دوره 13، شماره 1 - ( بهار و تابستان 1405 )
جلد 13 شماره 1 صفحات 40-18 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Sharifzadeh M, Rashednasab K, Aliyari V. (2026). Factors Influencing the Upscaling of Agribusinesses: The Case of Small- and Large-Scale Entrepreneurial Farmers in Kohgiluyeh and Boyer-Ahmad Province. J Entrepreneurial Strategies Agric. 13(1), 18-40. doi:10.61882/jea.2026.428
URL: http://jea.sanru.ac.ir/article-1-428-fa.html
URL: http://jea.sanru.ac.ir/article-1-428-fa.html
شریف زاده مریم، راشدنسب خداعفو، علی یاری ویدا.(1405). عوامل مؤثر بر ارتقای کسب و کارهای کشاورزی: مطالعه موردی کشاورزان کارآفرین خرد و بزرگ مقیاس در استان کهگیلویه و بویراحمد راهبردهای کارآفرینی در کشاورزی 13 (1) :40-18 10.61882/jea.2026.428
1- گروه مدیریت توسعه روستایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران
چکیده: (1862 مشاهده)
چکیده مبسوط
مقدمه و هدف: بخش کشاورزی، محور امنیت غذایی و محرک اصلی توسعه اقتصادی بسیاری از کشورها از جمله ایران است. این بخش در ایران منبع اصلی مواد خام صنایع تبدیلی و همچنین صادرات غیر نفتی است و نقشی کلیدی در اقتصاد ملی دارد. با وجود اهمیت حیاتی این بخش، کشاورزی ایران با چالش‌های جدی از جمله رشد جمعیت، کمبود منابع آب و خاک، تغییرات اقلیمی، آلودگی محیط زیست و رقابت شدید در بازارهای جهانی روبهروست. کارآفرینی کشاورزی، راهکاری کلیدی برای غلبه بر چالش‌های کشاورزی است که با ایجاد مشاغل نو و ارائه خدمات به سایر کشاورزان، مانند مشاوره تخصصی، خدمات مکانیزاسیون و ارائه تجهیزات مناسب، به تنوع تولید، افزایش درآمد، بهبود کیفیت زندگی روستاییان، توانمندسازی جوانان، کاهش مهاجرت و فقر و در نهایت توسعه پایدار میانجامد. با این حال، فعالیت بیشتر کارآفرینان کشاورزی در استان کهگیلویه و بویراحمد در سطح خرد آن ها را با محدودیت‌هایی در دسترسی به بازار، فناوری، سرمایه و شبکه‌های حمایتی مواجه ساخته است. این محدودیتها باعث ضعف رقابت‌پذیری، عدم پایداری اقتصادی و وابستگی به کمک‌های دولتی می‌شوند. در مقابل، کارآفرینان بزرگ‌مقیاس با داشتن قدرت تصمیم‌گیری مستقل، استفاده از فناوری‌های نوین، دسترسی به بازارهای گسترده و مدیریت حرفه‌ای، در مواجهه با چالش‌های بخش کشاورزی موفق‌تر هستند. لذا، افزایش مقیاس کسب و کار کارآفرینان کشاورزی می‌تواند به عنوان یک راهبرد کلیدی برای توسعه اقتصادی و اجتماعی روستایی مطرح شود. با توجه به فقدان مطالعات کافی در خصوص عوامل مؤثر بر مقیاس این کسب و کارها، به ویژه در مناطق محروم مانند استان کهگیلویه و بویراحمد که علیرغم برخورداری از ظرفیتهای نیروی انسانی، منابع طبیعی و پیشینه غنی فرهنگی دارای نرخ بالای بیکاری است، این پژوهش به شناسایی عوامل مؤثر بر توسعه مقیاس فعالیت در کسب و کارهای کشاورزان کارآفرین (خرد مقیاس و بزرگ مقیاس) و ارائه راهکارهایی جهت بهبود وضعیت آنان در این استان می‌پردازد.
مواد و روش‌ها: این پژوهش با استفاده از روش پیمایشی انجام شد. جامعه آماری شامل 90 بهره‌بردار کارآفرین بود که از طریق روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای با انتساب متناسب، 73 نفر (61 بزرگ مقیاس و 12 خرد مقیاس) به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها، پرسشنامه محقق‌ساخته‌ای بود که روایی آن با نظر متخصصان این حوزه تأیید شد. پایایی پرسشنامه با استفاده از پیش‌آزمون و محاسبه ضریب آلفای کرونباخ تأیید گردید. جهت تأیید ساختار عاملی متغیرهای بستر حمایتی و دسته‌بندی گویه‌ها در زیرمؤلفه‌های مناسب، از تحلیل عاملی اکتشافی استفاده شد. داده‌ها با استفاده از تحلیل تشخیصی و تحلیل مسیر، جهت تحلیل عوامل مؤثر بر مقیاس کسب و کار کارآفرینان مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.
