دوره 13، شماره 1 - ( بهار و تابستان 1405 )
جلد 13 شماره 1 صفحات 214-199 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Baharvand F, Naderi N, Rezaee B. (2026). Designing a Model for Developing an Entrepreneurial Ecosystem in the Field of Agricultural Tourism with a Meta-Synthesis Approach. J Entrepreneurial Strategies Agric. 13(1), 199-214. doi:10.61882/jea.2026.468
URL: http://jea.sanru.ac.ir/article-1-468-fa.html
URL: http://jea.sanru.ac.ir/article-1-468-fa.html
بهاروند فتانه، نادری نادر، رضایی بیژن.(1405). طراحی مدل توسعه اکوسیستم کارآفرینی در حوزه گردشگری کشاورزی با رویکرد فراترکیب راهبردهای کارآفرینی در کشاورزی 13 (1) :214-199 10.61882/jea.2026.468
فتانه بهاروند1، نادر نادری*2 
، بیژن رضایی2
، بیژن رضایی2
1- گروه مدیریت و حسابداری، دانشکده علوم انسانی و مدیریت، دانشگاه ولایت، ایرانشهر، ایران
2- گروه مدیریت و کارآفرینی، دانشکده علوم اجتماعی اقتصاد و حسابداری، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
2- گروه مدیریت و کارآفرینی، دانشکده علوم اجتماعی اقتصاد و حسابداری، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
چکیده: (355 مشاهده)
چکیده مبسوط
مقدمه و هدف: صنعت گردشگری در حال حاضر در سراسر جهان به‌عنوان موتور توسعه‌ی اقتصادهای مختلف تلقی می‌شود و گردشگری کشاورزی به‌عنوان یکی از حوزه‌های جدید این صنعت به یک روند رشد پایدار و سبز اقتصادی تبدیل شده است. گردشگری کشاورزی روشی برای توسعه‌ی گردشگری پایدار و چندکارکردی در مناطق روستایی است که از طریق آن، بازدیدکننده این فرصت را دارد که با مناطق و مشاغل کشاورزی، محصولات محلی، غذاهای سنتی و زندگی روزمره مردم روستا به‌عنوان عناصر و سنت‌های فرهنگی آشنا شود. نقش این صنعت در ایجاد اشتغال، درآمدزایی، کارآفرینی و توسعه‌ی اقتصادی و وجود قابلیت‌های فراوان کشور در دو حوزه‌ی گردشگری و کشاورزی، همچنین نرخ بالای بیکاری و وضعیت اقتصادی نابسامان کشور، توجه به این حوزه‌های راهبردی را بیش از پیش جلوه‌گر می‌کند. با توجه به این که اکوسیستم‌های کارآفرینی به‌عنوان مجموعه‌ای چندبعدی از عوامل متقابل که تأثیر فعالیت‌های اقتصادی بر رشد اقتصادی را تعدیل می‌کنند و در قالب یک ساختار پیچیده اجتماعی منجر به ایجاد ارزش و توزیع عادلانه آن در اکوسیستم می‌شوند، کمتر در سطح روستا مورد توجه قرار گرفته‌اند، ضرورت طراحی مدلی برای توسعه‌ی چنین اکوسیستم‌هایی در صنعت گردشگری کشاورزی آشکار است. بنابر این، پژوهش حاضر به‌دنبال طراحی و تدوین مدل توسعه‌ی اکوسیستم کارآفرینی در حوزه‌ی گردشگری کشاورزی است.
مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی، از نظر رویکرد، کیفی و از حیث شیوه‌ی گردآوری داده‌ها، در زمره مطالعات اسنادی قرار می‌گیرد، زیرا داده‌های مورد نیاز از طریق بررسی و تحلیل نظام‌مند اسناد علمی شامل مقالات منتشرشده در پایگاه‌های اطلاعاتی معتبر گردآوری شدهاند. روش پژوهش، فراترکیب و بر اساس الگوی هفت‌مرحله‌ای سندلوسکی و باروسو (Sandelowski & Barroso) است. جامعه‌ی اسنادی شامل تمامی مطالعات علمی داخلی و بین‌المللی منتشرشده در حوزه‌ی اکوسیستم کارآفرینی و گردشگری کشاورزی بود. انتخاب مطالعات با روش نمونه‌گیری هدفمند و بر اساس معیارهای ورود و خروج انجام شد. پس از غربالگری پژوهش‌ها، تعداد 50 پژوهش انتخاب و سپس با تحلیل محتوای یافته‌های پژوهش‌های انتخاب‌شده و با استفاده از روش کدگذاری و نظر خبرگان، تعداد 66 کد، 15 مفهوم و هفت مقوله شناسایی شدند. به‌منظور سنجش پایایی کدهای استخراجی، درصد توافق درون موضوعی محاسبه گردید.
