بهار و تابستان                   برگشت به فهرست مقالات | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


دانشگاه زابل
چکیده:   (63 مشاهده)
چکیده
مقدمه و هدف: در عصر کنونی که شغل‌ها و کسب و کارها با نااطمینانی و تغییرات سریع همراه هستند، منابع فردی نظیر سازگاری مسیر شغلی و شخصیت فعال اهمیت روز افزونی در توسعه شغلی دانشجویان پس از دانش‏آموختگی خواهند داشت. در این زمینه ادبیات تحقیق نشان می‏دهد که سازگاری مسیر شغلی و شخصیت فعال در شکل‏گیری قصد کارآفرینی دانشجویان که خود پیش زمینه مهمی برای آغاز یک کسب و کار به شمار می‏رود نقش غیر قابل انکاری دارند؛ به گونه‏ای که بر اساس شواهد نظری، شکل‌گیری قصد کارفرینی در دانشجویان با اتکا به منابع سازگاری آنان شکل می‏گیرد؛ اما شکل‌گیری سازگاری مسیر شغلی نیز با استناد به تئوری ساخت مسیر شغلی توسط شخصیت فعال که به توانایی تشخیص فرصت‌ها و شناسایی راه‌حل‌های مناسب در موقعیت‌هایی که محیط نامطمئن است اشاره دارد هدایت می‌گردد. در این راستا، شواهد نشان می‏دهد که نقش شخصیت فعال با قصد کارآفرینی با واسطه سازگاری مسیر شغلی به صورت تجربی مورد کنکاش قرار نگرفته است. از این رو، هدف اصلی پژوهش حاضر، بررسی اثر میانجیگری سازگاری مسیر شغلی بین شخصیت فعال و قصد کارآفرینی دانشجویان کشاورزی بود. دستیابی به اهداف پژوهش، افزون بر آنکه بر غنای ادبیات قصد کارآفرینی می افزاید، قادر است بخشی از اهمیت توسعه سازگاری مسیر شغلی را نیز در دانشجویان کشاورزی توضیح دهد.
مواد و روش‌ها: این پژوهش با رویکرد کمی صورت گرفته است و از نظر شیوه گردآوری اطلاعات پیمایشی، از نظر زمان از نوع مقطعی و از لحاظ پردازش داده‏ها از نوع علی ارتباطی به شمار می‏رود. جامعه آماری این پژوهش، همه‏ی دانشجویان سال چهارم مقطع کارشناسی رشته‏های کشاورزی در دانشگاه‏های دولتی بودند. نمونه آماری پژوهش با استفاده از روش معکوس ریشه مربع، شامل 384 نفر و با روش نمونه‌گیری چند مرحله‌ای (انتخاب تصادفی 2 دانشگاه از هر یک از مناطق پنج گانه وزارت علوم، تحقیقات و فناوری (در کل ده دانشگاه) و سپس گردآوری داده‏ها از دانشجویان دانشگاه‏های منتخب در مرحله اول) انتخاب شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه‏ قصد کارآفرینی (6 گویه)، شخصیت فعال (3 گویه) و سازگاری مسیر شغلی (12 گویه) را شامل می‏گردید که‏ در طیف لیکرت پنج سطحی در سامانه بومی پرسلاین طراحی و به صورت بر خط در نمونه آماری پژوهش توزیع شد. روایی ابزار پژوهش، توسط پانلی از متخصصان آموزش کشاورزی مورد بررسی و تایید قرار گرفت. پایایی ابزار پژوهش نیز با انجام یک مطالعه پیش آهنگ و محاسبه ضریب آلفای کرونباخ مورد تأیید قرار گرفت (7/0<α). روایی مدل اندازه گیری با محاسبه بار عاملی و انجام آزمون‏های روایی همگرا و روایی تشخیصی و پایایی آن نیز از طریق محاسبه ضریب آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی بررسی و تایید شد (7/0<α و CR؛ 5/0<AVE و 85/0>HTMT). داده‏های پژوهش با بهره‌گیری از مدل معادلات ساختاری و با رویکرد حداقل مربعات جزئی تحلیل گردید. در فرایند تحلیل داده‏ها نیز از نرم‌افزار Smart Pls4 استفاده شد.