یافته‌ها: در این پژوهش، با استفاده از تحلیل تشخیصی، عوامل تمایزدهنده‌ی کشاورزان کارآفرین خرد و بزرگ مقیاس مورد بررسی قرار گرفتند. ارزش محصول (ضریب استاندارد 0/68)، دانش (0/66) و دسترسی به فناوری (0/50) بیشترین تأثیر مثبت را بر مقیاس بزرگ‌تر کسب و کار داشتند. متغیرهای انگیزش (0/37) و مهارت (0/15) نیز در رده های بعدی قرار گرفته اند. برعکس، بستر حمایتی (0/49-)، بازار محور بودن (0/24-)، و رابطه تعاملی با مشتری (0/19-)، خلاقیت (0/11-) و فشار اجتماعی (0/06-) با مقیاس کسب و کار تأثیر منفی داشتند. یافته ها نشان می‌دهند که کشاورزان بزرگ مقیاس، محصولات با ارزش‌تر تولید می‌کنند و از دانش، مهارت، انگیزه و دسترسی به فناوری بیشتری برخوردارند. در مقابل، کشاورزان خرد مقیاس تحت تأثیر فشارهای اجتماعی بیشتر، روابط تعاملی ضعیف‌تر با مشتریان، عملکرد ضعیف‌تر در بازارمحوری، و دسترسی محدودتر به بازارهای بزرگ‌تر قرار دارند. همچنین، آن ها خلاقیت کمتری دارند و از بستر حمایتی ضعیف‌تری برخوردارند. ماتریس ساختاری نیز تأیید می‌کند که ارزش محصول و دسترسی به فناوری از مهم‌ترین عوامل تمایز هستند.
نتیجه‌گیری: تحلیل یافته‌های پژوهش نشان داد که عوامل ارزش محصول، دانش و دسترسی به فناوری به ترتیب مهم‌ترین متغیرهای تمایزدهنده بین کشاورزان کارآفرین خرد مقیاس و بزرگ مقیاس در استان کهگیلویه و بویراحمد هستند. بنابراین، برای توسعه مقیاس کسب و کار کارآفرینان کشاورزی، راهکارهایی هم چون، افزایش ارزش افزوده محصول برنج از طریق فعالیت در واحدهای فرآوری و بسته‌بندی، استفاده از تکنیک‌های کشت بدون خاک و افزایش کیفیت محصولات از طریق گواهی‌های استاندارد در واحدهای گلخانه، افزایش دسترسی به ماشین‌آلات کشاورزی هوشمند از طریق تسهیلات دولتی در بخش باغداری، ایجاد شبکه‌های یادگیری مشترک و استفاده از سامانه‌های مدیریت دامپروری دیجیتالی در بخش دامداری توصیه میگردد. همچنین، استفاده از فناوری‌های کم‌هزینه و کاربردی در میان کارآفرینان خرد مقیاس، استفاده از فناوری‌های کم‌هزینه و کاربردی، حمایت‌های آموزشی و مالی، ایجاد فرصت‌های مشترک با کارآفرینان بزرگ مقیاس و در میان کارآفرینان بزرگ مقیاس، سرمایه‌گذاری در نوسازی ماشین‌آلات و اتوماسیون کشاورزی، توسعه برندهای محلی و صادراتی و همکاری با دانشگاه‌ها و مراکز تحقیقاتی توصیه میشود.
