بهار و تابستان                   برگشت به فهرست مقالات | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


گروه مدیریت، دانشکدۀ مدیریت، دانشگاه ‌پیام نور، تهران، ایران
چکیده:   (381 مشاهده)

چکیده مبسوط
مقدمه و هدف: مهم­ترین  وارزشمندترین منبع استراتژیک سازمان­ها منابع انسانی توانمند و خلاق آن به ­شمار می­ آیند که سایر منابع سازمان و حتی فناوری پیشرفته، بدون حضور آنان ناتوان و ضعیف  تلقی می­ شوند. نیروی انسانی توانمند، امکان افزایش  تولید و ارزش افزوده و به تبع آن توسعه سازمان را فراهم می ­آورد. غفلت و  بی ­توجهی به این عامل مهم می ­تواند از دلایل توسعه نیافتگی در برخی از کشورهای در حال توسعه باشد. سرمایه ­گذاری در سرمایه انسانی و افزایش سهم آن در کل سرمایه­ گذاری کشور، باعث بهره ­برداری بهتر از سرمایه فیزیکی می­ گردد و عامل مهمی در فرآیند رشد و توسعه اقتصادی به شمار می­رود. به منظور استفاده حداکثری از نیروی انسانی، سازمان باید بتواند این دارایی ارزشمند را به طور صحیح و بهینه مدیریت کند. برقراری و اجرای رویکررد راهبردی توانمندسازی منابع انسانی توانسته است برای سازمان­ها مزیت رقابتی ایجاد کند و منجر به بهبود عملکرد و ایجاد ارزش افزوده شود و به اجرای طرح­های کیفیت جامع کمک کند. اهمیت منابع ‏انسانی ماهر امروزه بر کسی ‏پوشیده نیست و سازمان­ها ‏برای بقاء در محیط پیچیده و ‏پرچالش به نیروی انسانی ‏توانمند نیازمند هستند. ‏توانمندسازی و نیز توسعه ‏منابع انسانی رویکردی است ‏مدیریتی که در آن به ‏کارکنان اختیار داده می­شود ‏که خودشان تصمیم گرفته و ‏همچنین بتوانند در تصمیمات ‏سازمان خودشان، مشارکت ‏نمایند. ‏منابع انسانی، مهمترین عامل کارآفرینی و نوآوری در هر کشوری محسوب می­شود و تردیدی نیست که رشد و توسعه هر کشوری در بهبود و پرورش و توانمندسازی ‏منابع انسانی آن نهفته است. کارکنان توانایی­ ها و استعدادهای بسیاری دارند که باید از طریق توانمندسازی شکوفا گردد. توانمندسازی در ارتقای رضایت شغلی و به تبع آن رضایت مشتری تاثیر چشمگیری دارد. همچنین توانمندسازی به عنوان یک مفهوم ذهنی و نگرشی تاثیر بسزایی در عملکرد و بهره ­وری سازمان و اثربخشی آن دارد و با توانمندسازی به عنوان یکی از رویکردهای توسعه منابع انسانی در چند دهه اخیر تحولاتی مثبت در زمینه فعالیت­های سازمانی کارکنان ایجاد شده است. این تحولات باعث استفاده مناسب سازمان­ها از نیروی انسانی شده است. لذا توانمندسازی کارکنان در پیشرفت و توسعه عملکردی سازمان نقش مهمی دارد. در حقیقت شناسایی شاخص­ها برای ارزیابی ‏راهبردهای مدیریتی به منظور توانمندسازی کارکنان می ­تواند ‏اطلاعات مدیران ارشد را جهت ارزیابی و یافتن بهترین راهبرد ‏در این زمینه کمک نماید. ‏هدف پژوهش حاضر بررسی شاخص­ها و معیارهای مطرح در ارزیابی راهبردهای مدیریتی به ‏منظور توانمندسازی کارکنان می باشد. ‏
