دوره 13، شماره 1 - ( بهار و تابستان 1405 )
جلد 13 شماره 1 صفحات 88-72 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Fardpour Shirayeh Z, Kavoosi Kalashami M. (2026). Prioritization of Factors Affecting the Development of Home-Based Businesses in the Field of Food and Agricultural Product Processing (Case Study: Kuchesfahan, Guilan Province). J Entrepreneurial Strategies Agric. 13(1), 72-88. doi:10.61882/jea.2026.470
URL: http://jea.sanru.ac.ir/article-1-470-fa.html
URL: http://jea.sanru.ac.ir/article-1-470-fa.html
فردپور شیرایه زهرا، کاوسی کلاشمی محمد.(1405). اولویت‌بندی عوامل مؤثر بر توسعه کسب و کار خانگی مرتبط با حوزه غذا و فرآوری محصولات کشاورزی (مورد مطالعه: شهر کوچصفهان، استان گیلان) راهبردهای کارآفرینی در کشاورزی 13 (1) :88-72 10.61882/jea.2026.470
1- گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
چکیده: (423 مشاهده)
چکیده مبسوط
مقدمه و هدف: در نظریه‌های نوین توسعه، فعالیت‌های اقتصادی خرد مبتنی بر واحدهای خانگی به عنوان یکی از سازوکارهای کلیدی در تحقق رشد فراگیر، تاب‌آوری اقتصادی و کاهش نابرابری‌های منطقه‌ای مطرح شده اند. این فعالیت‌ها به ویژه در حوزه تولید و فرآوری محصولات غذایی، به دلیل اتکاء به منابع بومی، انعطاف‌پذیری ساختاری و قابلیت ادغام در زنجیره‌های ارزش محلی، از ظرفیت بالایی برای ایجاد اشتغال پایدار و ارتقای امنیت معیشتی برخوردارند. این نوع فعالیت‌ها می‌توانند علاوه بر ایجاد درآمد خانوار، زمینه استفاده بهتر از مهارت‌های فردی، سرمایه اجتماعی و ظرفیت‌های کشاورزی موجود را فراهم سازند. با این حال، پویایی و بقای این واحدها تابع برهم‌کنش پیچیده‌ای از عوامل اقتصادی، اجتماعی، نهادی و دانشی است که در قالب پیشران‌های توسعه قابل تبیین هستند. شکاف پژوهشی موجود در زمینه اولویت‌بندی نظام‌مند این پیشران‌ها در مقیاس‌های محلی، ضرورت انجام پژوهش حاضر را برجسته می‌سازد. بر این اساس، هدف اصلی پژوهش، شناسایی، ساختاربندی و وزن‌دهی پیشران‌های مؤثر بر توسعه این فعالیت‌ها با بهره‌گیری از رویکردهای تصمیم‌گیری چندمعیاره فازی است. دستاوردهای این پژوهش می‌توانند تصویری دقیق‌تر از نیازهای واقعی فعالان این حوزه ارائه کنند و مبنایی را برای طراحی برنامه‌های حمایتی متناسب با شرایط محلی فراهم آورند.
مواد و روش‌ها: این پژوهش از حیث هدف، کاربردی- توسعه‌ای و از نظر روش‌شناسی در زمره پژوهش های توصیفی- تحلیلی مبتنی بر رویکرد کمی قرار می‌گیرد. جامعه آماری شامل ۴۰ نفر از کنشگران فعال در حوزه تولیدات خانگی مرتبط با مواد غذایی و فرآوری محصولات کشاورزی بود که به دلیل محدود بودن حجم جامعه، از روش تمام‌شماری استفاده شد. انتخاب این جامعه آماری سبب شد تا دیدگاه افراد درگیر با فعالیت‌های واقعی تولید، فروش و مدیریت کسب و کارهای خانگی به طور مستقیم در فرایند تحلیل وارد شود. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه محقق‌ساخته بود که بر اساس تلفیق مبانی نظری و پیشینه پژوهش طراحی گردید و روایی محتوایی آن توسط خبرگان دانشگاهی و متخصصان حوزه کارآفرینی تأیید شد. در گام الگو‌سازی، پیشران‌ها در قالب یک ساختار سلسله‌مراتبی شامل پنج معیار اصلی و 16 زیرمعیار سازمان‌دهی شدند. به منظور استخراج وزن نسبی و تعیین اولویت پیشران ها، از تجزیه و تحلیل نسبت ارزیابی وزنی تدریجی فازی (FSWARA) استفاده شد که قابلیت لحاظ‌کردن عدم‌قطعیت و قضاوت‌های ذهنی خبرگان را در محیط‌های تصمیم‌گیری پیچیده فراهم می‌سازد. به کارگیری منطق فازی در این پژوهش از آن جهت اهمیت داشت که بسیاری از ارزیابی‌های مرتبط با توسعه کسب و کارهای خانگی ماهیتی ذهنی، نسبی و وابسته به تجربه کنشگران دارند.
