دوره 13، شماره 1 - ( بهار و تابستان 1405 )
جلد 13 شماره 1 صفحات 231-215 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Abolhosseini S, Jafari Titkanloo S, Rafatnia R. (2026). The Impact of Entrepreneurial Attitude and Entrepreneurial Environment on Entrepreneurial Behavior: The Mediating Role of Entrepreneurial Self-Efficacy (Case Study of Knowledge-Based Agricultural Companies in Khorasan Razavi Province). J Entrepreneurial Strategies Agric. 13(1), 215-231. doi:10.61882/jea.2026.456
URL: http://jea.sanru.ac.ir/article-1-456-fa.html
URL: http://jea.sanru.ac.ir/article-1-456-fa.html
ابوالحسینی سعید، جعفری تیتکانلو سعید، رافت نیا رضا.(1405). تأثیر نگرش و محیط کارآفرینی بر رفتار کارآفرینانه: نقش میانجی خودکارآمدی کارآفرینانه (مورد مطالعه: شرکت‌های دانش‌بنیان کشاورزی خراسان رضوی) راهبردهای کارآفرینی در کشاورزی 13 (1) :231-215 10.61882/jea.2026.456
1- گروه مدیریت کسب و کار، گرایش مالی، دانشکده علوم اداری، دانشگاه بین المللی امام رضا (علیه السلام)، مشهد، ایران
2- گروه مدیریت، دانشگاه بین المللی امام رضا (علیه السلام)، مشهد، ایران و دکتری تخصصی تحقیق در عملیات
3- گروه مدیریت بازرگانی، گرایش بازاریابی، دانشکده علوم اداری، دانشگاه بین المللی امام رضا (علیه السلام)، مشهد، ایران
2- گروه مدیریت، دانشگاه بین المللی امام رضا (علیه السلام)، مشهد، ایران و دکتری تخصصی تحقیق در عملیات
3- گروه مدیریت بازرگانی، گرایش بازاریابی، دانشکده علوم اداری، دانشگاه بین المللی امام رضا (علیه السلام)، مشهد، ایران
چکیده: (465 مشاهده)
چکیده مبسوط
مقدمه و هدف: در عصر حاضر، شرکت‌های دانش‌بنیان به عنوان موتورهای محرک اقتصاد دانش‌محور، نقشی تعیین‌کننده در خلق نوآوری و توسعه پایدار ایفا کرده‌اند. پژوهش‌های جدید نشان می‌دهند که این شرکت‌ها با تکیه بر سرمایه فکری، فناوری‌های نو و مدل‌های کسب‌وکار پویا، توانسته‌اند سهم قابل‌توجهی در رشد اشتغال و بهره‌وری ملی داشته باشند. در این میان، ارتقای ظرفیت‌های کارآفرینانه درون‌سازمانی، به‌ویژه از طریق توسعه نگرش و رفتارهای نوآورانه، یکی از عوامل کلیدی موفقیت این شرکت‌ها به شمار می‌رود. محیط‌های دانش‌بنیان نیازمند فرهنگی پویا و حمایتی هستند که فرصت بروز خلاقیت، ریسک‌پذیری و یادگیری مداوم را برای اعضا فراهم کند. از اینرو، بررسی عوامل اثرگذار بر رفتار کارآفرینانه در شرکت‌های دانش‌بنیان کشاورزی، ضرورتی علمی و راهبردی است. رفتار کارآفرینانه یکی از محرک‌های کلیدی رشد و پایداری کسب‌وکارها در محیط‌های رقابتی امروز است. تمرکز بر خلاقیت، نوآوری و انعطاف‌پذیری، کارآفرینان را قادر می‌سازد تا تحولات بنیادین را ایجاد کنند و مزیت‌های رقابتی پایدار و غیرقابل تقلید را به دست آورند. کارآفرینان با بهره‌گیری از ایده‌های نوآورانه، نه‌تنها محصولات و خدمات خود را بهبود می‌بخشند، بلکه از طریق طراحی راهبردهای پویا، مزیت‌های رقابتی ماندگار خلق کرده، توانایی تطبیق و بقا در شرایط متغیر محیطی را برای کسب‌وکار خود تضمین می‌کنند. در این راستا، شرکت‌های دانش‌بنیان کشاورزی برای بقا و توسعه، نیازمند بهره‌گیری از رفتارهای کارآفرینانه در میان کارکنان خود هستند. با وجود اهمیت رفتار کارآفرینانه در موفقیت و پایداری شرکت‌های دانش‌بنیان، شواهد پژوهشی نشان می‌دهند که هنوز درباره عوامل مؤثر بر شکل‌گیری این رفتار و سازوکارهای تبیین‌کننده آن اجماع روشنی وجود ندارد. اگرچه برخی پژوهش‌ها بر نقش نگرش کارآفرینانه و برخی دیگر بر اهمیت محیط کارآفرینی تأکید کرده‌اند، اما نحوه تأثیر همزمان این دو عامل بر رفتار کارآفرینانه، به‌ویژه از طریق متغیرهای روان‌شناختی مانند خودکارآمدی کارآفرینی، کمتر مورد توجه قرار گرفته است. این خلأ پژوهشی در شرکت‌های دانش‌بنیان کشاورزی از اهمیت بیشتری برخوردار است، زیرا موفقیت این شرکت‌ها در گرو برخورداری کارکنان از توانایی شناسایی فرصت‌ها، نوآوری و اقدام کارآفرینانه است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر نگرش کارآفرینانه و محیط کارآفرینانه بر رفتار کارآفرینانه با نقش میانجی خودکارآمدی کارآفرینانه انجام شد.