یافته‌ها: توسعه‌ی اکوسیستم کارآفرینی در حوزه‌ی گردشگری کشاورزی نیازمند توجه هم‌زمان و هم‌راستای چندین مؤلفه‌ی کلیدی است. این مؤلفه‌ها در قالب مقولات "سرمایه انسانی" شامل مفاهیم توانمندسازی نیروی انسانی، آموزش تعاملات اجتماعی و مهارت‌های تکمیلی، "بازار و تقاضا" شامل مفاهیم تبلیغات و برندسازی، بازارسازی و مطالعه تقاضاهای گردشگران، "زیرساخت و منابع" شامل مفاهیم زیرساخت‌های فیزیکی گردشگری، پتانسیل‌های طبیعی و منطقه‌ای، "سیاست‌ها و نهادها" شامل مفاهیم حمایت‌های دولتی، نهادسازی، تدوین قوانین، "سرمایه اجتماعی و تعاملات" شامل مفاهیم مشارکت و همکاری داخلی، شبکه‌سازی خارجی، "نوآوری و یادگیری" شامل مفاهیم نوآوری علمی و دانشی، نوآوری فناورانه و زیرساختی و "فرهنگ" شامل مفاهیم تقویت فرهنگ عمومی کارآفرینی و توسعه نگرش جامعه محلی، دسته‌بندی شدند که به‌طور نظام‌مند با یکدیگر در تعامل‌اند و بنیان یک اکوسیستم پایدار را شکل می‌دهند.
نتیجه‌گیری: نتایج پژوهش در قالب مدل توسعه‌ی اکوسیستم کارآفرینی در حوزه‌ی گردشگری کشاورزی نشان می‌دهد که شکل‌گیری و توسعه‌ی اکوسیستم کارآفرینی در حوزه گردشگری کشاورزی حاصل برهم‌کنش پویا و هم‌افزایی مجموعه‌ای از عوامل ساختاری، نهادی و رفتاری است که در قالب هفت بُعد اصلی شامل فرهنگ، سرمایه انسانی، بازار و تقاضا، زیرساخت‌ها و منابع، سیاست‌ها و نهادها، سرمایه اجتماعی و تعاملات، و نوآوری و یادگیری تبیین می‌شوند. در این چارچوب، فرهنگ به‌عنوان بستر نرم‌افزاری اکوسیستم، از طریق تقویت نگرش‌های مثبت و ارزش‌های کارآفرینانه در جامعه محلی، زمینه‌ساز پذیرش و پایداری فعالیت‌های کارآفرینانه است؛ در حالی‌که سرمایه انسانی توانمند و آموزش‌دیده به‌عنوان عامل کلیدی در تبدیل فرصت‌ها به کسب‌وکارهای پایدار عمل می‌کند. هم‌زمان، وجود بازار پویا و تقاضای مؤثر از طریق سازوکارهایی نظیر برندسازی و بازاریابی هدفمند، امکان تجاری‌سازی محصولات و خدمات گردشگری را فراهم می‌سازد. از سوی دیگر، زیرساخت‌ها و منابع به‌عنوان پیش‌نیازهای عینی توسعه، بستر فیزیکی و محیطی لازم برای بهره‌برداری از ظرفیت‌های گردشگری را مهیا می‌کنند و سیاست‌ها و نهادها با ایفای نقش تنظیم‌گر و حمایتی، از طریق تدوین قوانین، ارائه مشوق‌ها و تسهیل فرایندها، شرایط مساعد برای رشد اکوسیستم را فراهم می‌آورند. همچنین، سرمایه اجتماعی و تعاملات شبکه‌ای با تقویت همکاری‌ها، اعتماد و تبادل دانش، موجب افزایش کارایی و انسجام درون‌سیستمی می‌شوند و در نهایت، نوآوری و