مواد و روش‌ها: پژوهش ‏حاضر براساس هدف یک پژوهش ‏کاربردی و براساس ماهیت روش، جزء تحقیقات توصیفی‏ تحلیلی و از نظر شیوه ‏گردآوری داده ­ها یک پژوهش ‏پیمایشی(میدانی) است. در پژوهش حاضر داده ­های گرداوری شده از طریق پرسشنامه ساده و پرسشنامه ماتریسی از خبرگان گرداوری شد و سپس در سه مرحله تحلیل میانگین، تحلیل شانون و تحلیل تلفیفی تجزیه و تحلیل شد. جامعه آماری شامل صاحب­­نظران و خبرگان حوزه منابع انسانی شرکت بود و با توجه به تعداد ‏محدود جامعه، برای تعیین نمونه در این پژوهش ‏از روش نمونه­ گیری غیرتصادفی گلوله­ برفی استفاده شد‏. نمونه ­ها 21 نفر از خبرگان هستد.
یافته‌ها: یافته ­ها نشان داد که براساس تکنیک میانگین، اعتماد به نفس دارای(W=0.18) و رضایت شغلی(W=0.17) در رتبه­ اول و دوم قرار دارند. براساس تکنیک شانون خلاقیت دارای(W=0.219) و سپس تهعد(W=0.143) در رتبه اول و دوم قرار دارند. همچنین براساس تحلیل تلفیقی داده­ های بدست آمده تکنیک شانون و میانگین­ موزون معیارهای رضایت شغلی دارای(W=0.16)و اعتماد به نفس(W=0.14) به عنوان اولویت اول و دوم در رتبه ­بندی ارزابی راهبردهای ‏توانمندسازی کارکنان به منظور پایداری و ‏‏توسعه کسب و کار قرار گرفتند. ‏
نتیجه‌گیری: با توجه به خروجی تکنیک تلفیقی دو مولفه مهم رضایت شغلی و اعتماد به نفس به عنوان مهم­ترین معیار در ارزیابی راهبردهای ‏توانمندسازی ‏کارکنان باید مورد توجه قرار گیرد زیرا کارکنان توانمند کسانی هستند که از شغل خود راضی هستند و اعتماد به نفس بیشتری نسبت به همکاران و همردیفان خود دارند. ‏به مدیران و تصمیم گیرندگان شرکت پیشنهاد می­ شود از طریق پیاده­سازی راهبردها و سیاست­های مختلف، رضایت شغلی و اعتماد به نفس را در کارکنان خود تقویت کنند و از این طریق توانمندسازی آنها را جهت توسعه کسب و کار عملیاتی کنند. اعتماد به نفس از خصوصیات برجسته و مهم نیروهای توانمند و کارآفرین است. به منظور توانمندی کارکنان و شکوفایی توانایی و استعدادهای درونی آنها نیاز است حس اعتماد به نفس تقویت و مورد توجه قرار گیرد. تمامی تلاشهای سازمانی به منظور توانمندی کارکنان و پرورش و توسعه آنها بدون ایجاد و تقویت حس اعتماد به نفس بیهوده است. به تعبیر دیگر توانمندی کارکنان در بستر اعتماد به نفس شکل می­گیرد. رضایت شغلی عاملی برای تعهد و تلاش بیشتر کارکنان در سازمان است. رضایت شغلی روحیه کارکنان را جهت توانمندی و افزایش مهارت و همچنین توسعه و پیشرفت سازمانی تقویت می­کند و ارتقا می ­بخشد. عدم رضایت شغلی و نارضایتی شغلی هر دو برای توانمندسازی سم مهلک و تخریب کننده محسوب می ­شود که باید به شدت از عوامل ایجاد کننده آنها در سازمان پرهیز کرد. لذا تمامی سیاست­ها و راهبردهای کارافرینی و توانمندی کارکنان در شرکت دنون لبنی پارس باید براساس شاخص و معیارهایی از جمله اعتماد به نفس و رضایت شغلی مورد ارزایابی قرار گیرد.

 
متن کامل [PDF 1083 kb]   (114 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: 1402/4/30 | پذیرش: 1402/9/27

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به راهبردهای کارآفرینی در کشاورزی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2024 CC BY-NC 4.0 | Journal of Entreneurship and Agriculture

Designed & Developed by : Yektaweb