مواد و روش ها: جامعه آماری پژوهش شامل 210 نفر از کارکنان شاغل در شرکت‌های دانش‌بنیان کشاورزی استان خراسان رضوی بود که در حوزه‌های مختلفی از جمله فناوری‌های نوین کشاورزی، زیست‌فناوری، تولید نهاده‌های کشاورزی و خدمات فناورانه فعالیت داشتند. با توجه به محدود بودن حجم جامعه آماری، پرسشنامه‌ها در اختیار تمامی اعضای جامعه قرار گرفتند. در نهایت، 132 پرسشنامه کامل و قابل استفاده دریافت شدند و مبنای تحلیل قرار گرفتند. جهت سنجش روایی صوری از نظر خبرگان و در خصوص روایی سازه از روایی همگرا و واگرا بر اساس روش فورنل و لارکر، HTMT و تحلیل عاملی استفاده شد. جهت سنجش پایایی از آلفای کرونباخ و پایایی مرکب استفاده شد. همچنین، تجزیه و تحلیل داده‌ها با نرم‌افزار SPSS27 و smart PLS4 انجام شد.
یافته ها: در سطح اطمینان ۹۵ درصد، نگرش کارآفرینانه و محیط کارآفرینانه هر دو دارای تأثیر مثبت و معنیدار بر رفتار کارآفرینانه شرکت‌های دانش‌بنیان کشاورزی هستند. به‌طور مشخص، مقادیر ضریب معنیداری برای نگرش کارآفرینانه برابر 4/001 و برای محیط کارآفرینانه برابر 2/737 بودند و ضرایب مسیر آن‌ها به‌ترتیب 0/385 و 0/350 به‌دست آمدندت. همچنین، نگرش کارآفرینانه و محیط کارآفرینانه به‌صورت مستقیم بر خودکارآمدی کارآفرینانه تأثیر مثبت و معنیداری داشتند؛ به‌گونه‌ای که ضرایب معنیداری به‌ترتیب 2/703 و 3/231 و ضرایب مسیر 0/239 و 0/249 محاسبه گردیدند. علاوه بر این، خودکارآمدی کارآفرینانه نیز تأثیر مثبت و معنیداری بر رفتار کارآفرینانه داشت که ضریب معنیداری 3/680 و ضریب مسیر 0/222 محاسبه شدند. در ادامه، بررسی اثرات غیر مستقیم نشان داد که نقش میانجی خودکارآمدی کارآفرینانه در رابطه بین نگرش کارآفرینانه و محیط کارآفرینانه با رفتار کارآفرینانه رد می شود.
نتیجه گیری: با توجه به نتایج پژوهش، مدیران شرکت‌های دانش‌بنیان کشاورزی می‌توانند با تقویت نگرش کارآفرینانه کارکنان از طریق برگزاری دوره‌های آموزشی تخصصی، کارگاه‌های نوآوری و برنامه‌های هدایتگری، فضایی را برای افزایش انگیزه و توانمندی‌های کارآفرینانه ایجاد کنند. همچنین، با بهبود محیط کارآفرینانه از طریق ایجاد مراکز نوآوری داخلی، حمایت از طرح‌های پرریسک، کاهش موانع اداری و ارتقای همکاری میان‌بخشی، زمینه رشد و توسعه فعالیت‌های کارآفرینانه فراهم می‌شود. تقویت خودکارآمدی کارآفرینانه کارکنان از طریق مربیگری فردی، آموزش مهارت‌های تصمیم‌گیری و حل مسئله و طراحی نظام بازخورد مستمر، اثر مستقیمی بر عملکرد سازمان خواهد داشت. در سطح سیاست‌گذاری نیز تدوین بسته‌های حمایتی شامل تسهیلات مالیاتی، اعتبارات کم‌بهره و ایجاد خوشه‌های تعاملی میان شرکت‌ها می‌تواند اثر پایدارتر و گسترده‌تری بر توسعه این شرکت‌ها داشته باشد. پیشنهاد می‌شود که پژوهش‌های آتی با گسترش قلمرو جغرافیایی و بررسی داده‌های میدانی، نقش دوسویه متغیرهای پژوهش را بررسی کنند. همچنین، تأثیر سایر متغیرها مانند فرهنگ سازمانی، یادگیری سازمانی و فناوری‌های نوین (هوش مصنوعی، کلان‌داده و ...) بر رفتار کارآفرینانه تحلیل گردد.