یادگیری به‌عنوان موتور محرک اکوسیستم، با ارتقای مستمر دانش، فناوری و خلاقیت، زمینه‌ساز مزیت رقابتی و پایداری بلندمدت کارآفرینی در این حوزه هستند. بر این اساس، می‌توان نتیجه گرفت که کارآمدی اکوسیستم کارآفرینی گردشگری کشاورزی نه به عملکرد منفرد هر یک از این ابعاد، بلکه به کیفیت تعامل، توازن و انسجام میان آنها وابسته است؛ به‌گونه‌ای که هرگونه ضعف یا گسست در یکی از اجزا می‌تواند کل نظام را با اختلال مواجه سازد. ازاینرو، اتخاذ رویکردی جامع، یکپارچه و سیستمی در سیاست‌گذاری و برنامه‌ریزی توسعه، شرط اساسی برای تحقق و پایداری کارآفرینی در این حوزه محسوب می‌شود. بنابراین سیاست‌گذاران، پژوهشگران و فعالان این حوزه باید به توسعه‌ی ظرفیت‌های انسانی، نهادی، زیرساختی، بازاریابی، فرهنگی، اجتماعی و نوآوری به‌عنوان ابعاد مکمل و به‌هم‌پیوسته بنگرند. همچنین، لازم است بین سطح سیاست‌گذاری کلان، برنامه‌ریزی منطقه‌ای و اجرای محلی هماهنگی وجود داشته باشد تا بتوان با نگاه بلندمدت و پایدار، گردشگری کشاورزی را به‌عنوان یک فرصت اقتصادی، فرهنگی و زیست‌محیطی ارتقا داد.
مقدمه و هدف: صنعت گردشگری در حال حاضر در سراسر جهان به‌عنوان موتور توسعه‌ی اقتصادهای مختلف تلقی می‌شود و گردشگری کشاورزی به‌عنوان یکی از حوزه‌های جدید این صنعت به یک روند رشد پایدار و سبز اقتصادی تبدیل شده است. گردشگری کشاورزی روشی برای توسعه‌ی گردشگری پایدار و چندکارکردی در مناطق روستایی است که از طریق آن، بازدیدکننده این فرصت را دارد که با مناطق و مشاغل کشاورزی، محصولات محلی، غذاهای سنتی و زندگی روزمره مردم روستا به‌عنوان عناصر و سنت‌های فرهنگی آشنا شود. نقش این صنعت در ایجاد اشتغال، درآمدزایی، کارآفرینی و توسعه‌ی اقتصادی و وجود قابلیت‌های فراوان کشور در دو حوزه‌ی گردشگری و کشاورزی، همچنین نرخ بالای بیکاری و وضعیت اقتصادی نابسامان کشور، توجه به این حوزه‌های راهبردی را بیش از پیش جلوه‌گر می‌کند. با توجه به این که اکوسیستم‌های کارآفرینی به‌عنوان مجموعه‌ای چندبعدی از عوامل متقابل که تأثیر فعالیت‌های اقتصادی بر رشد اقتصادی را تعدیل می‌کنند و در قالب یک ساختار پیچیده اجتماعی منجر به ایجاد ارزش و توزیع عادلانه آن در اکوسیستم می‌شوند، کمتر در سطح روستا مورد توجه قرار گرفته‌اند، ضرورت طراحی مدلی برای توسعه‌ی چنین اکوسیستم‌هایی در صنعت گردشگری کشاورزی آشکار است. بنابر این، پژوهش حاضر به‌دنبال طراحی و تدوین مدل توسعه‌ی اکوسیستم کارآفرینی در حوزه‌ی گردشگری کشاورزی است.
مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی، از نظر رویکرد، کیفی و از حیث شیوه‌ی گردآوری داده‌ها، در زمره مطالعات اسنادی قرار می‌گیرد، زیرا داده‌های مورد نیاز از طریق بررسی و تحلیل نظام‌مند اسناد علمی شامل مقالات منتشرشده در پایگاه‌های اطلاعاتی معتبر گردآوری شدهاند. روش پژوهش، فراترکیب و بر اساس الگوی هفت‌مرحله‌ای سندلوسکی و باروسو (Sandelowski & Barroso) است. جامعه‌ی اسنادی شامل تمامی مطالعات علمی داخلی و بین‌المللی منتشرشده در حوزه‌ی اکوسیستم کارآفرینی و گردشگری کشاورزی بود. انتخاب مطالعات با روش نمونه‌گیری هدفمند و بر اساس معیارهای ورود و خروج انجام شد. پس از غربالگری پژوهش‌ها، تعداد 50 پژوهش انتخاب و سپس با تحلیل محتوای یافته‌های پژوهش‌های انتخاب‌شده و با استفاده از روش کدگذاری و نظر خبرگان، تعداد 66 کد، 15 مفهوم و هفت مقوله شناسایی شدند. به‌منظور سنجش پایایی کدهای استخراجی، درصد توافق درون موضوعی محاسبه گردید.
یافته‌ها: توسعه‌ی اکوسیستم کارآفرینی در حوزه‌ی گردشگری کشاورزی نیازمند توجه هم‌زمان و هم‌راستای چندین مؤلفه‌ی کلیدی است. این مؤلفه‌ها در قالب مقولات "سرمایه انسانی" شامل مفاهیم توانمندسازی نیروی انسانی، آموزش تعاملات اجتماعی و مهارت‌های تکمیلی، "بازار و تقاضا" شامل مفاهیم تبلیغات و برندسازی، بازارسازی و مطالعه تقاضاهای گردشگران، "زیرساخت و منابع" شامل مفاهیم زیرساخت‌های فیزیکی گردشگری، پتانسیل‌های طبیعی و منطقه‌ای، "سیاست‌ها و نهادها" شامل مفاهیم حمایت‌های دولتی، نهادسازی، تدوین قوانین، "سرمایه اجتماعی و تعاملات" شامل مفاهیم مشارکت و همکاری داخلی، شبکه‌سازی خارجی، "نوآوری و یادگیری" شامل مفاهیم نوآوری علمی و دانشی، نوآوری فناورانه و زیرساختی و "فرهنگ" شامل مفاهیم تقویت فرهنگ عمومی کارآفرینی و توسعه نگرش جامعه محلی، دسته‌بندی شدند که به‌طور نظام‌مند با یکدیگر در تعامل‌اند و بنیان یک اکوسیستم پایدار را شکل می‌دهند.
نتیجه‌گیری: نتایج پژوهش در قالب مدل توسعه‌ی اکوسیستم کارآفرینی در حوزه‌ی گردشگری کشاورزی نشان می‌دهد که شکل‌گیری و توسعه‌ی اکوسیستم کارآفرینی در حوزه گردشگری کشاورزی حاصل برهم‌کنش پویا و هم‌افزایی مجموعه‌ای از عوامل ساختاری، نهادی و رفتاری است که در قالب هفت بُعد اصلی شامل فرهنگ، سرمایه انسانی، بازار و تقاضا، زیرساخت‌ها و منابع، سیاست‌ها و نهادها، سرمایه اجتماعی و تعاملات، و نوآوری و یادگیری تبیین می‌شوند. در این چارچوب، فرهنگ به‌عنوان بستر نرم‌افزاری اکوسیستم، از طریق تقویت نگرش‌های مثبت و ارزش‌های کارآفرینانه در جامعه محلی، زمینه‌ساز پذیرش و پایداری فعالیت‌های کارآفرینانه است؛ در حالی‌که سرمایه انسانی توانمند و آموزش‌دیده به‌عنوان عامل کلیدی در تبدیل فرصت‌ها به کسب‌وکارهای پایدار عمل می‌کند. هم‌زمان، وجود بازار پویا و تقاضای مؤثر از طریق سازوکارهایی نظیر برندسازی و بازاریابی هدفمند، امکان تجاری‌سازی محصولات و خدمات گردشگری را فراهم می‌سازد. از سوی دیگر، زیرساخت‌ها و منابع به‌عنوان پیش‌نیازهای عینی توسعه، بستر فیزیکی و محیطی لازم برای بهره‌برداری از ظرفیت‌های گردشگری را مهیا می‌کنند و سیاست‌ها و نهادها با ایفای نقش تنظیم‌گر و حمایتی، از طریق تدوین قوانین، ارائه مشوق‌ها و تسهیل فرایندها، شرایط مساعد برای رشد اکوسیستم را فراهم می‌آورند. همچنین، سرمایه اجتماعی و تعاملات شبکه‌ای با تقویت همکاری‌ها، اعتماد و تبادل دانش، موجب افزایش کارایی و انسجام درون‌سیستمی می‌شوند و در نهایت، نوآوری و یادگیری به‌عنوان موتور محرک اکوسیستم، با ارتقای مستمر دانش، فناوری و خلاقیت، زمینه‌ساز