یافته‌ها: در بین معیارها، "بازاریابی و فروش" با بالاترین اهمیت نسبی (21/52 درصد) در اولویت نخست قرار دارد که بیانگر جایگاه ویژه سازوکارهای دسترسی به بازار، تبلیغات دیجیتال و سکوهای فروش برخط در موفقیت این کسب وکار‌ها است. پس از آن، معیار "آموزش" در رتبه دوم و معیار "اقتصاد" در رتبه سوم اهمیت قرار گرفتند. معیار "اجتماعی و فرهنگی" با اهمیت نسبی 19/82 درصد و "قانونی و نهادی" با اهمیت نسبی 17/54 درصد در رتبه‌های چهارم و پنجم قرار گرفتند. در سطح زیرمعیارها، در بُعد بازاریابی، "توانایی و مهارت های تبلیغات و بازاریابی دیجیتال" با اهمیت نسبی 34/68 درصد به عنوان اولویت نخست شناخته شد که در افزایش دسترسی به مشتریان و ارتقای رقابت‌پذیری بسیار حائز توجه است. در بُعد اقتصادی، "دسترسی به بازارهای هدف شهری و منطقه ای" نسبت به سایر مؤلفه‌ها از اهمیت بیشتری برخوردار بود و حتی بر تأمین مالی برتری نسبی نشان داد. در بُعد آموزشی نیز "سطح تحصیلات" با اهمیت نسبی 25/37 درصد و "آشنایی با استانداردهای بهداشتی و ایمنی" با اهمیت نسبی 25/10 درصد بیشترین نقش را در ارتقای کیفیت و پذیرش بازار دارند. همچنین، در ابعاد اجتماعی و نهادی، اگرچه وزن معیار مرتبط پایین‌تر بود، اما مؤلفه‌هایی نظیر "حمایت خانوادگی و اجتماعی از کسب و کار" و " دسترسی و پوشش مناسب انواع بیمه‌های مرتبط با کسب و کار" به ترتیب با اهمیت نسبی 35/07 درصد و 35/37 درصد، به عنوان عوامل کلیدی در کاهش ریسک و افزایش پایداری فعالیت‌ها شناسایی شدند. به طور کلی، سهم تجمعی سه معیار نخست بیش از 62 درصد برآورد شد که نشان‌دهنده تمرکز اصلی پیشران‌ها بر ابعاد بازار، آموزش و اقتصاد است.
نتیجه‌گیری: یافته های این پژوهش نشان می‌دهند که توسعه پایدار کسب و کارهای خانگی در حوزه غذا و فرآورده های کشاورزی، مستلزم اتخاذ رویکردی سیستمی و یکپارچه در سیاست‌گذاری و برنامه‌ریزی است. تمرکز یک‌بُعدی بر حمایت‌های مالی یا مداخلات کوتاه‌مدت، فاقد کارایی لازم در ایجاد مزیت رقابتی پایدار است. در مقابل، تقویت هم‌افزایی میان ابعاد مختلف شامل توسعه سرمایه انسانی، تسهیل دسترسی به بازار، ارتقای زیرساخت‌های دیجیتال و بهبود محیط نهادی، می‌توانند به شکل‌گیری یک اکوسیستم کارآفرینانه پویا منجر شوند. از منظر نظری، نتایج پژوهش مؤید کارآمدی تلفیق چارچوب معیشت پایدار و رویکرد توسعه درون‌زا در تبیین پویایی این نوع فعالیت‌ها هستند. از منظر کاربردی، سیاست‌گذاران می‌توانند با طراحی مداخلات هدفمند در حوزه آموزش مهارت‌های تخصصی، توسعه بسترهای تجارت الکترونیک، تسهیل پیوند با بازارهای محلی و فرامحلی و گسترش پوشش‌های حمایتی، زمینه ارتقای بهره‌وری و پایداری این فعالیت‌ها را فراهم آورند. همچنین، توجه به سرمایه اجتماعی و سازوکارهای حمایتی غیررسمی می‌تواند نقش مکملی در افزایش تاب‌آوری و کاهش ریسک شکست ایفا نماید که در نهایت، حرکت به‌سوی یک الگوی توسعه بازارمحور مبتنی بر دانش و فناوری، به‌عنوان مسیر بهینه برای ارتقای عملکرد کسب و کارهای خانگی مرتبط با حوزه غذا و فرآوری محصولات کشاورزی را اثربخش می سازد.