مقدمه و هدف: در عصر حاضر، شرکت‌های دانش‌بنیان به عنوان موتورهای محرک اقتصاد دانش‌محور، نقشی تعیین‌کننده در خلق نوآوری و توسعه پایدار ایفا کرده‌اند. پژوهش‌های جدید نشان می‌دهند که این شرکت‌ها با تکیه بر سرمایه فکری، فناوری‌های نو و مدل‌های کسب‌وکار پویا، توانسته‌اند سهم قابل‌توجهی در رشد اشتغال و بهره‌وری ملی داشته باشند. در این میان، ارتقای ظرفیت‌های کارآفرینانه درون‌سازمانی، به‌ویژه از طریق توسعه نگرش و رفتارهای نوآورانه، یکی از عوامل کلیدی موفقیت این شرکت‌ها به شمار می‌رود. محیط‌های دانش‌بنیان نیازمند فرهنگی پویا و حمایتی هستند که فرصت بروز خلاقیت، ریسک‌پذیری و یادگیری مداوم را برای اعضا فراهم کند. از اینرو، بررسی عوامل اثرگذار بر رفتار کارآفرینانه در شرکت‌های دانش‌بنیان کشاورزی، ضرورتی علمی و راهبردی است. رفتار کارآفرینانه یکی از محرک‌های کلیدی رشد و پایداری کسب‌وکارها در محیط‌های رقابتی امروز است. تمرکز بر خلاقیت، نوآوری و انعطاف‌پذیری، کارآفرینان را قادر می‌سازد تا تحولات بنیادین را ایجاد کنند و مزیت‌های رقابتی پایدار و غیرقابل تقلید را به دست آورند. کارآفرینان با بهره‌گیری از ایده‌های نوآورانه، نه‌تنها محصولات و خدمات خود را بهبود می‌بخشند، بلکه از طریق طراحی راهبردهای پویا، مزیت‌های رقابتی ماندگار خلق کرده، توانایی تطبیق و بقا در شرایط متغیر محیطی را برای کسب‌وکار خود تضمین می‌کنند. در این راستا، شرکت‌های دانش‌بنیان کشاورزی برای بقا و توسعه، نیازمند بهره‌گیری از رفتارهای کارآفرینانه در میان کارکنان خود هستند. با وجود اهمیت رفتار کارآفرینانه در موفقیت و پایداری شرکت‌های دانش‌بنیان، شواهد پژوهشی نشان می‌دهند که هنوز درباره عوامل مؤثر بر شکل‌گیری این رفتار و سازوکارهای تبیین‌کننده آن اجماع روشنی وجود ندارد. اگرچه برخی پژوهش‌ها بر نقش نگرش کارآفرینانه و برخی دیگر بر اهمیت محیط کارآفرینی تأکید کرده‌اند، اما نحوه تأثیر همزمان این دو عامل بر رفتار کارآفرینانه، به‌ویژه از طریق متغیرهای روان‌شناختی مانند خودکارآمدی کارآفرینی، کمتر مورد توجه قرار گرفته است. این خلأ پژوهشی در شرکت‌های دانش‌بنیان کشاورزی از اهمیت بیشتری برخوردار است، زیرا موفقیت این شرکت‌ها در گرو برخورداری کارکنان از توانایی شناسایی فرصت‌ها، نوآوری و اقدام کارآفرینانه است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر نگرش کارآفرینانه و محیط کارآفرینانه بر رفتار کارآفرینانه با نقش میانجی خودکارآمدی کارآفرینانه انجام شد.
