Journal of Entrepreneurial Strategies in Agriculture

fa بررسی نقش میانجی سازگاری مسیر شغلی بین شخصیت فعال و قصد کارآفرینی دانشجویان کشاورزی The Mediating Role of Career Adaptability between Proactive Personality and Entrepreneurial Intention of Agricultural Students آموزش و ترویج کشاورزی آموزش و ترویج کشاورزی پژوهشي Research <div style="text-align: justify;">چکیده مبسوط مقدمه و هدف: در عصر کنونی که شغل‌ها و کسب و کارها با نااطمینانی و تغییرات سریع همراه هستند، منابع فردی نظیر سازگاری مسیر شغلی و شخصیت فعال اهمیت روزافزونی در توسعه شغلی دانشجویان پس از دانش &rlm;آموختگی خواهند داشت. در این زمینه ادبیات تحقیق نشان می &rlm;دهد که سازگاری مسیر شغلی و شخصیت فعال در شکل&rlm; گیری قصد کارآفرینی دانشجویان که خود پیش &lrm;زمینه مهمی برای آغاز یک کسب و کار به&lrm; شمار می &rlm;رود نقش غیرقابل انکاری دارند؛ به&lrm; گونه &rlm;ای که براساس شواهد نظری، شکل‌گیری قصد کارفرینی در دانشجویان با اتکا به منابع سازگاری آنان شکل می&rlm; گیرد؛ اما شکل‌گیری سازگاری مسیر شغلی نیز با استناد به تئوری ساخت مسیر شغلی توسط شخصیت فعال که به توانایی تشخیص فرصت‌ها و شناسایی راه‌حل‌های مناسب در موقعیت‌هایی که محیط نامطمئن است اشاره دارد هدایت می‌گردد. در این راستا، شواهد نشان می &rlm;دهد که نقش شخصیت فعال با قصد کارآفرینی با واسطه سازگاری مسیر شغلی به&lrm; صورت تجربی مورد کنکاش قرار نگرفته است. از این &lrm;رو، هدف اصلی پژوهش حاضر، بررسی اثر میانجی&lrm; گری سازگاری مسیر شغلی بین شخصیت فعال و قصد کارآفرینی دانشجویان کشاورزی بود. دستیابی به اهداف پژوهش، افزون بر آنکه بر غنای ادبیات قصد کارآفرینی می&lrm; افزاید، قادر است بخشی از اهمیت توسعه سازگاری مسیر شغلی را نیز در دانشجویان کشاورزی توضیح دهد. مواد و روش‌ها: این پژوهش با رویکرد کمی صورت گرفته است و از نظر شیوه گردآوری اطلاعات پیمایشی، از نظر زمان از نوع مقطعی و از لحاظ پردازش داده &rlm;ها از نوع علی ارتباطی به&lrm; شمار می&rlm; رود. جامعه آماری این پژوهش، همه&rlm; ی دانشجویان سال چهارم مقطع کارشناسی رشته&rlm; های کشاورزی در دانشگاه &rlm;های دولتی بودند. نمونه آماری پژوهش با استفاده از روش معکوس ریشه مربع، شامل 384 نفر و با روش نمونه‌گیری چند مرحله‌ای (انتخاب تصادفی 2 دانشگاه از هریک از مناطق پنج&lrm; گانه وزارت علوم، تحقیقات و فناوری (در کل ده دانشگاه) و سپس گردآوری داد ه&rlm;ها از دانشجویان دانشگاه &rlm;های منتخب در مرحله اول) انتخاب شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه&rlm; قصد کارآفرینی (6 گویه)، شخصیت فعال (3 گویه) و سازگاری مسیر شغلی (12 گویه) را شامل می&rlm; گردید که&rlm; در طیف لیکرت پنج سطحی در سامانه بومی پرس لاین طراحی و به &lrm;صورت برخط در نمونه آماری پژوهش توزیع شد. روایی ابزار پژوهش، توسط پانلی از متخصصان آموزش کشاورزی مورد بررسی و تأیید قرار گرفت. پایایی ابزار پژوهش نیز با انجام یک مطالعه پیش آهنگ و محاسبه ضریب آلفای کرونباخ مورد تأیید قرار گرفت (7/0<α). روایی مدل اندازه &lrm;گیری با محاسبه بار عاملی و انجام آزمون &rlm;های روایی همگرا و روایی تشخیصی و پایایی آن نیز از طریق محاسبه ضریب آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی بررسی و تایید شد (0/7<α و CR؛ 0/5<AVE و 0/85>HTMT). داده &rlm;های پژوهش با بهره‌گیری از مدل معادلات ساختاری و با رویکرد حداقل مربعات جزئی تحلیل گردید. در فرآیند تحلیل داده &rlm;ها نیز از نرم‌افزار Smart Pls4 استفاده شد. یافته‌ها: نتایج پژوهش، نقش میانجی &lrm;گری متغیر سازگاری مسیر شغلی در رابطه شخصیت فعال و قصد کارآفرینی دانشجویان کشاورزی را به&lrm; صورت تجربی تأیید نمود (0/001 =p، 5/174 =t، 0/271 =β). با عنایت به اینکه نتایج پژوهش بیانگر تأثیرگذاری مستقیم شخصیت فعال بر قصد کارآفرینی دانشجویان مورد مطالعه نیز است (0/001= p، 4/077 = t، 0/291 =β) و از سویی دیگر، اثرگذاری یکسانی (مثبت) در هر دو مسیر یعنی رابطه مستقیم شخصیت فعال و قصد کارآفرینی و رابطه شخصیت فعال و قصد کارآفرینی با واسطه سازگاری مسیر شغلی نیز مشاهده می &rlm;گردد. بر این اساس، متغیر سازگاری مسیر شغلی نقش میانجی مکمل را در رابطه شخصیت فعال و قصد کارآفرینی دانشجویان کشاورزی دارد. این پژوهش نشان داد که شخصیت فعال و سازگاری مسیر شغلی دو پیشایند تعیین کننده و مهم قصد کارآفرینی دانشجویان کشاورزی هستند به&lrm; گونه&rlm; ای که، دانشجویان رشته &rlm;های کشاورزی با شخصیت فعال &rlm;تر می &rlm;توانند قصد کارآفرینی خود را با افزایش سازگاری مسیر شغلی بهبود بخشند. همچنین، یافته &rlm;های تحقیق بیانگر آن است که شدت اثر مسیرهای مستقیم و با واسطه تقریباً یکسان است و در مجموع 43/5 درصد از واریانس قصد کارآفرینی دانشجویان کشاورزی تبیین می&rlm; گردد؛ لذا، برای شکل&lrm; گیری قصد کارآفرینی در دانشجویان کشاورزی، بهبود سازگاری مسیر