مقدمه و هدف: در نظریه‌های نوین توسعه، فعالیت‌های اقتصادی خرد مبتنی بر واحدهای خانگی به عنوان یکی از سازوکارهای کلیدی در تحقق رشد فراگیر، تاب‌آوری اقتصادی و کاهش نابرابری‌های منطقه‌ای مطرح شده اند. این فعالیت‌ها به ویژه در حوزه تولید و فرآوری محصولات غذایی، به دلیل اتکاء به منابع بومی، انعطاف‌پذیری ساختاری و قابلیت ادغام در زنجیره‌های ارزش محلی، از ظرفیت بالایی برای ایجاد اشتغال پایدار و ارتقای امنیت معیشتی برخوردارند. این نوع فعالیت‌ها می‌توانند علاوه بر ایجاد درآمد خانوار، زمینه استفاده بهتر از مهارت‌های فردی، سرمایه اجتماعی و ظرفیت‌های کشاورزی موجود را فراهم سازند. با این حال، پویایی و بقای این واحدها تابع برهم‌کنش پیچیده‌ای از عوامل اقتصادی، اجتماعی، نهادی و دانشی است که در قالب پیشران‌های توسعه قابل تبیین هستند. شکاف پژوهشی موجود در زمینه اولویت‌بندی نظام‌مند این پیشران‌ها در مقیاس‌های محلی، ضرورت انجام پژوهش حاضر را برجسته می‌سازد. بر این اساس، هدف اصلی پژوهش، شناسایی، ساختاربندی و وزن‌دهی پیشران‌های مؤثر بر توسعه این فعالیت‌ها با بهره‌گیری از رویکردهای تصمیم‌گیری چندمعیاره فازی است. دستاوردهای این پژوهش می‌توانند تصویری دقیق‌تر از نیازهای واقعی فعالان این حوزه ارائه کنند و مبنایی را برای طراحی برنامه‌های حمایتی متناسب با شرایط محلی فراهم آورند.
مواد و روش‌ها: این پژوهش از حیث هدف، کاربردی- توسعه‌ای و از نظر روش‌شناسی در زمره پژوهش های توصیفی- تحلیلی مبتنی بر رویکرد کمی قرار می‌گیرد. جامعه آماری شامل ۴۰ نفر از کنشگران فعال در حوزه تولیدات خانگی مرتبط با مواد غذایی و فرآوری محصولات کشاورزی بود که به دلیل محدود بودن حجم جامعه، از روش تمام‌شماری استفاده شد. انتخاب این جامعه آماری سبب شد تا دیدگاه افراد درگیر با فعالیت‌های واقعی تولید، فروش و مدیریت کسب و کارهای خانگی به طور مستقیم در فرایند تحلیل وارد شود. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه محقق‌ساخته بود که بر اساس تلفیق مبانی نظری و پیشینه پژوهش طراحی گردید و روایی محتوایی آن توسط خبرگان دانشگاهی و متخصصان حوزه کارآفرینی تأیید شد. در گام الگو‌سازی، پیشران‌ها در قالب یک ساختار سلسله‌مراتبی شامل پنج معیار اصلی و 16 زیرمعیار سازمان‌دهی شدند. به منظور استخراج وزن نسبی و تعیین اولویت پیشران ها، از تجزیه و تحلیل نسبت ارزیابی وزنی تدریجی فازی (FSWARA) استفاده شد که قابلیت لحاظ‌کردن عدم‌قطعیت و قضاوت‌های ذهنی خبرگان را در محیط‌های تصمیم‌گیری پیچیده فراهم می‌سازد. به کارگیری منطق فازی در این پژوهش از آن جهت اهمیت داشت که بسیاری از ارزیابی‌های مرتبط با توسعه کسب و کارهای خانگی ماهیتی ذهنی، نسبی و وابسته به تجربه کنشگران دارند.