یافته‌ها: نتایج پژوهش، نقش میانجیگری متغیر سازگاری مسیر شغلی در رابطه شخصیت فعال و قصد کارآفرینی دانشجویان کشاورزی را به صورت تجربی تأیید نمود (001/0 =p، 174/5 =t، 271/0 =β). با عنایت به اینکه نتایج پژوهش بیانگر تأثیرگذاری مستقیم شخصیت فعال بر قصد کارآفرینی دانشجویان مورد مطالعه نیز است (001/0= p، 077/4 = t، 291/0 =β) و از سویی دیگر، اثرگذاری یکسانی (مثبت) در هر دو مسیر یعنی رابطه مستقیم شخصیت فعال و قصد کارآفرینی و رابطه شخصیت فعال و قصد کارآفرینی با واسطه سازگاری مسیر شغلی نیز مشاهده می‏گردد. بر این اساس، متغیر سازگاری مسیر شغلی نقش میانجی مکمل را در رابطه شخصیت فعال و قصد کارآفرینی دانشجویان کشاورزی دارد. این پژوهش نشان داد که شخصیت فعال و سازگاری مسیر شغلی دو پیشایند تعیین کننده و مهم قصد کارآفرینی دانشجویان کشاورزی هستند به گونه‏ای که، دانشجویان رشته‏های کشاورزی با شخصیت فعال‏تر می‏توانند قصد کارآفرینی خود را با افزایش سازگاری مسیر شغلی بهبود بخشند. همچنین، یافته‏های تحقیق بیانگر آن است که شدت اثر مسیرهای مستقیم و با واسطه تقریباً یکسان است و در مجموع 5/43 درصد از واریانس قصد کارآفرینی دانشجویان کشاورزی تبیین می‏گردد؛ لذا، برای شکل گیری قصد کارآفرینی در دانشحویان کشاورزی، بهبود سازگاری مسیر شغلی دانشجویان را نمی‏توان نادیده گرفت.
نتیجه‌گیری: نتایج حاصل، بیانگر آن است که سازگاری دانشجویان کشاورزی در مسیر شغلی به عنوان منبعی روانشناختی، نقش قابل اتکایی در شکل‌گیری قصد کارآفرینی آنان دارد و از سویی دیگر سازگاری مسیر شغلی از طریق شخصیت فعال هدایت می‏گردد. بر این اساس، یافته‌های تحقیق حاضر، تأیید نمود که شکل‌گیری قصد کارآفرینی در دانشجویان کشاورزی وابسته به منابع فردی سازگاری مسیر شغلی و شخصیت فعال است. با استناد به نتایج حاصل، مراکز آموزش عالی کشاورزی که در پی ایجاد قصد کارآفرینی در دانشجویان خود هستند بایستی بر ارتقا سازگاری مسیر شغلی آنان از طرق مختلف نظیر برگزاری کارگاه‏های آموزشی و دعوت از کارآفرینان و همچنین ارتقا شخصیت فعال آنان از طرقی مانند برگزاری برنامه‏های توانمندسازی توجه داشته باشند. به طور خلاصه، یافته‏های این پژوهش می‌تواند به توسعه برنامه‏هایی که هدف آن‌ها ایجاد قصد کارآفرینی در دانشجویان کشاورزی است کمک نماید. در این راستا، برای شکل گیری قصد کارآفرینی در دانشجویان کشاورزی به مراکز آموزش عالی کشاورزی پیشنهاد می‏گردد که با دعوت از کارآفرینان عرصه کشاورزی و برگزاری کارگاه‏های آموزشی مختلف نظیر کارگاه توسعه مهارت‏های نرم، سازگاری مسیر شغلی دانشجویان کشاورزی را ارتقا دهند و در این راستا، با فعال‏تر کردن شخصیت آنها از طریق برنامه‏های توانمندسازی نظیر توانمندسازی روانشناختی، توسعه سازگاری مسیر شغلی آنها را تسهیل نمایند.
متن کامل [DOCX 2810 kb]   (20 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: آموزش و ترویج کشاورزی
دریافت: 1402/11/18 | پذیرش: 1403/2/30

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به راهبردهای کارآفرینی در کشاورزی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2024 CC BY-NC 4.0 | Journal of Entreneurship and Agriculture

Designed & Developed by : Yektaweb