شغلی دانشجویان را نمی &rlm;توان نادیده گرفت. نتیجه‌گیری: نتایج حاصل، بیانگر آن است که سازگاری دانشجویان کشاورزی در مسیر شغلی به&lrm; عنوان منبعی روانشناختی، نقش قابل اتکایی در شکل‌گیری قصد کارآفرینی آنان دارد و از سویی دیگر سازگاری مسیر شغلی از طریق شخصیت فعال هدایت می &rlm;گردد. بر این اساس، یافته‌های تحقیق حاضر، تأیید نمود که شکل‌گیری قصد کارآفرینی در دانشجویان کشاورزی وابسته به منابع فردی سازگاری مسیر شغلی و شخصیت فعال است. با استناد به نتایج حاصل، مراکز آموزش عالی کشاورزی که در پی ایجاد قصد کارآفرینی در دانشجویان خود هستند بایستی بر ارتقا سازگاری مسیر شغلی آنان از طرق مختلف نظیر برگزاری کارگاه &rlm;های آموزشی و دعوت از کارآفرینان و همچنین ارتقا شخصیت فعال آنان از طرقی مانند برگزاری برنامه&rlm; های توانمندسازی توجه داشته باشند. به&lrm; طور خلاصه، یافته&rlm; های این پژوهش می‌تواند به توسعه برنامه &rlm;هایی که هدف آن‌ها ایجاد قصد کارآفرینی در دانشجویان کشاورزی است کمک نماید. در این راستا، برای شکل &lrm;گیری قصد کارآفرینی در دانشجویان کشاورزی به مراکز آموزش عالی کشاورزی پیشنهاد می &rlm;گردد که با دعوت از کارآفرینان عرصه کشاورزی و برگزاری کارگاه &rlm;های آموزشی مختلف نظیر کارگاه توسعه مهارت &rlm;های نرم، سازگاری مسیر شغلی دانشجویان کشاورزی را ارتقا دهند و در این راستا، با فعال&rlm; تر کردن شخصیت آن&lrm;ها از طریق برنامه &rlm;های توانمندسازی نظیر توانمندسازی روانشناختی، توسعه سازگاری مسیر شغلی آن&lrm;ها را تسهیل نمایند.  </div> <div style="text-align: justify;">Extended Abstract Background: In today's era, characterized by fluctuating job markets and dynamic business environments, personal attributes such as career adaptability and proactive personality will increasingly influence the post-graduation career trajectory of students. In this context, the research literature shows that career adaptability and proactive personality play an undeniable role in the formation of students' entrepreneurial intention, which is considered an important prerequisite for starting a business. Theoretical evidence suggests that their adaptability resources influence entrepreneurial intention among students. Moreover, the development of career adaptability is intricately linked to a proactive personality, which enables individuals to discern opportunities and devise apt solutions amid uncertain environments, as posited by the Career Construction Theory. In this context, empirical exploration into the nexus of a proactive personality, career adaptability, and entrepreneurial intention remains scarce. Hence, this study aimed to examine the mediating influence of career adaptability between proactive personality and entrepreneurial intention among agricultural students. By fulfilling this research objective, not only does this study contribute to the depth of literature on entrepreneurial intention, but it also sheds light on the significance of fostering career adaptability among agricultural students. Methods: The research adopted a quantitative approach, employing survey methodology and a cross-sectional time frame for data collection and correlational-causal data processing for analysis. The statistical population comprised fourth-year undergraduate agricultural students enrolled in public universities across Iran. Employing the inverse square root method, a sample of 384 students was selected utilizing a multi-stage sampling technique, wherein two universities were randomly chosen from each of the five regions under the Ministry of Science, Research, and Technology, amounting to a total of ten universities. Data were gathered from students enrolled in the selected universities. The research utilized questionnaires assessing entrepreneurial intention (6 items), proactive personality (3 items), and career adaptability (12 items), designed on a five-point Likert scale within the native Porsline system and distributed online. The validity of the research instruments was ensured through reviews and confirmation by a panel of agricultural education experts. Additionally, reliability was established via a pilot study and calculation of Cronbach's alpha coefficient (α > 0.7). The measurement model's validity was affirmed through factor loading calculations and assessments of convergent validity, discriminant validity, and reliability, utilizing Cronbach's alpha coefficient and