Journal of Entrepreneurial Strategies in Agriculture

fa ارائه مدل قصد کارآفرینانه بر اساس نوآوری در برندینگ، پذیرش فناوری‌های کشاورزی و جهت‌گیری بازار پایدار Presenting an entrepreneurial intention model based on branding innovation, adoption of agricultural technologies, and sustainable market orientation کارآفرینی در کشاورزی کارآفرینی در کشاورزی پژوهشي Research مقدمه و هدف: توسعه فناوری و مسیر نوآوری یک برند به طور عمیقی به هم مرتبط هستند. نوآوری در برند از مفاهیم ضروری در قرن حاضر است. در نسل مجازی، برندها فرصت بی‌سابقه‌ای برای نوآوری در بسیاری از روش‌ها دارند. پیشرفت اینترنت، عصر موبایل و هوش مصنوعی، نحوه ساخت محصولات و نحوه تبدیل تجربه مشتری به طور کلی را تغییر داده است. ترجیحات مصرف‌کننده، نیرویی پویا که توسط تغییرات فرهنگی، ویژگی‌های اجتماعی و ارزش‌های شخصی شکل گرفته است، به طور قابل توجهی بر نوآوری برند تأثیر می‌گذارد. امروزه با کمک فناوری‌های نوین کشاورزی تلاش می‌شود تا بر میزان بهره‌وری محصول افزوده شود. برای نیل به این هدف، ضمن استفاده از فناوری‌های روز دنیا، اقدام به گسترش جغرافیایی زمین‌های کشاورزی می‌شود. اما صرف تکنولوژی نوین و توسعه بی‌رویه زمین‌های زراعی، به خودی خود باعث افزایش بهره‌وری نمی‌شود، بلکه لازم است نیروی انسانی شاغل در آن صنایع، از فناوری‌های موجود استقبال نموده و از آن استفاده نماید. پذیرش گسترده فناوری دیجیتال، دنیای ما را به طور قابل توجهی تغییر داده است. این تغییرات عمیقاً بر هر جنبه‌ای از زندگی بشر، چه مثبت و چه منفی، تأثیر گذاشته است. در نتیجه، صنایع مختلف مجبورند با این انقلاب دیجیتال سازگار شوند و نحوه انجام تجارت و محصولات و خدماتی را که ارائه می‌دهند، متحول کنند و برای سازماندهی و کسب رقابت در سطح جهانی فرایند دیجیتالی کردن را در کسب‌وکار خود به کار ‌گیرند. کارآفرینی دیجیتال برای تمامی صنابع و بخش‌های فناوری اطلاعات سازمان‌ها امری حیاتی است. زیرا این شیوه کارآفرینی منجر به ایجاد فرصت‌های شغلی فراوان در قسمت‌های مختلف اقتصادی، تجاری، پزشکی، ورزشی، حمل و نقل، هتلداری، زیرساخت‌های فناوری و مسائل مربوط به آن‌ها شده است. در پاسخ به استفاده فراگیر از فناوری دیجیتال، فرآیندها، استراتژی‌ها و محصولات سنتی در حال تغییر شکل هستند. با نوآوری‌های تکنولوژیکی که فرصت‌های بی‌حد و حصری را فراهم می‌کنند، کارآفرینان اکنون بیش از هر زمان دیگری تمایل دارند از ابزارهای دیجیتال استفاده کنند. چه در حال راه‌اندازی کسب‌وکارهای جدید باشند و چه در حال بهینه‌سازی کسب‌وکارهای موجود، عرصه کارآفرینی به دلیل پتانسیل عظیم ارائه شده توسط دیجیتالی شدن، شاهد افزایش قابل توجه انگیزه است. گنجاندن فناوری‌های دیجیتال در فعالیت‌های کارآفرینی، پتانسیل محصولات، خدمات و رویه‌های نوآورانه را آزاد می‌کند و در عین حال امکان پیکربندی مجدد مدل‌های کسب‌وکار را فراهم می‌کند. علاوه بر این، دیجیتالی شدن، جستجوی بازارها و فرصت‌های جدید را ساده می‌کند، بهره‌وری هزینه را افزایش می‌دهد و تعامل ذینفعان را بهبود می‌بخشد. پژوهش حاضر با هدف ارائه مدل قصد کارآفرینانه بر اساس نوآوری در برندینگ، پذیرش فناوری‌های کشاورزی و جهت‌گیری بازار پایدار مورد بررسی قرار گرفته است. مواد و روش‌ها: تحقیق حاضر از نظر هدف، از نوع تحقیقات کاربردی است و از نظر نحوه گردآوری داده‌ها، توصیفی از نوع همبستگی اسـت که در آن از روش مدل‌سازی معادلات مسیری- ساختاری با رویکرد حداقل مربعـات جزئـی برای آزمون فرضیات و برازش مـدل اسـتفاده شـده اسـت. جامعه آماری پژوهش حاضر، 250 نفر از دانشجویان دانشکده کشاورزی دانشگاه شاهد بوده است. با درنظر گرفتن احتمال نقص بعضی از پرسشنامه‌ها و عدم برگشت برخی دیگر در نهایت 180 پرسشنامه در بین دانشجویان توزیع شد که از این تعداد 150 پرسشنامه برگشت داده شد و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: در تحقیق حاضر از روش پیمایش و ابزار پرسش‌نامه با طیف پنج‌گزینه‌ای لیکرت برای گردآوری داده‌های زمینه‌ای استفاده شده است. در این پژوهش در قسمت آمار استنباطی ابتدا با استفاده از نرم‌افزارSPSS  و نرم‌افزارSmart-PLS  به بررسی روابط بین متغیرها پرداخته شده است. نتایج پژوهش در سطح اطمینان 95 درصد نشان داده شد که؛ نوآوری در برندینگ بر قصد کارآفرینانه با ضریب 0.276 تاثیر معناداری دارد.  نوآوری در برندینگ بر مهارت‌های دیجیتال کارآفرینانه با ضریب 0.217 تاثیر معناداری دارد. نوآوری در برندینگ بر توانایی حل مساله با ضریب 0.241 تاثیر معناداری دارد. پذیرش فناوری کشاورزی بر قصد کارآفرینانه با ضریب 0.326 تاثیر معناداری دارد. پذیرش فناوری کشاورزی بر مهارت‌های دیجیتال کارآفرینانه با ضریب 0.298 تاثیر معناداری دارد. پذیرش فناوری کشاورزی بر توانایی حل مساله با ضریب 0.255 تاثیر معناداری دارد. جهت‌گیری بازار پایدار بر قصد کارآفرینانه با ضریب 0.202 تاثیر معناداری دارد. جهت‌گیری بازار پایدار بر مهارت‌های دیجیتال کارآفرینانه با ضریب 0.222 تاثیر معناداری دارد. جهت‌گیری بازار پایدار بر توانایی حل مساله با ضریب 0.820 تاثیر معناداری دارد. مهارت‌های دیجیتالی کارآفرینانه بر قصد کارآفرینی با ضریب 0.598 تاثیر معناداری دارد. توانایی حل مسئله بر قصد کارآفرینی با ضریب 0.108 تاثیر معناداری دارد.  