مقدمه و هدف: بخش کشاورزی، محور امنیت غذایی و محرک اصلی توسعه اقتصادی بسیاری از کشورها از جمله ایران است. این بخش در ایران منبع اصلی مواد خام صنایع تبدیلی و همچنین صادرات غیر نفتی است و نقشی کلیدی در اقتصاد ملی دارد. با وجود اهمیت حیاتی این بخش، کشاورزی ایران با چالش‌های جدی از جمله رشد جمعیت، کمبود منابع آب و خاک، تغییرات اقلیمی، آلودگی محیط زیست و رقابت شدید در بازارهای جهانی روبهروست. کارآفرینی کشاورزی، راهکاری کلیدی برای غلبه بر چالش‌های کشاورزی است که با ایجاد مشاغل نو و ارائه خدمات به سایر کشاورزان، مانند مشاوره تخصصی، خدمات مکانیزاسیون و ارائه تجهیزات مناسب، به تنوع تولید، افزایش درآمد، بهبود کیفیت زندگی روستاییان، توانمندسازی جوانان، کاهش مهاجرت و فقر و در نهایت توسعه پایدار میانجامد. با این حال، فعالیت بیشتر کارآفرینان کشاورزی در استان کهگیلویه و بویراحمد در سطح خرد آن ها را با محدودیت‌هایی در دسترسی به بازار، فناوری، سرمایه و شبکه‌های حمایتی مواجه ساخته است. این محدودیتها باعث ضعف رقابت‌پذیری، عدم پایداری اقتصادی و وابستگی به کمک‌های دولتی می‌شوند. در مقابل، کارآفرینان بزرگ‌مقیاس با داشتن قدرت تصمیم‌گیری مستقل، استفاده از فناوری‌های نوین، دسترسی به بازارهای گسترده و مدیریت حرفه‌ای، در مواجهه با چالش‌های بخش کشاورزی موفق‌تر هستند. لذا، افزایش مقیاس کسب و کار کارآفرینان کشاورزی می‌تواند به عنوان یک راهبرد کلیدی برای توسعه اقتصادی و اجتماعی روستایی مطرح شود. با توجه به فقدان مطالعات کافی در خصوص عوامل مؤثر بر مقیاس این کسب و کارها، به ویژه در مناطق محروم مانند استان کهگیلویه و بویراحمد که علیرغم برخورداری از ظرفیتهای نیروی انسانی، منابع طبیعی و پیشینه غنی فرهنگی دارای نرخ بالای بیکاری است، این پژوهش به شناسایی عوامل مؤثر بر توسعه مقیاس فعالیت در کسب و کارهای کشاورزان کارآفرین (خرد مقیاس و بزرگ مقیاس) و ارائه راهکارهایی جهت بهبود وضعیت آنان در این استان می‌پردازد.
مواد و روش‌ها: این پژوهش با استفاده از روش پیمایشی انجام شد. جامعه آماری شامل 90 بهره‌بردار کارآفرین بود که از طریق روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای با انتساب متناسب، 73 نفر (61 بزرگ مقیاس و 12 خرد مقیاس) به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها، پرسشنامه محقق‌ساخته‌ای بود که روایی آن با نظر متخصصان این حوزه تأیید شد. پایایی پرسشنامه با استفاده از پیش‌آزمون و محاسبه ضریب آلفای کرونباخ تأیید گردید. جهت تأیید ساختار عاملی متغیرهای بستر حمایتی و دسته‌بندی گویه‌ها در زیرمؤلفه‌های مناسب، از تحلیل عاملی اکتشافی استفاده شد. داده‌ها با استفاده از تحلیل تشخیصی و تحلیل مسیر، جهت تحلیل عوامل مؤثر بر مقیاس کسب و کار کارآفرینان مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.
یافته‌ها: در این پژوهش، با استفاده از تحلیل تشخیصی، عوامل تمایزدهنده‌ی کشاورزان کارآفرین خرد و بزرگ مقیاس مورد بررسی قرار گرفتند. ارزش محصول (ضریب استاندارد 0/68)، دانش (0/66) و دسترسی به فناوری (0/50) بیشترین تأثیر مثبت را بر مقیاس بزرگ‌تر کسب و کار داشتند. متغیرهای انگیزش (0/37) و مهارت (0/15) نیز در رده های بعدی قرار گرفته اند. برعکس، بستر حمایتی (0/49-)، بازار محور بودن (0/24-)، و رابطه تعاملی با مشتری (0/19-)، خلاقیت (0/11-) و فشار اجتماعی (0/06-) با مقیاس کسب و کار تأثیر منفی داشتند. یافته ها نشان می‌دهند که کشاورزان بزرگ مقیاس، محصولات با ارزش‌تر تولید می‌کنند و از دانش، مهارت، انگیزه و دسترسی به فناوری بیشتری برخوردارند. در مقابل، کشاورزان خرد مقیاس تحت تأثیر فشارهای اجتماعی بیشتر، روابط تعاملی ضعیف‌تر با مشتریان، عملکرد ضعیف‌تر در بازارمحوری، و دسترسی محدودتر به بازارهای بزرگ‌تر قرار دارند. همچنین، آن ها خلاقیت کمتری دارند و از بستر حمایتی ضعیف‌تری برخوردارند. ماتریس ساختاری نیز تأیید می‌کند که ارزش محصول و دسترسی به فناوری از مهم‌ترین عوامل تمایز هستند.