مزیت رقابتی و پایداری بلندمدت کارآفرینی در این حوزه هستند. بر این اساس، می‌توان نتیجه گرفت که کارآمدی اکوسیستم کارآفرینی گردشگری کشاورزی نه به عملکرد منفرد هر یک از این ابعاد، بلکه به کیفیت تعامل، توازن و انسجام میان آنها وابسته است؛ به‌گونه‌ای که هرگونه ضعف یا گسست در یکی از اجزا می‌تواند کل نظام را با اختلال مواجه سازد. ازاینرو، اتخاذ رویکردی جامع، یکپارچه و سیستمی در سیاست‌گذاری و برنامه‌ریزی توسعه، شرط اساسی برای تحقق و پایداری کارآفرینی در این حوزه محسوب می‌شود. بنابراین سیاست‌گذاران، پژوهشگران و فعالان این حوزه باید به توسعه‌ی ظرفیت‌های انسانی، نهادی، زیرساختی، بازاریابی، فرهنگی، اجتماعی و نوآوری به‌عنوان ابعاد مکمل و به‌هم‌پیوسته بنگرند. همچنین، لازم است بین سطح سیاست‌گذاری کلان، برنامه‌ریزی منطقه‌ای و اجرای محلی هماهنگی وجود داشته باشد تا بتوان با نگاه بلندمدت و پایدار، گردشگری کشاورزی را به‌عنوان یک فرصت اقتصادی، فرهنگی و زیست‌محیطی ارتقا داد.
فهرست منابع
1. Ahmadvand, M., & Azizifar, A. (2025). Explaining the Obstacles to the Development of Agricultural Entrepreneurship from the Viewpoints of Agricultural Graduates in the Kohgiluyeh Region. Entrepreneurial Strategies in Agriculture, 12(1), 49-63. doi:10.61186/jea.2024.402 [In Persian] [DOI:10.61186/jea.2024.402]
2. Aggarwal, A. (2018). Rural Entrepreneurship Development Ecosystem-An Emerging Paradigm of Rural Socio-Economic Development. SSRN Electronic Journal. DOI: 10.2139/ssrn.3184127. [DOI:10.2139/ssrn.3184127]
3. Akbari Samani, N., Badri, S. A., Rezvani, M. R., & Salmani, M. (2020). Performance Evaluation of Elements of Rural Tourism Entrepreneurship Ecosystem; Case Study: Tehran Province. Journal of Rural Research, 11(3), 556-575. [In Persian]
4. Andayani, N. L. H., Trianasari, T., & Nugraha I. G. P. (2021). Sustainable Agritourism Based on Resource Based Theory. 6th International Conference on Tourism, Economics, Accounting, Management, and Social Science. [DOI:10.2991/aebmr.k.211124.065]
5. Audretsch, D. B., Cunningham, J. A., Kuratko, D. F., Lehmann, E. E., & Menter, M. (2019). Entrepreneurial Ecosystems: Economic, Technological, and Societal Impacts, Technology Transfer, 44, 313- 325. [DOI:10.1007/s10961-018-9690-4]
6. Autio, E., Kenney, M., Mustar, P., Siegel, D., & Wright, M. (2014). Entrepreneurial Innovation: The Importance of Context. Research Policy, 43(7), 1097-1108. [DOI:10.1016/j.respol.2014.01.015]
7. Bahmani, A., Ghadiri Masoom, M., Hajiloo, M., Azimi, F., & Ghadiri Masoom, M. (2022). Reconsidering the Effective Factors on Development of Agricultural Tourism and Entrepreneurship Survey in Rural Areas (Case Study: Villages of Tehran Province). Journal Of Geographical Sciences, 21(63), 315-334. [In Persian] [DOI:10.52547/jgs.21.63.315]
8. Bajgier-Kowalska, M., Ttacz., M., & Uliszak, R. (2017). Modeling the State of Agritourism in the Malopolska Region of Poland. Tourism Geographies, 19(3), 502-524, DOI: 10.1080/14616688.2017.1300935. [DOI:10.1080/14616688.2017.1300935]
9. Barati, A., Yavari, E., & Sharif, H. (2017). Identification of Priority Indicators for Assessment of Entrepreneurship Ecosystems for Implementation in Iran. Iranian Journal of Management Sciences, 12(45), 41-60. [In Persian]