نتیجه‌گیری: نتایج حاصل از پژوهش دلالت بر تایید تمامی فرضیه‌های تحقیق دارد. به طوری که نوآوری در برندینگ بر قصد کارآفرینانه، مهارت‌های دیجیتال کارآفرینانه، توانایی حل مسئله خلاقانه تاثیر داشته است. همچنین پذیرش فناوری‌های کشاورزی بر مهارت‌های دیجیتال کارآفرینانه، قصدکارآفرینانه و توانایی حل مسئله خلاقانه تاثیر داشته است. و نیز جهت‌گیری بازار پایدار بر قصد کارآفرینانه، مهارت‌های دیجیتال کارآفرینانه، توانایی حل مسئله خلاقانه تاثیر داشته است. در پایان این پژوهش پیشنهاداتی جهت ارائه به مدیران، بازاریابان، صاحبان کسب وکار و دانشجویان کشاورزی ارائه شده است. زیرا نوآوری‌ها به برندها کمک می‌کنند تا نقش فعال‌تری در پرورش نسل جدید کارآفرینان دیجیتال ایفا کنند و در عین حال، جایگاه خود را به عنوان یک برند نوآور و پیشرو تثبیت نمایند. بنابراین آینده کارآفرینی دیجیتال، به شدت به تعامل سازنده و نوآورانه بین برندها و کارآفرینان وابسته است.   Introduction and Objective: The development of technology and a brand’s path of innovation are deeply intertwined. Innovation in branding is one of the essential concepts of the present century. In the virtual generation, brands have an unprecedented opportunity to innovate in numerous ways. The advancement of the internet, the mobile era, and artificial intelligence have transformed the way products are built and how the overall customer experience is delivered. Consumer preferences, a dynamic force shaped by cultural shifts, social characteristics, and personal values, significantly influence brand innovation. Today, with the help of modern agricultural technologies, efforts are being made to increase crop productivity. To achieve this goal, while utilizing the latest technologies in the world, there is an expansion in the geographical area of agricultural lands. However, the mere presence of modern technology and the uncontrolled expansion of arable lands do not inherently lead to increased productivity; rather, the human workforce employed in those industries must embrace and utilize the existing technologies. The widespread adoption of digital technology has significantly altered our world. These changes have deeply affected every aspect of human life, both positively and negatively. Consequently, various industries are forced to adapt to this digital revolution and transform the way they conduct business and the products and services they offer, implementing the process of digitalization in their businesses to organize and gain global competitiveness. Digital entrepreneurship is vital for all industries and the IT departments of organizations, as this mode of entrepreneurship has led to the creation of numerous job opportunities in various segments of the economy, commerce, medicine, sports, transportation, hospitality, technology infrastructure, and related matters. In response to the pervasive use of digital technology, traditional processes, strategies, and products are being reshaped. With technological innovations providing limitless opportunities, entrepreneurs are now more inclined than ever to utilize digital tools. Whether launching new businesses or optimizing existing ones, the field of entrepreneurship is seeing a significant increase in motivation due to the immense potential offered by digitalization. Integrating digital technologies into entrepreneurial activities unleashes the potential for innovative products, services, and procedures while enabling the reconfiguration of business models. Furthermore, digitalization simplifies the search for new markets and opportunities, increases cost efficiency, and enhances stakeholder engagement.The present research has been investigated with the aim of presenting a model of entrepreneurial intention based on innovation in branding, the adoption of agricultural technologies, and a