نتیجه‌گیری: تحلیل یافته‌های پژوهش نشان داد که عوامل ارزش محصول، دانش و دسترسی به فناوری به ترتیب مهم‌ترین متغیرهای تمایزدهنده بین کشاورزان کارآفرین خرد مقیاس و بزرگ مقیاس در استان کهگیلویه و بویراحمد هستند. بنابراین، برای توسعه مقیاس کسب و کار کارآفرینان کشاورزی، راهکارهایی هم چون، افزایش ارزش افزوده محصول برنج از طریق فعالیت در واحدهای فرآوری و بسته‌بندی، استفاده از تکنیک‌های کشت بدون خاک و افزایش کیفیت محصولات از طریق گواهی‌های استاندارد در واحدهای گلخانه، افزایش دسترسی به ماشین‌آلات کشاورزی هوشمند از طریق تسهیلات دولتی در بخش باغداری، ایجاد شبکه‌های یادگیری مشترک و استفاده از سامانه‌های مدیریت دامپروری دیجیتالی در بخش دامداری توصیه میگردد. همچنین، استفاده از فناوری‌های کم‌هزینه و کاربردی در میان کارآفرینان خرد مقیاس، استفاده از فناوری‌های کم‌هزینه و کاربردی، حمایت‌های آموزشی و مالی، ایجاد فرصت‌های مشترک با کارآفرینان بزرگ مقیاس و در میان کارآفرینان بزرگ مقیاس، سرمایه‌گذاری در نوسازی ماشین‌آلات و اتوماسیون کشاورزی، توسعه برندهای محلی و صادراتی و همکاری با دانشگاه‌ها و مراکز تحقیقاتی توصیه میشود.
واژه‌های کلیدی: تحلیل تشخیصی، تحلیل مسیر، کارآفرینی کشاورزی، کسب و کار خرد مقیاس، کارآفرین بزرگ مقیاس، مقیاس کسب و کار
فهرست منابع
1. Alene, E. T. (2020). Determinants that influence the performance of women entrepreneurs in micro and small enterprises in Ethiopia. Journal of Innovation and Entrepreneurship, 9(24), 1-20. doi:10.1186/s13731-020-00132-6. [DOI:10.1186/s13731-020-00132-6]
2. Alizadeh Toli, M., Rahmani, B., Monshizadeh, R., Razaviyan, M. T., & Moridsadat, P. (2022). Analysis of factors affecting sustainable entrepreneurship in coastal rural settlements (Case study: South Coast villages-Qeshm). Regional Planning, 12(48), 157-170. doi:10.30495/jzpm.2021.27272.3849. [In Persian]
3. Allah Yar, M. (2020). The mediating role of employee creativity in the relationship between job self-efficacy and entrepreneurship of education and training staff in Birjand. Management and Educational Perspective, 2(1), 1-18. doi:10.22034/jmep.2020.226378.1003. [In Persian]
4. Amabile, T. (2011). Componential theory of creativity: Harvard Business School Boston, MA.
5. Amini Roshan, Z., Gholamian, J., Mahmoudi, A., & Azizi, B. (2022). Designing a model of personality trait and entrepreneurship motivation on medium and small businesses starting up with the role of mediation awareness of entrepreneurship. Journal of Entrepreneurship Development, 15(1), 60-41. doi:10.22059/jed.2022.332949.653808. [In Persian]
6. Amraei, M., Rezheh, M., Hamzekhani, M., & faraji Khiavi, F. (2021). Correlation between creativity and entrepreneurial skills in managers of educational hospitals. Depiction of Health, 12(3), 240-250. doi:10.34172/doh.2021.24. [In Persian] [DOI:10.34172/doh.2021.24]
7. Anang, B. T., & Asante, B. O. (2020). Farm household access to agricultural services in northern Ghana. Heliyon, 6(11), 1-9. doi:10.1016/j.heliyon.2020.e05517. [DOI:10.1016/j.heliyon.2020.e05517]
8. Ashouri Moridani, S., Ghoreshi, M., & pourramzan, E. (2022). Explain the role of financial credits in the economy of rural areas of Masal County. Geographical Engineering of Territory, 6(1), 33-51. DOR: 20.1001.1001.25381490.25381401.25381496.25381411.25381495.25381492. [In Persian]
9. Ataei, P., Karimi, H., Ghadermarzi, H., & Norouzi, A. (2020). A conceptual model of entrepreneurial competencies and their impacts on rural youth's intention to launch SMEs. Journal of Rural Studies, 75, 185-195. doi:10.1016/j.jrurstud.2020.01.023. [DOI:10.1016/j.jrurstud.2020.01.023]
10. Awotide, B. A., Abdoulaye, T., Alene, A., & Manyong, V. M. (2015). Impact of access to credit on agricultural productivity: Evidence from smallholder cassava farmers in Nigeria. Paper presented at the International Conference of Agricultural Economists (ICAE), Milan, Italy. 1-34. doi:10.22004/ag.econ.210969
11. Ayenew, W., Lakew, T., & Kristos, E. H. (2020). Agricultural technology adoption and its impact on smallholder farmers welfare in Ethiopia. African Journal of Agricultural Research, 15(3), 431-445. doi:10.5555/20203152542. [DOI:10.5897/AJAR2019.14302]