10. Bazrafshan, M., & Samani, S. (2019). Factors Influencing the Development of Agritourism (Case study: Jahrom City). Tourism Management Studies, 14(47), 193-220. doi: 10.22054/tms.2019.10612 [In Persian]
11. Bhatta, K., & Ohe, Y. (2020). A Review of Quantitative Studies in Agritourism: The Implications for Developing Countries. Tourism and Hospitality, 1(1), 23-40. [DOI:10.3390/tourhosp1010003]
12. Bigné, J. E., Sánchez, M. I., & Sánchez, J. (2019). Tourism Image, Evaluation Variables and after Purchase Behavior: Inter-Relationship. Tourism Management, 22(6), 607-616. [DOI:10.1016/S0261-5177(01)00035-8]
13. Bruns, K., Bosma, N., Sanders, M., & Schramm, M. (2017). Searching for the Existence of Entrepreneurial Ecosystems: a Regional Cross-section Growth Regression Approach. Small Business Economics, 49, 31-54. DOI:10.1007/s11187-017-9866-6 [DOI:10.1007/s11187-017-9866-6]
14. Chronopoulou, M. (2013). The Case of Agrotourism in Greece and its Contribution to Regional Development. A Master's thesis, Erasmus School of Economics.
15. Dimitrovski, D., Lekovic, M., & Joukes, V. (2019). A Bibliometric Analysis of Crossref Agritourism Literature Indexed in Web of Science. Hotel and Tourism Management, 7(2), 25-37. [DOI:10.5937/menhottur1902025D]
16. Dragoi, M. C., Iamandi, I. E., Munteanu, S. M., Cioubanu, R., Tartavulea, R. I., & Ladaru, R. G. (2017). Incentives for Developing Resilient Agritourism Entrepreneurship in Rural Communities in Romania in a European Context. Sustainability, 9(12), 1-24. [DOI:10.3390/su9122205]
17. Ferreira, D. I. R., & Sánchez-Martín, J. -M. (2022). Agricultural Landscapes as a Basis for Promoting Agritourism in Cross-Border Iberian Regions. Agriculture, 12(5), 716. [DOI:10.3390/agriculture12050716]
18. Florida, R. (2002). The Rise of the Creative Class: And How It's Transforming Work, Leisure, Community and Everyday Life. New York: Basic Books.
19. Fortune Business Insights (2025). Agritourism Market Size, Share & Industry Analysis, By Type (Direct-market, Education & Experience, and Event & Recreation), and Regional Forecast, 2020-2032. Available at: https://www.fortunebusinessinsights.com/agritourism-market-103297
20. Fotoohi, M., Hosseini Nia, G. H., & Sajjadi, S. M. (2021). Designing and Explaining the Rural Entrepreneurship Development Model Based on Agricultural Tourism: Foundation Database Approach: Case Study (Leading Villages of Yazd Province). New Attitudes in Human Geography, 13(1), 355-381. [In Persian]
21. Heidari, O., Samari, D., Mosakhani, M., & Beishami, B. (2020). The Challenges of Internationalizing Agritourism Businesses in Iran. Journal of Tourism and Development, 9(2), 113-130. [In Persian]
22. Holland, R., Khanal, A. R., & Dhungana, P. (2022). Agritourism as an Alternative On-Farm Enterprise for Small U.S. Farms: Examining Factors Influencing the Agritourism Decisions of Small Farms. Sustainability, 14(7), 4055. https:// doi.org/10.3390/su14074055. [DOI:10.3390/su14074055]