یافته‌ها: در بین معیارها، "بازاریابی و فروش" با بالاترین اهمیت نسبی (21/52 درصد) در اولویت نخست قرار دارد که بیانگر جایگاه ویژه سازوکارهای دسترسی به بازار، تبلیغات دیجیتال و سکوهای فروش برخط در موفقیت این کسب وکار‌ها است. پس از آن، معیار "آموزش" در رتبه دوم و معیار "اقتصاد" در رتبه سوم اهمیت قرار گرفتند. معیار "اجتماعی و فرهنگی" با اهمیت نسبی 19/82 درصد و "قانونی و نهادی" با اهمیت نسبی 17/54 درصد در رتبه‌های چهارم و پنجم قرار گرفتند. در سطح زیرمعیارها، در بُعد بازاریابی، "توانایی و مهارت های تبلیغات و بازاریابی دیجیتال" با اهمیت نسبی 34/68 درصد به عنوان اولویت نخست شناخته شد که در افزایش دسترسی به مشتریان و ارتقای رقابت‌پذیری بسیار حائز توجه است. در بُعد اقتصادی، "دسترسی به بازارهای هدف شهری و منطقه ای" نسبت به سایر مؤلفه‌ها از اهمیت بیشتری برخوردار بود و حتی بر تأمین مالی برتری نسبی نشان داد. در بُعد آموزشی نیز "سطح تحصیلات" با اهمیت نسبی 25/37 درصد و "آشنایی با استانداردهای بهداشتی و ایمنی" با اهمیت نسبی 25/10 درصد بیشترین نقش را در ارتقای کیفیت و پذیرش بازار دارند. همچنین، در ابعاد اجتماعی و نهادی، اگرچه وزن معیار مرتبط پایین‌تر بود، اما مؤلفه‌هایی نظیر "حمایت خانوادگی و اجتماعی از کسب و کار" و " دسترسی و پوشش مناسب انواع بیمه‌های مرتبط با کسب و کار" به ترتیب با اهمیت نسبی 35/07 درصد و 35/37 درصد، به عنوان عوامل کلیدی در کاهش ریسک و افزایش پایداری فعالیت‌ها شناسایی شدند. به طور کلی، سهم تجمعی سه معیار نخست بیش از 62 درصد برآورد شد که نشان‌دهنده تمرکز اصلی پیشران‌ها بر ابعاد بازار، آموزش و اقتصاد است.
نتیجه‌گیری: یافته های این پژوهش نشان می‌دهند که توسعه پایدار کسب و کارهای خانگی در حوزه غذا و فرآورده های کشاورزی، مستلزم اتخاذ رویکردی سیستمی و یکپارچه در سیاست‌گذاری و برنامه‌ریزی است. تمرکز یک‌بُعدی بر حمایت‌های مالی یا مداخلات کوتاه‌مدت، فاقد کارایی لازم در ایجاد مزیت رقابتی پایدار است. در مقابل، تقویت هم‌افزایی میان ابعاد مختلف شامل توسعه سرمایه انسانی، تسهیل دسترسی به بازار، ارتقای زیرساخت‌های دیجیتال و بهبود محیط نهادی، می‌توانند به شکل‌گیری یک اکوسیستم کارآفرینانه پویا منجر شوند. از منظر نظری، نتایج پژوهش مؤید کارآمدی تلفیق چارچوب معیشت پایدار و رویکرد توسعه درون‌زا در تبیین پویایی این نوع فعالیت‌ها هستند. از منظر کاربردی، سیاست‌گذاران می‌توانند با طراحی مداخلات هدفمند در حوزه آموزش مهارت‌های تخصصی، توسعه بسترهای تجارت الکترونیک، تسهیل پیوند با بازارهای محلی و فرامحلی و گسترش پوشش‌های حمایتی، زمینه ارتقای بهره‌وری و پایداری این فعالیت‌ها را فراهم آورند. همچنین، توجه به سرمایه اجتماعی و سازوکارهای حمایتی غیررسمی می‌تواند نقش مکملی در افزایش تاب‌آوری و کاهش ریسک شکست ایفا نماید که در نهایت، حرکت به‌سوی یک الگوی توسعه بازارمحور مبتنی بر دانش و فناوری، به‌عنوان مسیر بهینه برای ارتقای عملکرد کسب و کارهای خانگی مرتبط با حوزه غذا و فرآوری محصولات کشاورزی را اثربخش می سازد.