12. Azizi, K., Hosseinpour, M., & rezaee, B. (2022). Provide a framework for classifying entrepreneurial motivations based on the direction and source of motivation. Public Administration Perspective, 13(1), 117-136. doi:10.52547/jpap.2021.222646.1080. [In Persian] [DOI:10.52547/jpap.2021.222646.1080]
13. Barazandeh, M., Parvizian, K., Alizadeh, M., & Khosravi, S. (2015). Investigating the effect of entrepreneurial competencies on business performance among early stage entrepreneurs Global Entrepreneurship Monitor (GEM 2010 survey data). Journal of Global Entrepreneurship Research, 5, 1-12. doi:10.1186/s40497-015-0037-4. [DOI:10.1186/s40497-015-0037-4]
14. Bashokouh Ajirlo, M., & Ghasemi Hamedani, I. (2023). The role of personal skills and entrepreneurship to transform from hybrid entrepreneurship to full-time entrepreneurship with emphasis on experiential learning theory. Journal of Studies in Entrepreneurship and Sustainable Agricultural Development, 10(2), 57-76. doi:10.22069/jead.2023.20505.1631. [In Persian]
15. Bui, H. T. M., & Nguyen, H. T. T. (2021). Factors influencing farmers' decision to convert to organic tea cultivation in the mountainous areas of northern Vietnam. Organic Agriculture, 11(1), 51-61. doi:10.1007/s13165-020-00322-2. [DOI:10.1007/s13165-020-00322-2]
16. Burke, A. E., FitzRoy, F. R., & Nolan, M. A. (2008). What makes a die-hard entrepreneur? Beyond the 'employee or entrepreneur'dichotomy. Small Business Economics, 31(2), 93-115. doi:10.1007/s11187-007-9086-6. [DOI:10.1007/s11187-007-9086-6]
17. Cele, L., & Wale, E. (2020). Determinants of smallholders' entrepreneurial drive, willingness and ability to expand farming operations in KwaZulu-Natal. Development in Practice, 30(8), 1028-1042. doi:10.1080/09614524.2020.1764501. [DOI:10.1080/09614524.2020.1764501]
18. Chakraborty, M., Parida, P., Mandal, N. K., & Chakraborty, S. (2025). Information technology utilization by agricultural entrepreneurs in Ganjam district, Odisha. Multidisciplinary Science Journal, 7(2), 20250080-20250080. doi:10.31893/multiscience.2025080. [DOI:10.31893/multiscience.2025080]
19. Choudhury, K., & Easwaran, K. (2019). Agricultural entrepreneurship in lower Brahmaputra valley, Assam. Journal of Global Entrepreneurship Research, 9(1), 1-13. doi:10.1186/s40497-019-0179-x. [DOI:10.1186/s40497-019-0179-x]
20. Del-Corte-Lora, V., Molina-Morales, F., & Vallet-Bellmunt, T. (2016). Mediating effect of creativity between breadth of knowledge and innovation. Technology Analysis & Strategic Management, 28(7), 768-782. doi:10.1080/09537325.2016.1142075. [DOI:10.1080/09537325.2016.1142075]
21. Dias, C. S., Rodrigues, R. G., & Ferreira, J. J. (2019). Agricultural entrepreneurship: Going back to the basics. Journal of Rural Studies, 70, 125-138. doi:10.1016/j.jrurstud.2019.06.001. [DOI:10.1016/j.jrurstud.2019.06.001]
22. Doh, S., & Kim, B. (2014). Government support for SME innovations in the regional industries: The case of government financial support program in South Korea. Research Policy, 43(9), 1557-1569. doi:10.1016/j.respol.2014.05.001. [DOI:10.1016/j.respol.2014.05.001]
23. Eghbali Kalhor, P., Omidi Najaf Abadi, M., & Mirdamadi, M. (2022). Study of agricultural entrepreneurship competencies on food security of rural households in Mahidasht district of Kermanshah province. Journal of Entrepreneurial Strategies in Agriculture, 9(17), 15-25. doi:10.52547/jea.9.17.15. [In Persian] [DOI:10.52547/jea.9.17.15]
24. Eskandary, M., Taghdisi, A., & Ghanbari, Y. (2023). Feasibility study of entrepreneurship development in major parts of economic activity in rural areas (Case study: Central District of Boyer-Ahmad County). Journal of Applied Research in Geographical Sciences, 23(71), 391-410. doi:10.61186/jgs.23.71.391. [In Persian] [DOI:10.61186/jgs.23.71.391]
25. Fendereski, F., Zanganeh, M., Dideh, K. H., & Mehrani, H. (2019). Analysis the factors affecting the performance of manufacturing companies in industrial city of Gorgan from the perspective of marketing management and entrepreneurship. Marketing Management, 14(44), 1-24.