مواد و روش ها: جامعه آماری پژوهش شامل 210 نفر از کارکنان شاغل در شرکت‌های دانش‌بنیان کشاورزی استان خراسان رضوی بود که در حوزه‌های مختلفی از جمله فناوری‌های نوین کشاورزی، زیست‌فناوری، تولید نهاده‌های کشاورزی و خدمات فناورانه فعالیت داشتند. با توجه به محدود بودن حجم جامعه آماری، پرسشنامه‌ها در اختیار تمامی اعضای جامعه قرار گرفتند. در نهایت، 132 پرسشنامه کامل و قابل استفاده دریافت شدند و مبنای تحلیل قرار گرفتند. جهت سنجش روایی صوری از نظر خبرگان و در خصوص روایی سازه از روایی همگرا و واگرا بر اساس روش فورنل و لارکر، HTMT و تحلیل عاملی استفاده شد. جهت سنجش پایایی از آلفای کرونباخ و پایایی مرکب استفاده شد. همچنین، تجزیه و تحلیل داده‌ها با نرم‌افزار SPSS27 و smart PLS4 انجام شد.
یافته ها: در سطح اطمینان ۹۵ درصد، نگرش کارآفرینانه و محیط کارآفرینانه هر دو دارای تأثیر مثبت و معنیدار بر رفتار کارآفرینانه شرکت‌های دانش‌بنیان کشاورزی هستند. به‌طور مشخص، مقادیر ضریب معنیداری برای نگرش کارآفرینانه برابر 4/001 و برای محیط کارآفرینانه برابر 2/737 بودند و ضرایب مسیر آن‌ها به‌ترتیب 0/385 و 0/350 به‌دست آمدندت. همچنین، نگرش کارآفرینانه و محیط کارآفرینانه به‌صورت مستقیم بر خودکارآمدی کارآفرینانه تأثیر مثبت و معنیداری داشتند؛ به‌گونه‌ای که ضرایب معنیداری به‌ترتیب 2/703 و 3/231 و ضرایب مسیر 0/239 و 0/249 محاسبه گردیدند. علاوه بر این، خودکارآمدی کارآفرینانه نیز تأثیر مثبت و معنیداری بر رفتار کارآفرینانه داشت که ضریب معنیداری 3/680 و ضریب مسیر 0/222 محاسبه شدند. در ادامه، بررسی اثرات غیر مستقیم نشان داد که نقش میانجی خودکارآمدی کارآفرینانه در رابطه بین نگرش کارآفرینانه و محیط کارآفرینانه با رفتار کارآفرینانه رد می شود.
نتیجه گیری: با توجه به نتایج پژوهش، مدیران شرکت‌های دانش‌بنیان کشاورزی می‌توانند با تقویت نگرش کارآفرینانه کارکنان از طریق برگزاری دوره‌های آموزشی تخصصی، کارگاه‌های نوآوری و برنامه‌های هدایتگری، فضایی را برای افزایش انگیزه و توانمندی‌های کارآفرینانه ایجاد کنند. همچنین، با بهبود محیط کارآفرینانه از طریق ایجاد مراکز نوآوری داخلی، حمایت از طرح‌های پرریسک، کاهش موانع اداری و ارتقای همکاری میان‌بخشی، زمینه رشد و توسعه فعالیت‌های کارآفرینانه فراهم می‌شود. تقویت خودکارآمدی کارآفرینانه کارکنان از طریق مربیگری فردی، آموزش مهارت‌های تصمیم‌گیری و حل مسئله و طراحی نظام بازخورد مستمر، اثر مستقیمی بر عملکرد سازمان خواهد داشت. در سطح سیاست‌گذاری نیز تدوین بسته‌های حمایتی شامل تسهیلات مالیاتی، اعتبارات کم‌بهره و ایجاد خوشه‌های تعاملی میان شرکت‌ها می‌تواند اثر پایدارتر و گسترده‌تری بر توسعه این شرکت‌ها داشته باشد. پیشنهاد می‌شود که پژوهش‌های آتی با گسترش قلمرو جغرافیایی و بررسی داده‌های میدانی، نقش دوسویه متغیرهای پژوهش را بررسی کنند. همچنین، تأثیر سایر متغیرها مانند فرهنگ سازمانی، یادگیری سازمانی و فناوری‌های نوین (هوش مصنوعی، کلان‌داده و ...) بر رفتار کارآفرینانه تحلیل گردد.