sustainable market orientation. Materials and Methods: From the perspective of its objective, the present research is of the applied type, and in terms of data collection method, it is descriptive, correlational, in which the Partial Least Squares Structural Equation Modeling (PLS-SEM) method was used to test the hypotheses and fit the model. The statistical population of the present study consisted of 250 students from the Faculty of Agriculture at Shahed University. Considering the possibility of some questionnaires being incomplete and the non-return of others, ultimately 180 questionnaires were distributed among the students, of which 150 questionnaires were returned and analyzed. Findings: In the present study, a survey method and a five-point Likert scale questionnaire were utilized to gather contextual data. In the inferential statistics section of this research, the relationships between variables were first examined using SPSS software and Smart-PLS software. The research results, at a 95% confidence level, indicated the following: Brand innovation has a significant effect on entrepreneurial intention with a coefficient of 0.276. Brand innovation has a significant effect on entrepreneurial digital skills with a coefficient of 0.217. Brand innovation has a significant effect on problem-solving ability with a coefficient of 0.241. Agricultural technology adoption has a significant effect on entrepreneurial intention with a coefficient of 0.326. Agricultural technology adoption has a significant effect on entrepreneurial digital skills with a coefficient of 0.298. Agricultural technology adoption has a significant effect on problem-solving ability with a coefficient of 0.255. Sustainable market orientation has a significant effect on entrepreneurial intention with a coefficient of 0.202. Sustainable market orientation has a significant effect on entrepreneurial digital skills with a coefficient of 0.222. Sustainable market orientation has a significant effect on problem-solving ability with a coefficient of 0.820. Entrepreneurial digital skills have a significant effect on entrepreneurial intention with a coefficient of 0.598. Problem-solving ability has a significant effect on entrepreneurial intention with a coefficient of 0.108.” Conclusion: The research findings indicate the confirmation of all study hypotheses. Specifically, brand innovation was found to significantly impact entrepreneurial intention, entrepreneurial digital skills, and creative problem-solving ability. Furthermore, agricultural technology adoption positively influenced entrepreneurial digital skills, entrepreneurial intention, and creative problem-solving ability. Likewise, sustainable market orientation demonstrated a significant effect on entrepreneurial intention, entrepreneurial digital skills, and creative problem-solving ability. Finally, this study offers recommendations for managers, marketers, business owners, and agricultural students. This is because innovations enable brands to play a more active role in nurturing the new generation of digital entrepreneurs while simultaneously establishing their position as innovative and pioneering brands. Therefore, the future of digital entrepreneurship is heavily reliant on the constructive and innovative interaction between brands and entrepreneurs.   برندینگ, توانایی حل مساله خلاقانه, جهت‌گیری بازار, قصد کارآفرینانه, مهارت دیجیتال کارآفرینانه, نوآوری. branding, creative problem solving, market orientation, entrepreneurial, entrepreneurial digital skills, innovation. 0 0 http://jea.sanru.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-771-1&slc_lang=fa&sid=1 Ebrahim Zarepour Nasirabadi ابراهیم زارع پور نصیرآبادی E.zarepour@shahed.ac.ir 10031947532846005851 10031947532846005851 Yes Shahed University دانشگاه شاهد Somayeh Karimi سمیه کریمی Somayeh.karimi@ut.ac.ir 10031947532846005852 10031947532846005852 No Tehran University دانشگاه تهران Mohammad Mehdi Zarepour Nasirabadi محمدمهدی زارع پور نصیرآبادی zarepoor885447@gmail.com 10031947532846005853 10031947532846005853 No Tehran Central Azad University دانشگاه آزاد تهران مرکز