26. Gatuyu, C. M., & Kinyua, G. M. (2020). Role of knowledge acquisition on firm performance in the context of small and medium enterprises in Meru County, Kenya. Journal of World Economic Research, 9(1), 27-32. doi:10.11648/j.jwer.20200901.14. [DOI:10.11648/j.jwer.20200901.14]
27. Golkarfard, M., Rezaei-Moghaddam, K., & Fatemi, M. (2021). Factors affecting the women's entrepreneurship development of the members in agricultural development specialized holding companies of Fars Province. Iranian Journal of Agricultural Economics and Development Research, 52(2), 371-388. doi:10.22059/ijaedr.2020.305497.668922. [In Persian]
28. Hussain, T., Zia-Ur-Rehman, M., & Abbas, S. (2021). Role of entrepreneurial knowledge and personal attitude in developing entrepreneurial intentions in business graduates: a case of Pakistan. Journal of Global Entrepreneurship Research, 11(1), 439-449. doi:10.1007/s40497-021-00283-0. [DOI:10.1007/s40497-021-00283-0]
29. Ilmiyah, I., Puspitaningtyas, Z., Poernomo, D., & Murdyastuti, A. (2023). A effect entrepreneurship orientation, government support on innovation and business performance of SME's Madura Island. Asian Journal of Management, Entrepreneurship and Social Science, 3(03), 455-467. doi:10.63922/ajmesc.v3i03.427.
30. Islam, M. A., Khan, M. A., Obaidullah, A. Z. M., & Alam, M. S. (2011). Effect of entrepreneur and firm characteristics on the business success of small and medium enterprises (SMEs) in Bangladesh. International Journal of Business and Management, 6(3), 289-299. doi:10.5539/ijbm.v6n3p289. [DOI:10.5539/ijbm.v6n3p289]
31. Karimi, S. (2016). Studying the effects of individual and environmental factors on entrepreneurial opportunity recognition: moderating effect of entrepreneurial environment. Iranian Journal of Agricultural Economics and Development Research, 47(2), 511-520. doi:10.22059/ijaedr.2016.59735. [In Persian]
32. Khosravipour, B., & Shoeibi, A. (2022). The role and necessity of entrepreneurship in rural and agricultural development. Geography and Human Relationships, 5(3), 205-220. DOR: 220.1001.1001.26453851.26451401.26453855.26453853.26453813.26453852. [In Persian]
33. Kurjono, K. (2022). Entrepreneurial intentions: Between entrepreneurial knowledge, entrepreneurial skills and perceived control behavior. Dinamika Pendidikan, 17(2), 146-163. doi:10.15294/dp.v17i2.39783. [DOI:10.15294/dp.v17i2.39783]
34. Li, F., Zang, D., Chandio, A. A., Yang, D., & Jiang, Y. (2023). Farmers' adoption of digital technology and agricultural entrepreneurial willingness: Evidence from China. Technology in Society, 73(2), 102253. doi:10.1016/j.techsoc.2023.102253. [DOI:10.1016/j.techsoc.2023.102253]
35. Li, Q., Zhang, L., Chen, Y., Shao, S., Wang, T., Tian, H., . . . Wang, S. (2021). Research on the influence of farmers' entrepreneurial motivation on entrepreneurial performance. Paper presented at the 2nd International Conference on Management, Economy and Law (ICMEL 2021). 37-48. doi:10.2991/aebmr.k.210909.006 [DOI:10.2991/aebmr.k.210909.006]
36. Lucas, S. (2017). The impact of demographic and social factors on firm performance in Kenya. Journal of Business and Economic Development, 2(4), 255-261. doi:10.11648/j.jbed.20170204.18.