23. Holsti, O. R. (1969). Content Analysis for the Social Sciences and Humanities. Reading, MA: Addison-Wesley.
24. Hosseinizadeh Arani, S. S., Mehtari Arani, M., & Bagheri, A. (2025). Meta-Analysis of Factors Affecting the Development of Rural Entrepreneurship in Iran. Entrepreneurial Strategies in Agriculture. 12(1), 146-167. doi:10.61186/jea.2024.429 [In Persian] [DOI:10.61186/jea.2024.429]
25. Isenberg, D. J. (2010). The Big Idea: How to Start an Entrepreneurial Revolution. Harvard Business Review, 88.
26. Jalilian, N., Rezaee, B., & Badizadeh, A. (2022). The Effect of the Antecedent of the Formation of Entrepreneurial Ecosystem on the Consequences of Health Tourism in Iran (Case study: Kermanshah province), Educational Management Innovations, 17(3), 1-16. [In Persian]
27. Janabi Namin, A., & Norouzzadeh, A. (2023). Designing and Validating the Model of Entrepreneurship and Sustainable Rural Development with an Emphasis on Ardabil Province Watershed Management Plans. Space Economy and Rural Development, 12(43),173-190. [In Persian]
28. Karimi, E., Gorji, M. B., & Samiei, R. (2021). Presenting a Model of Agricultural Tourism with a Grounded Theory Approach. Geographical Planning of Space, 11(40), 133-146. [In Persian]
29. Khairabadi, O., Sajadzadeh, H., & Mohammadianmansoor, S. (2020). Assessment and Evaluation of Tourism Activities with Emphasis on Agritourism: The Case of Simin Region in Hamedan City. Land Use Policy, 99. DOI: 10.1016/j.landusepol.2020.105045 [DOI:10.1016/j.landusepol.2020.105045]
30. Khanifar, H. & Moslemi, N. (2018). Principles and Bases of Qualitative Research Methods. (2nd edition), Tehran, Negah-e-Danesh Publishing. [In Persian]
31. Khashayari, P., Heydari, S. A., & Nemati Zadeh, S. (2021). A Scientific Research on Examining the Factors Affecting Entrepreneurial Opportunities from the View of Successful Entrepreneurs of the Cultural Heritage, Crafts and Tourism Organization. Islamic Art Studies, 18(44), 150-173. doi: 10.22034/ias.2021.293839.1653 [In Persian]
32. Kolar, T., & Zabkar, V. (2010). A Consumer-Based Model of Authenticity: An Oxymoron or the Foundation of Cultural Heritage Marketing? Tourism Management, 31(5), 652-664. [DOI:10.1016/j.tourman.2009.07.010]
33. Mahmoudi, M., Chizari, M., Kalantari, K., & Roknadin Eftekhari, A. (2022). Influential Factors in Agritourism Development in Citrus Gardens: The Case of Coastal Provinces of the Caspian Sea. Tourism Management Studies, 17(57), 79-111. doi: 10.22054/tms.2021.33799.1975 [In Persian]
34. Morovat, H., Salem, A. A., & Khadem, M. (2018). Identifying Effective Factors on Foreign Tourism Demand. Economics Research, 18(69), 275-306. doi: 10.22054/joer.2018.8870 [In Persian] [DOI:10.1016/j.annals.2017.12.009]
35. Neumeyer, X., Santose, S. C., & Morris, M. H. (2019). Who is left out: exploring social boundaries in entrepreneurial ecosystems. The Journal of Technology Transfer, 44, 462- 484. DOI:10.1007/s10961-018-9694-0 [DOI:10.1007/s10961-018-9694-0]
36. O'Connor, A., Stam, E., Sussan, F., & Audretsch, D. B. (2018). Entrepreneurial Ecosystems: The Foundations of Place-based Renewal. In: O'Connor, A., Stam, E., Sussan, F., & Audretsch, D. B. (eds) Entrepreneurial Ecosystems. International Studies in Entrepreneurship, 38. Springer, Cham.
https://doi.org/10.1007/978-3-319-63531-6_1 [DOI:10.1007/978-3-319-63531-6_1.]