واژه‌های کلیدی: کسب و کار خانگی، زنجیره ارزش محلی، توانمندسازی، تجزیه و تحلیل نسبت ارزیابی وزنی تدریجی فازی (FSWARA)، کارآفرینی زنان
فهرست منابع
1. Acs, Z., & Sanders, M. (2021). Endogenous growth theory and regional extensions. In: Fischer, M. M., Nijkamp, P. (Eds), Handbook of Regional Science. Springer, Berlin, Heidelberg. [DOI:10.1007/978-3-662-60723-7_13]
2. Agahi, H., Mirakzadeh, A. A., & Taghibaygi, M. (2012). Prioritization off effective factors in the development of household jobs in west Islamabad. Journal of Woman and Society, 3(3), 181-202. [In Persian]
3. Al-Dhaheri, A., Al-Khayyat, S., & Al-Nuaimi, M. (2023). Social media adoption by women entrepreneurial small businesses. Asia Pacific Journal of Innovation and Entrepreneurship, 17(3), 317-336. [DOI:10.1108/APJIE-03-2023-0060]
4. Alipour, S., Hashemi, S. M., & Ameri Sharabi., M. (2019). Providing a cultural model for developing home businesses in Tehran based on qualitative approach. Geographical Journal of Territory, 16(61), 125-138. [In Persian]
5. Asadzadeh Manjili, S., Hajaliakbari, F., & Mohamadi, N. (2023). Strategic Model for the Intelligent Management of Supply Chain of Basic Agricultural Products with the Aim of Improving the Planning Process from Farm to Market. Program and Development Research, 4(1), 137-178. http//doi.org/10.22034/pbr.2023.375547.1291 [In Persian]
6. Ataei, P., Aliabadi, V., & Aazami, M. (2021). Study of socio-economic factors affecting the participation of rural women in creating indoor jobs in Kermanshah province. Iranian Journal of Agricultural Economics & Development Research, 35(3), 205-217. http//doi.org/10.22067/jead.2021.17745.0 [In Persian]
7. Audretsch, D. B., Aldridge, T. T., & Oettl, A. (2006). The knowledge filter and economic growth: The role of scientist entrepreneurship. Kauffman Foundation Large Research Projects Research, Available at SSRN: https://ssrn.com/abstract=1456458. http://dx.doi.org/10.2139/ssrn.1456458 [DOI:10.2139/ssrn.1456458]
8. Debru, J., & Brand, C. (2019). Theoretical approaches for effective sustainable urban food policymaking. In: Brand, C., et al. Designing Urban Food Policies. Urban Agriculture. Springer, Cham. [DOI:10.1007/978-3-030-13958-2_4]
9. Esubalew, A. A., & Adebisi, S. A. (2024). Sustainable Entrepreneurship as a Solution to Urbanization and Food Security Challenges: A Developing Countries Perspective. Indonesian Journal of Multidisciplinary Research, 4, 363-376. http://doi.org/10.17509/ijomr.v4i2.78272. [DOI:10.17509/ijomr.v4i2.78272]
10. Farrokh, M. A., Arabiun, A., Yadollahi Farsi, J., & Meigounpoory, M. R. (2024). Presenting the framework of business accelerators using the meta-synthesis method. Journal of Entrepreneurship Development, 17(3), 78-110. http://doi.org/10.22059/jed.2024.367909.654289 [In Persian]