واژه‌های کلیدی: توسعه پایدار، توانمندسازی کارکنان، سرمایه فکری، فرهنگ سازمانی پویا، نوآوری سازمانی، مدل‌های کسب‌وکار پویا
فهرست منابع
1. Abbas, I. (2024). Exploring the interplay of innovation climate, entrepreneurial leadership, and employee innovative behaviour. Sustainable Business Management Review, 1(1), 36-48. [DOI:10.5281/zenodo.17058166]
2. Adeniyi, A. O. (2023). The mediating effects of entrepreneurial self-efficacy in the relationship between entrepreneurship education and start-up readiness. Humanities and Social Sciences Communications, 10, Article 801. [DOI:10.1057/s41599-023-02296-4]
3. Al Khulaifi, A. (2024). Impact of corporate entrepreneurship environment on entrepreneurial intentions, organisational commitment, and self-efficacy of private sector employees in UAE (Unpublished doctoral thesis). Aston University. [DOI:10.48780/publications.aston.ac.uk.00047434]
4. Alkandi, I., & Helmi, M. A. (2024). The impact of strategic agility on organizational performance: The mediating role of market orientation and innovation capabilities in emerging industrial sectors. Cogent Business & Management, 11(1), Article 2396528. [DOI:10.1080/23311975.2024.2396528]
5. Alipour, S., & Pashazadeh, Y. (2023). Analysis of the role of open innovation strategy and effectuation on innovative performance by creating entrepreneurial opportunities in Iranian startups. Journal of Entrepreneurial Strategies in Agriculture, 10(2), 147-160.
https://doi.org/10.61186/jea.10.20.138 [DOI:10.61186/jea.10.20.138 [In Persian]]
6. Altahat, S., & Alnadi, M. (2024). The impact of entrepreneurial behavior on entrepreneurial human resources management: The mediating role of entrepreneurial orientation. Problems and Perspectives in Management, 22(1), 147-155. [DOI:10.21511/ppm.22(1).2024.13]
7. Anjum, T., Díaz Tautiva, J. A., Zaheer, M. A., & Heidler, P. (2024). Entrepreneurial intentions: Entrepreneurship education programs, cognitive motivational factors of planned behavior, and business incubation centers. Education Sciences, 14(9), 983. [DOI:10.3390/educsci14090983]
8. Arif, M. E., & Herawan, T. (2025). Driving performance in SMEs: Exploring entrepreneurial ecosystems, leadership and dynamic capability in emerging economies. Journal of the International Council for Small Business. [DOI:10.1080/26437015.2025.2531873]
9. Arjmandi Vala, E., Khanifar, H., Gord Faramarzi, A., & Karimi, A. (2025). The dynamics of entrepreneurial self-efficacy. Journal of Entrepreneurship Development, 17(4), 93-120. [DOI:10.22059/jed.2025.385922.654452]
10. Aurellia, J., & Nuringsih, K. (2023). The role of green entrepreneurial orientation and self-efficacy to encourage student intention in green entrepreneurship. International Journal of Application on Economics and Business, 1(1), 199-207. [DOI:10.24912/ijaeb.v1i1.199-207]
11. Becker, S. D., & Endenich, C. (2023). Entrepreneurial ecosystems as amplifiers of the lean startup philosophy: Management control practices in earliest stage startups. Contemporary Accounting Research, 40(1), 624-667. [DOI:10.1111/1911-3846.12806]
12. Bogale, A. T., & Debela, K. L. (2024). Organizational culture: A systematic review. Cogent Business & Management, 11(1), Article 2340129. [DOI:10.1080/23311975.2024.2340129]
13. Chaudhary, S., Kaur, P., Ferraris, A., Bresciani, S., & Dhir, A. (2024). Connecting entrepreneurial ecosystem and innovation: Grasping at straws or hitting a home run? Technovation, 130, Article 102942. [DOI:10.1016/j.technovation.2023.102942]
14. Çağa, M., Kitapçı, H., Gök, M. Ş., & Ciğerim, E. (2024). The mediating effect of entrepreneurial team behavior and transformational leadership in the relationship between corporate entrepreneurship and firm performance. Sustainability, 16(13), 5443. [DOI:10.3390/su16135443]
15. Ding, J., & Hong, G. (2025). Fostering loyalty and creativity: How organizational culture shapes employee commitment and innovation in South Korean firms. Behavioral Sciences, 15(4), 529. [DOI:10.3390/bs15040529]
16. Dong, H., Wang, B., Zhang, P., Chen, X., & Han, J. (2022). Research on the influence mechanism of agricultural entrepreneurship: Evidence from five provinces in western China. Frontiers in Psychology, 13, Article 864226. [DOI:10.3389/fpsyg.2022.864226]