37. Polbitsyn, S. (2019). Russia's Rural Entrepreneurial Ecosystems. Economy of Region, 15(1), 298-308. [DOI:10.17059/2019-1-23]
38. Putnam, R. D. (2000). Bowling Alone: The Collapse and Revival of American Community. Conference on Computer Supported Cooperative Work. [DOI:10.1145/358916.361990]
39. Rabiee Mandejin, M., Gholami, A., Alizadeh, M. & Mohammadzadeh Larijani, F. (2022). Identification and Design of a Model of Rural Tourism Entrepreneurship Ecosystem (Case study: Khalkhal). Tourism Management Studies, 17(57), 265-302. [In Persian]
40. Rezaee, B., Naderi, N., & Soleimani, M. (2020). Strategies for Developing the Entrepreneurial Ecosystem in Rural Areas of Kermanshah. Space Economy and Rural Development, 9(31), 67-94. [In Persian]
41. Roundy, P. T. (2017). Social Entrepreneurship and Entrepreneurial Ecosystems: Complementary or Disjoint Phenomena?. International Journal of Social Economics, 44(9), 1252-1267. [DOI:10.1108/IJSE-02-2016-0045]
42. Sandelowski, M., & Barroso, J. (2007). Using Qualitative Meta-summary to Synthesize Qualitative and Quantitative Descriptive Findings. Research in Nursing & Health, 30(1), 99-111. [DOI:10.1002/nur.20176]
43. Shah, G. D., Gumaste, R. R., & Shende, K. M. (2019). Developing Rural Entrepreneurship opportunities Is a Key to Sustainable Agro-Tourism in Maharashtra. Adalya Journal, 8(9), 1167-1181.
44. Solymannejad, R., Alibaygi, A., & Salehi, L. (2022). Barriers and Facilitators of Agri-Tourism Sustainable Development in West of Mazandaran Province. Geography and Environmental Planning, 33(2), 39-66. [In Persian]
45. Spigel, B. (2017). The Relational Organization of Entrepreneurial Ecosystems. Entrepreneurship Theory and Practice, 41(1), 49-72.
https://doi.org/10.1111/etap.12167 [DOI:10.1111/etap.12167.]
46. Tseng, M. -L., Chang, C. -H., Wu, K. -J., Lin, C. -W. R., Kalnaovkul, B., & Tan, R. R. (2019). Sustainable Agritourism in Thailand: Modeling Business Performance and Environmental Sustainability under Uncertainty. Sustainability, 11(15), 4087. [DOI:10.3390/su11154087]
47. Varotsis, N. (2022). Digital Entrepreneurship and Creative Industries in Tourism: A Research Agenda. Economies, 10(7), 167. [DOI:10.3390/economies10070167]
48. Wendt, J. A., Pashkov, S. V., Mydłowska, E., & Bógdał-Brzezińska, A. (2021). Political and Historical Determinants of the Differentiation of Entrepreneurial Ecosystems of Agritourism in Poland and Kazakhstan. Sustainability, 13(18), 10487.
https://doi.org/10.3390/su131810487 [DOI:10.3390/ su131810487.]
49. World Travel & Tourism Council (WTTC). (2021). Travel & Tourism Economic Impact Research.
50. Wu, C. K., Wang, C. N., Le, T. K., & Nhieu, N. L. (2022). Sustainable Agritourism Location Investigation in Vietnam by a Spherical Fuzzy Extension of Integrated Decision-Making Approach. Sustainability, 14(17), 10555.
https://doi.org/10.3390/su141710555 [DOI:10.3390/ su141710555.]
51. Yamagishi, K., Gantalao, C., & Ocampo, L. (2024). The future of Farm Tourism in the Philippines: Challenges, Strategies and Insights. Tourism Futures, 10(1), 87-109. [DOI:10.1108/JTF-06-2020-0101]
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