37. Mazhari, R., Mohammadi Khyareh, M., Khayrandish, M., & Jahanbakhsh Rostami, M. (2017). Ranking the effective factors on the development of agricultural entrepreneurship in rural development (case study of Kouhestan District, Rostamkola City). Journal of Entrepreneurial Strategies in Agriculture, 4(7), 30-38. doi:10.29252/jea.4.7.30. [In Persian] [DOI:10.29252/jea.4.7.30]
38. McElwee, G. (2008). A taxonomy of entrepreneurial farmers. International Journal of Entrepreneurship and Small Business, 6(3), 465-478. doi:10.1504/IJESB.2008.019139. [DOI:10.1504/IJESB.2008.019139]
39. Mehdizadeh Rayeni, M. J., Mohammadi, H., Ziaee, S., Ahmadpour, M., & Salarpour, M. (2022). Investigating the relationship between inflation and price fluctuations of agricultural products in Iran. Agricultural Economics Research, 14(3), 123-140. doi:10.30495/jae.2022.23025.2080. [In Persian]
40. Michael, P. (2020). Factors affecting competitiveness of agriculture sector: A case study of small holder farmers in commercial poultry meat. Mzumbe University.
41. Mohammadinejad, Z., & Bakhshandeh, G. (2022). The role of market orientation and it's dimension in improvement of SMEs performance: A Meta-analysis. Journal of Entrepreneurship Development, 15(2), 343-360. doi:10.22059/jed.2022.333045.653810. [In Persian]
42. Munawaroh, M., Santoso, B., Gumilang, R. R., HIidayatullah, D., Hermawan, A., Marhanah, S., . . . Purwanto, A. (2021). The effect of strategic leadership and organization culture on business performance: an empirical study in Indonesia. The Journal of Asian Finance, Economics and Business, 8(6), 455-463.
43. Onetti, A., Zucchella, A., Jones, M. V., & Mcdougall-Covin, P. P. (2012). Internationalization, innovation and entrepreneurship: Business models for new technology-based firms. Journal of Management & Governance, 16, 337-368. [DOI:10.1007/s10997-010-9154-1]
44. Organization of Agricultural Jihad. (2021). Agricultural Jihad Organization of Kohgiluyeh and Boyer-Ahmad Province.
45. Paudel, G. P., Kc, D. B., Khanal, N. P., Justice, S. E., & McDonald, A. J. (2019). Smallholder farmers' willingness to pay for scale-appropriate farm mechanization: Evidence from the mid-hills of Nepal. Technology in Society, 59, 2-10. doi:10.1016/j.techsoc.2019.101196. [DOI:10.1016/j.techsoc.2019.101196]
46. Ray, P., Panigrahi, R. S., & Mohapatra, B. P. (2022). Prioritising agripreneurial skills required for farm youth: A fuzzy analytic hierarchy approach. Journal of Agricultural Science and Technology, 24(3), 567-578.
47. Sambasivan, M., Abdul, M., & Yusop, Y. (2009). Impact of personal qualities and management skills of entrepreneurs on venture performance in Malaysia: Opportunity recognition skills as a mediating factor. Technovation, 29(11), 798-805. doi:10.1016/j.technovation.2009.04.002. [DOI:10.1016/j.technovation.2009.04.002]
48. Sardar Shahraki, A., & Tash, M. (2023). Prioritization of factors affecting the development of rural-agricultural entrepreneurship in Sistan region. Journal of Entrepreneurial Strategies in Agriculture, 10(2), 31-45. doi:10.61186/jea.10.20.29. [In Persian] [DOI:10.61186/jea.10.20.29]
49. Sembiring, R. (2016). Impact of human resources' knowledge and skills on SMEs' in Medan City, Indonesia. International Journal of Management, Economics and Social Sciences, 5(3), 95-104.
50. Shafer, S. M., Smith, H. J., & Linder, J. C. (2005). The power of business models. Business Horizons, 48(3), 199-207. doi:10.1016/j.bushor.2004.10.014. [DOI:10.1016/j.bushor.2004.10.014]
51. Shahbazi, H. (2022). Strategic agricultural entrepreneurship in sustainable rural development. Geography and Human Relationships, 5(2), 243-248. doi:10.22034/gahr.2022.341751.1716. [In Persian]
52. Shahbazi, H., & Kamli, M. (2023). The role of rural entrepreneurship in sustainable development. Geography and Human Relationships, 6(1), 308-317. doi:10.22034/gahr.2023.377943.1783. [In Persian]
53. Sharifzadeh, M., Aliyari, V., Aliyari, N., & Gholami Kalus, A. (2023). Investigating the impacts of drought on rural households of Kakan district in Boyer Ahmad County. Iranian Agricultural Extension and Education Journal, 18(Special Issue), 73-87.