11. Fattahi, M. A., Heidarzadeh, K., & Badizadeh, A. (2020). Challenges and export opportunities of home-based businesses (Handicrafts of Hamadan province). Journal of Business Strategies, 27(15), 101-114. http://doi.org/10.22070/cs.2020.3196 [In Persian]
12. Fumani, A. (1970). Tarikh-e Guilan [History of Guilan]. Edited by Manouchehr Sotoudeh. Tehran: Bonyad-e Farhang-e Iran [In Persian]
13. Giambra, S., & McKenzie, D. (2021). Self-employment and migration. World Development, 141, 105362. [DOI:10.1016/j.worlddev.2020.105362]
14. González-Uribe, J., & Leatherbee, M. (2018). The effects of business accelerators on venture performance: Evidence from start-up Chile. The Review of Financial Studies, 31(4), 1566-1603. [DOI:10.1093/rfs/hhx103]
15. González-Uribe, J., & Reyes, S. (2021). Identifying and boosting "Gazelles": Evidence from business accelerators. Journal of Financial Economics, 139(1), 260-287. [DOI:10.1016/j.jfineco.2020.07.012]
16. Goswami, K., Mitchell, J. R., & Bhagavatula, S. (2018). Accelerator expertise: Understanding the intermediary role of accelerators in the development of the Bangalore entrepreneurial ecosystem. Strategic Entrepreneurship Journal, 12(1), 117-150. [DOI:10.1002/sej.1281]
17. Guibrunet, L., Ortega-Avila, A. G., Valerino-Perea, S., Campos, J. M. C., & Espinosa, V. I. P. (2024). Street vendors as actors of a sustainable food system-The case of Mexico City. Geography Environment, 11(2), e00152. [DOI:10.1002/geo2.152]
18. Jajiga. (2026). Eco-lodges in Koochsfahan. Retrieved from https://www.jajiga.com
19. Jamshidi, O., Sobhani, S. M. J., Mokhber Dezfoli, A., & Hajimirrahimi, S. D. (2023). Strategic Analysis of the Development of Agricultural Businesses (Study of Karaj County). Journal of Entrepreneurial Strategies in Agriculture, 10(1), 93-106. http//doi.org/10.61186/jea.10.19.93 [In Persian] [DOI:10.61186/jea.10.19.93]
20. Hajarian, A., Taghdisi, A., & Barghi, H. (2022). Explaining the effect of home-based jobs on social structure from the perspective of villagers with a structural equation modeling approach (Case study: rural areas of Isfahan province). Human Geography Research, 54(2), 583-597. http//doi.org/ 10.22059/jhgr.2021.314637.1008212 [In Persian]
21. Hejarian, A. (2022). Explain the basic contexts of rural home business development with a content analysis approach. Journal of Geography and Planning, 27(86), 21-39. http//doi.org/10.22034/gp.2022.50649.2979 [In Persian]
22. Hoseinzadeh, E., & Mohammadi, M. (2022). Investigating the impact of information technology on the development of home businesses (Case study of North Khorasan province). Journal of Systems Engineering and Productivity 3(3), 82-111. http//doi.org/10.22034/msb.2023.711491 [In Persian]
23. Iranian Food and Drug Administration (IFDA). (2020). Minimum technical and health standards for home-based businesses.