17. Ermawati, Y. (2023). Ecosystems for entrepreneurship: A study of supportive environments and their impact. Amkop Management Accounting Review, 3(2), 58-74. [DOI:10.37531/amar.v3i2.1512]
18. Faiz, F., Le, V., & Masli, E. K. (2024). Determinants of digital technology adoption in innovative SMEs. Journal of Innovation and Knowledge, 9(4), Article 100610. [DOI:10.1016/j.jik.2024.100610]
19. Geza, S. S., & Games, D. (2024). The impacts of entrepreneurial self-efficacy and entrepreneurship education on entrepreneurial intentions: The context of economic and business students, Universitas Andalas, Padang, Indonesia. In Proceedings of the International Conference on Entrepreneurship, Leadership and Business Innovation (ICELBI 2022) (pp. 194-203). Atlantis Press. [DOI:10.2991/978-94-6463-350-4_19]
20. Gómez-Jorge, F., Bermejo-Olivas, S., Díaz-Garrido, E., & Ruiz-Jiménez, J. M. (2025). Success in entrepreneurship: The impact of self-esteem and entrepreneurial orientation. International Entrepreneurship and Management Journal, 21, 62. [DOI:10.1007/s11365-025-01075-8]
21. Hahn, D., Civera, A., & Cavallo, A. (2025). Employees' entrepreneurial orientation in response to exogenous crises: The contingent role of entrepreneurial exposure. The Journal of Technology Transfer. [DOI:10.1007/s10961-025-10202-0]
22. He, K., Bouncken, R. B., Kiani, A., & Kraus, S. (2024). The role of strategic orientations for digital innovation: When entrepreneurship meets sustainability. Technological Forecasting & Social Change, 205, Article 123503. [DOI:10.1016/j.techfore.2024.123503]
23. Hutasuhut, S., Aditia, R., & Thamrin. (2024). The mediating role of entrepreneurial orientation: The impact of entrepreneurship education and patriarchal culture on entrepreneurial intention among Indonesian university students. Cogent Business & Management, 11(1), 2369156. [DOI:10.1080/23311975.2024.2369156]
24. Iqbal, S., Bashir, M., Bureš, V., Zanker, M., Ullah, S., & Rizwan, A. (2025). Impact of knowledge sharing and innovation on performance of organization: Evidence from the pharmaceutical industry of Pakistan. Cogent Business & Management, 12(1), 2471536. [DOI:10.1080/23311975.2025.2471536]
25. Jan, S. Q., Junfeng, J., Iqbal, M. B., Raza, A., Naz, M., & Bhatt, T. K. (2025). The impact of entrepreneurial ecosystems and sustainable digital innovation on business performance: A study of Gilgit-Baltistan, Pakistan. Frontiers in Sustainability, 6, 1485680. [DOI:10.3389/frsus.2025.1485680]
26. Khalili Khezrabadi, M., & Hassani, M. (2023). The Impact of Entrepreneurship Education and Entrepreneurial Social Identity on Entrepreneurial Intention of University Students; The Mediating Role of Entrepreneurial Self-Efficacy. Education and Management of Entrepreneurship, 1(1), 1-18. [DOI:10.22126/eme.2023.2434 [In Persian]]
27. Laydes, M., Vásquez, M., Cruz-Tarrillo, J., & Díaz, R. A. (2024). Business education, innovation skills as predictors of entrepreneurial self-efficacy in university students. Journal of Business Economics and Management, 25(4), 612-627. [DOI:10.3846/jbem.2024.21689]
28. Lin, Q., Chen, Y., Lai, J., & Zhang, X. (2024). The effect mechanism of perceived entrepreneurial environment on Chinese college students' entrepreneurial intention: Chain mediation model test. Frontiers in Psychology, 15, 1374533. [DOI:10.3389/fpsyg.2024.1374533]
29. Luo, L., Guo, M., Huang, J., & Yang, J. (2022). Research on the effect of an entrepreneurial environment on college students' entrepreneurial self-efficacy: The mediating effect of entrepreneurial competence and moderating effect of entrepreneurial education. Sustainability, 14(11), 6744. [DOI:10.3390/su14116744]
30. Martins, J. M., Shahzad, M. F., Xu, S. (2023). Factors influencing entrepreneurial intention to initiate new ventures: Evidence from university students. Journal of Innovation and Entrepreneurship, 12, 63. [DOI:10.1186/s13731-023-00333-9]
31. Mohsenin, S., & Esfidani, M. R. (2017). Structural equations based on the partial least squares approach using Smart-PLS software. Mehraban Book Publishing House. [In Persian]