54. Shirzad, H., Barati, A. A., Ehteshammajd, S., Goli, I., Siamian, N., Moghaddam, S. M., . . . Sklenicka, P. (2022). Agricultural land tenure system in Iran: An overview. Land Use Policy, 123, 106375. doi:10.1016/j.landusepol.2022.106375. [DOI:10.1016/j.landusepol.2022.106375]
55. Slocum, A. H., & Gessel, D. J. (2022). Evolving from a hydrocarbon-based to a sustainable economy: Starting with a case study for Iran. Renewable and Sustainable Energy Reviews, 154, 1-15. doi:10.1016/j.rser.2021.111750. [DOI:10.1016/j.rser.2021.111750]
56. Smit, A. (2004). Changing external conditions require high levels of entrepreneurship in agriculture. Acta Horticulturae, 655, 167-173. [DOI:10.17660/ActaHortic.2004.655.21]
57. Soltani, A., & Mehrabi, A. (2020). The causal relationship of education with entrepreneurship intention: The mediating role of entrepreneurship motivations. Industrial and Organizational Psychology Studies, 7(1), 189-206. doi:10.22055/jiops.2020.34503.1199. [In Persian]
58. Teece, D. J. (2010). Business models, business strategy and innovation. Long Range Planning, 43(2-3), 172-194. doi:10.1016/j.lrp.2009.07.003. [DOI:10.1016/j.lrp.2009.07.003]
59. Vahedi, M., Chaharsoughi Amin, H., Zanganeh, M., & Norouzi, A. (2014). Comparision of the entrepreneurial spirit of successful and unsuccessful managers of agricultural cooperatives in Ilam Township. Journal of Entreneurship and Agriculture, 1(2), 66-81.
60. Van den Broeck, H., Cools, E., & Maenhout, T. (2008). A case study of arteconomy-building a bridge between art and enterprise: belgian businesses stimulate creativity and innovation through art. Journal of Management & Organization, 14(5), 573-587. doi:10.5172/jmo.837.14.5.573. [DOI:10.5172/jmo.837.14.5.573]
61. Yadewani, D., Wijaya, R., & Mursalini, W. I. (2023). The effect of skills and experience on the performance of small and medium enterprises with innovation as mediation variable. Indonesian Journal of Business and Entrepreneurship (IJBE), 9(1), 12-12. doi:10.17358/IJBE.9.1.12. [DOI:10.17358/ijbe.9.1.12]
62. Yang, C., Yan, J., He, X., & Tian, S. (2023). What determines the survival of farmer entrepreneurship: Micro-evidence from China. International Review of Economics & Finance, 86, 334-348. doi:10.1016/j.iref.2023.03.026. [DOI:10.1016/j.iref.2023.03.026]
63. Yesuf, Y. M., Getahun, D. A., & Debas, A. T. (2023). Factors affecting "employees' creativity": the mediating role of intrinsic motivation. Journal of Innovation and Entrepreneurship, 12(1), 1-20. doi:10.1186/s13731-023-00299-8. [DOI:10.1186/s13731-023-00299-8]
64. Zali, N., & Sajjadi Asl, S. A. (2017). Identification the main affective factors on regional undevelopment (Case Study: Kohgiluyeh and Boyer-Ahmad Province). Regional Planning, 7(26), 25-40.
65. Zegeye, M. B., Fikrie, A. H., & Asefa, A. B. (2022). Impact of agricultural technology adoption on wheat productivity: Evidence from North Shewa Zone, Amhara Region, Ethiopia. Cogent Economics & Finance, 10(1), 1-16. doi:10.1080/23322039.2022.2101223. [DOI:10.1080/23322039.2022.2101223]
66. Ziaabadi, M., & Ghanbari, S. (2022). Strategic planning of agricultural entrepreneurship development in Kerman Province (application of Fuzzy Hierarchical Analysis and SWOT). Journal of Entrepreneurial Strategies in Agriculture, 9(18), 68-81. doi:10.52547/jea.9.18.68. [In Persian] [DOI:10.52547/jea.9.18.68]
67. Zott, C., Amit, R., & Massa, L. (2011). The business model: recent developments and future research. Journal of Management, 37(4), 1019-1042. doi:10.1177/0149206311406265. [DOI:10.1177/0149206311406265]
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