composite reliability (α and CR > 0.7; AVE > 0.5; HTMT < 0.85). Structural equation modeling, employing the partial least squares approach, was employed for data analysis. The SmartPLS4 software facilitated the data analysis process. Results: The research findings empirically validated the mediating role of career adaptability in the relationship between proactive personality and entrepreneurial intention among agricultural students (β = 0.271, t = 5.174, p = 0.001). Notably, the results also indicate a direct influence of proactive personality on the entrepreneurial intention of the surveyed students (β = 0.291, t = 4.077, p = 0.001). Moreover, this positive effect is evident in both pathways: the direct relationship between proactive personality and entrepreneurial intention and the relationship mediated by career adaptability. Consequently, the career adaptability variable assumes a complementary mediating role in the relationship between proactive personality and entrepreneurial intention among agricultural students. This study highlights the significance of proactive personality and career adaptability as pivotal antecedents shaping the entrepreneurial intention of agricultural students. Thus, agricultural students with a proactive disposition can enhance their entrepreneurial intention by fostering their career adaptability. Furthermore, the research findings highlight that both direct and indirect effects exhibit comparable strength, collectively explicating 43.5% of the variance in entrepreneurial intention among agricultural students. Hence, enhancing students' career adaptability is indispensable for fostering entrepreneurial intention within agricultural universities. Conclusion: The findings demonstrate that the career adaptability of agricultural students, serving as a psychological resource, significantly influences the development of their entrepreneurial intention. Furthermore, a proactive personality trait shapes career adaptability. Thus, this research emphasizes that the formation of entrepreneurial intention among agricultural students relies on personal resources, encompassing both career adaptability and proactive personality. Consequently, agricultural higher education institutions aspiring to cultivate entrepreneurial intentions among their students should prioritize initiatives aimed at enhancing career adaptability. These efforts could include organizing educational workshops and inviting successful entrepreneurs. Similarly, fostering proactive personalities can be achieved through empowerment programs and related activities. In essence, the insights collected from this study can inform the design of targeted programs geared toward instilling entrepreneurial intentions among agricultural students. To foster entrepreneurial intention among agricultural students, agricultural higher education institutions are advised to enhance students' career adaptability by engaging entrepreneurs from the agricultural sector and organizing diverse educational workshops, including those focusing on soft skills development. Moreover, initiatives aimed at cultivating a proactive personality among students, such as psychological empowerment programs, can further facilitate the enhancement of their career adaptability. By implementing these strategies, institutions can effectively prepare agricultural students to embark on entrepreneurial endeavors in the agricultural domain. </div> انطباق‌پذیری مسیر شغلی, دانشجویان کشاورزی, شخصیت فعال, قصد کارآفرینی, کارآفرینی, مدل‌سازی معادلات ساختاری Agricultural Students, Career Adaptability, Entrepreneurship, Entrepreneurial Intention, Proactive Personality, Structural Equation Modeling 121 134 http://jea.sanru.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-267-2&slc_lang=fa&sid=1 Abdolrahim Gheyassi عبدالرحیم غیاثی agheyassi@uoz.ac.ir 10031947532846004813 10031947532846004813 Yes Department of Agricultural Extension and Education, University Of Zabol, Zabol, Iran گروه ترویج و آموزش کشاورزی دانشگاه زابل، زابل، ایران Amir Alambeigi امیر علم بیگی alambaigi@ut.ac.ir 10031947532846004814 10031947532846004814 No Department of Agricultural Extension and Education, University of Tehran, Karaj, Iran دانشگاه تهران