32. Msimango-Galawe, J., & Mazonde, N. (2024). The mediating effect of entrepreneurial self-efficacy on business experience and performance of women-owned enterprises. Problems and Perspectives in Management, 22(2), 213-225. [DOI:10.21511/ppm.22(2).2024.17]
33. Nawaz, A., Wenqi, J., & Akhtar, S. (2025). Entrepreneurial leadership and organizational performance: Employee creativity and behavior. Management Decision, 63(4), 987-1004. [DOI:10.1108/MD-02-2024-0317]
34. Nguyen, T. T., & Phan, H. T. T. (2024). Entrepreneurship environments and entrepreneurial intention: The role of self-efficacy and role model. International Journal of Engineering Business Management, 16, 18479790241275925. [DOI:10.1177/18479790241275925]
35. Nson, Y. D. (2025). Entrepreneurial orientation and start-ups performance: The role of entrepreneurial self-efficacy. Annals of Management and Organization Research, 6(3), 203-220. [DOI:10.35912/amor.v6i3.2407]
36. Oamen, T. E. (2025). The impact of self-efficacy on performance mediated by intrapreneurial behavior among healthcare marketing professionals: A multiple mediation model. Modern Management Review, 30(3), 47-72. [DOI:10.7862/rz.2025.mmr.16]
37. Osadolor, V., Agbaeze, E. K., Isichei, E. E., & Olabosinde, S. T. (2021). Entrepreneurial self-efficacy and entrepreneurial intention: The mediating role of the need for independence. Journal of Entrepreneurship, Management and Innovation, 17(4), 91-119. [DOI:10.7341/20211744]
38. Owusu-Bio, M. K. (2025). Innovation novelty and performance of humanitarian organizations: Boundary roles of innovation intensity and external communication. Journal of Humanitarian Logistics and Supply Chain Management. [DOI:10.1108/JHLSCM-05-2024-0069]
39. Pinto, P., Pallikkara, V., Pinto, S., & Hawaldar, I. T. (2024). Unveiling the entrepreneurial mindset: Exploring orientation and entrepreneurial intention among engineering students. Journal of Innovation & Entrepreneurship, 14, 35. [DOI:10.1186/s13731-024-00390-8]
40. Qasim, D., Shuhaiber, A., & Rawshdeh, Z. (2025). The impact of entrepreneurial orientation on innovation performance: The role of knowledge sharing as a mediating factor. Journal of Innovation and Entrepreneurship, 14, 83. [DOI:10.1186/s13731-025-00543-3]
41. Rodríguez Peña, A. (2025). Corporate entrepreneurship and the sustainable development goals: Exploring the connection. Journal of Innovation and Entrepreneurship, 14, 33. [DOI:10.1186/s13731-025-00481-0]
42. Romero-Galisteo, R. P., González-Sánchez, M., Gálvez-Ruiz, P., & Fernández-Losa, N. (2022). Entrepreneurial intention, expectations of success, and self-efficacy in undergraduate students of health sciences. BMC Medical Education, 22, 679. [DOI:10.1186/s12909-022-03731-x]
43. Rudnák, I., Kollár, K., & Wu, J. (2025). Factors influencing entrepreneurial intentions of international and local students in Hungary. Journal of Innovation and Entrepreneurship, 14, 26. [DOI:10.1186/s13731-025-00490-z]
44. Ruiz-Fernández, L., Marco-Lajara, B., Seva-Llarrosa, P., & Martínez-Falcó, J. (2025). Innovation strategies differences in hotel chains vs. independent hotels: Ultimate impact on sustainable competitive advantage. Tourism and Hospitality Management, 31(1), 125-134. [DOI:10.20867/thm.31.1.9]
45. Sahid, S., Norhisham, N. S., & Narmaditya, B. S. (2024). Interconnectedness between entrepreneurial self efficacy, attitude and business creation: A serial mediation of entrepreneurial intention and environmental factor. Heliyon, 10(9), e30478. [DOI:10.1016/j.heliyon.2024.e30478]
46. Sánchez-García, V. E., Navas-López, J. E., & Hernández-Perlines, F. (2024). The green entrepreneurial self-efficacy as an innovation factor that enables the creation of new sustainable business. Sustainability, 16(16), 7197. [DOI:10.3390/su16167197]
47. Shahbeyki, S., & Jafari Titkanloo, S. (2024). The effect of knowledge management strategies on the financial performance of knowledge based agricultural companies in Khorasan Razavi Province: Analysis of the mediating role of innovation capabilities and corporate social responsibility. Journal of Entrepreneurial Strategies in Agriculture, 11(2), 160-172.
https://doi.org/10.61186/jea.11.2.160 [DOI:10.61186/jea.11.2.160. [In Persian]]
48. Sharma, S. N., & Subba, R. (2025). Entrepreneurship and sustainability: Analyzing the impact of green startups on economic development. Innovation and Green Development, 4(4). [DOI:10.1016/j.igd.2025.100280]
49. Soomro, F. A., Afridi, F. K., & Naveed. (2023). Impact of intellectual capital on sustainable organizational performance with mediating role of human resource and moderating role of employee engagement. International Journal of Business and Management Sciences, 4(4), 128-156. Retrieved from https://ijbmsarchive.com/index.php/jbmis/article/view/507 [DOI:10.63468/ijbms.4.4.07]
50. Soonsan, N., Prasankarn, H., Tanticharatwarodom, P., Prasankarn, J., & Jumani, Z. A. (2025). University entrepreneurial support and green entrepreneurial behavior: A quantitative serial mediation. Journal of Innovation and Entrepreneurship, 14, Article 54. [DOI:10.1186/s13731-025-00494-9]
51. Staniewski, M., Awruk, K., Leonardi, G., & Słomski, W. (2025). Family communication and entrepreneurial success: The mediating role of entrepreneurial self-efficacy. Journal of Innovation & Knowledge, 10(1), 1-10. [DOI:10.1016/j.jik.2024.100635]
52. Sun, J., Zhao, Y., Wu, S., & Zhou, Y. (2023). How entrepreneurial self-efficacy promotes part-time entrepreneurial behavior: The moderating role of entrepreneurial resources. Sustainability, 15(17), 13058. [DOI:10.3390/su151713058]
53. Sutanto, E. M., Lau, E., & Ezra, A. (2021). Entrepreneurial mindset, orientation, and performance of university students in Indonesia. Journal of Economics, Business, and Accountancy Ventura, 24(1), 78-94. [DOI:10.14414/jebav.v24i1.2541]
54. Tahan, S. (2025). Entrepreneurial education and innovation intentions among university students: A structural assessment of opportunity recognition, psychological capital, and fear of failure. Administrative Sciences, 15(7), 261. [DOI:10.3390/admsci15070261]
55. Tahmasebzadeh Sheikhlar, D., Ruhi, M., & Parvari, A. (2025). The mediating role of entrepreneurial attitude with entrepreneurial education and self-efficacy on students' entrepreneurial mindset. Management and Educational Perspective, 6(4), 135-164. [DOI:10.22034/jmep.2024.427194.1312]
56. Tetteh, C., Tasavori, M., Bhattarai, C. R., Zaefarian, R., & Rajwani, T. (2024). How do environmental factors shape entrepreneurial intention? A review and future research. International Entrepreneurship and Management Journal, 20(4), 2955-2977. [DOI:10.1007/s11365-024-01002-3]
57. Thabethe, M. M., Chebo, A. K., & Dhliwayo, S. (2024). The influence of entrepreneurial culture, management support and work discretion on innovation: Examining the conditional role of organizational tolerance and positional level. Cogent Business and Management, 11(1), 2315692. [DOI:10.1080/23311975.2024.2315692]
58. Ticoalu, D. V. S., Nursito, S., & Tuerah, J. M. (2025). The effect of entrepreneurial self-efficacy on entrepreneurial intentions: The moderating role of entrepreneurial passion for founding. International Entrepreneurship Review, 11(1), 111-123. [DOI:10.15678/IER.2025.1101.07]
59. Wardana, L. W., Martha, J. A., Wati, A. P., Narmaditya, B. S., Setyawati, A., Maula, F. I., Mahendra, A. M., & Suparno. (2024). Does entrepreneurial self efficacy really matter for entrepreneurial intention? Lesson from COVID 19. Cogent Education, 11(1), 2317231. [DOI:10.1080/2331186X.2024.2317231]
60. Ye, Z. M., & Kang, K. W. (2025). The impact of entrepreneurial self efficacy and entrepreneurship on entrepreneurial intention: Entrepreneurial attitude as a mediator and entrepreneurship education having a moderate effect. Sustainability, 17(10), 4733. [DOI:10.3390/su17104733]
61. Zarkua, T., Heijman, W., & Benešová, I. (2025). Innovation in agriculture: Driving economic development through EU knowledge-based economy. AGRIS on-line Papers in Economics and Informatics, 17(2), 135-148. [DOI:10.7160/aol.2025.170210]
62. Zhao, X., Lin, C., Knerr Sievers, B., Lu, Q., & Mardani, A. (2023). The impact of institutional environment on entrepreneurial performance in micro e commerce for women: The mediating role of entrepreneurial network. Journal of Business Research, 154, 113313. [DOI:10.1016/j.jbusres.2022.113313]
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