24. Iranian Social Security Organization (ISSO). (2010). Home business employee insurance.
25. Islamic Parliament of I.R.Iran. (2010). Law on the organization and support of home businesses.
26. Islamic Parliament of I.R.Iran. (2024). Law on the Seventh Five-Year Development Plan of I.R.Iran.
27. Izadi, B. H., Rezaei Moghaddam K., & Asadollahpour, A. (2016). Influencing factors and obstacles for accomplishing entrepreneurship development in agricultural home-based businesses in villages of Shiraz. Iranian Agricultural Extension and Education Journal, 12(1), 39-51. [In Persian]
28. Kazungu, I. (2023). Business development services and participation of rural-based micro enterprises in export markets: Exploring the heterogeneity of the Tanzanian handicrafts industry. SAGE Open, 13(4), 21582440231. http://doi.org/10.1177/21582440231210471 [DOI:10.1177/21582440231210471]
29. Khanpour, H., & Yeganegi, K. (2022). Evaluating the effectiveness of using online sales platforms on improving the business of informal businesses in Karaj metropolis. Modern Management Engineering, 8(4), 51-80. http://10.30495/jmemiau.2023.1980281.1243 [In Persian]
30. Mazaheri, Sh., Ghorbani Piralidehi, F., & Razzaghi Borkhani, F. (2025(. Formulating Iran's agricultural digital entrepreneurship development model. Journal of Studies in Entrepreneurship and Sustainable Agricultural Development, 12(2), 105-126. http://doi.org/10.22069/jead.2025.23565.1897 [In Persian]
31. Michelson, W. (2022). Home-based work. In: Maggino, F. (eds), Encyclopedia of Quality of Life and Well-Being Research. Springer, Cham. [DOI:10.1007/978-3-319-69909-7_1301-2]
32. Miles, M. P., Gilmore, A., Harrigan, P., Lewis, G., & Sethna, Z. (2015). Exploring entrepreneurial marketing. Journal of Strategic Marketing, 23(2), 94-111. [DOI:10.1080/0965254X.2014.914069]
33. Mohammadi, N., & Sakhteh, S. H. (2023). Start-up accelerator value chain: a systematic literature review. Management Review Quarterly, 73(2), 661-694. [DOI:10.1007/s11301-021-00257-2]
34. Mozafari, F., Nazari, A., Rostami, S., & Shahinifar, M. (2022). Explaining the economic role of home businesses on the sustainable livelihood of rural households with an emphasis on the role of the government in Ilam Province. Journal of Space Economy and Rural Development, 11(41), 19-40. [In Persian]
35. Movahedi, R., & Pouya, M. (2023). Barriers and solutions for the development of women's home-based businesses (The case of vulnerable women in Hamedan city). Education and Management of Entrepreneurship, 2(1), 93-107. http://doi.org/10.22126/eme.2023.2507 [In Persian]
36. Naderi, N., & Khosravi, E. (2024). Futures studies of export development of entrepreneurial SMEs (The case of food industry units in Kermanshah province industrial towns company). Journal of Studies in Entrepreneurship and Sustainable Agricultural Development, 11(3), 1-18. http//doi.org/10.22069/jead.2024.21979.1782 [In Persian]
37. Parchami, D., & Jalali, F. (2019). Comparative analysis of home-based businesses in achievement of macro employment policies. Quarterly Journal of the Macro and Strategic Policies, 7(2), 164-185.
https://doi.org/10.32598/JMSP.7.2.164 [DOI:10.32598/jmsp.7.2.164 [In Persian]]
38. Parchami, D., & Jalali, F. (2020). Institutional embeddedness and its effectiveness on home businesses. Journal of Sociology of Social Institutions, 7(15), 89-123. [DOI:10.22080/ssi.2020.17868.1702 [In Persian]]
39. Pauwels, C., Clarysse, B., Wright, M., & Van Hove, J. (2016). Understanding a new generation incubation model: The accelerator. Technovation, 50-51, 13-24. [DOI:10.1016/j.technovation.2015.09.003]
40. Perçin, S. (2019). An integrated fuzzy SWARA and fuzzy AD approach for outsourcing provider selection. Journal of Manufacturing Technology Management, 30(2), 531-552. [DOI:10.1108/JMTM-08-2018-0247]
41. Pofazh, E., Enayati, T., & Mahbobi, M. R. (2014). Effect of technical & vocational home business training on improving of women business in Golestan province. Journal of Skill Training, 2(7), 7-24. [In Persian]
42. Polit, D. F., & Beck, C. T. (2006). The content validity index: are you sure you know what's being reported? Critique and recommendations. Research in Nursing & Health, 29(5), 489-497. [DOI:10.1002/nur.20147]
43. Rahmati, M., Haji Aghajani, A., & Khanlari, M. (2016). Examining factors affecting home businesses. International Conference on Management and Social Sciences, Dubai, UAE. [In Persian]
44. Rahayu, N.S., Masduki & Ellyanawati, E. R. N. (2023). Women entrepreneurs' struggles during the COVID-19 pandemic and their use of social media. Journal of Innovation and Entrepreneurship, 12(1), 51. [DOI:10.1186/s13731-023-00322-y]
45. Saadi, H. A., & Heidari, F. (2013). Home business cooperatives (HBCs) in Hamedan province: challenges and solutions. Journal of Entrepreneurship Development, 6(1), 87-104. http//doi.org/10.22059/jed.2013.36250 [In Persian]
46. Sadeghi, M. (2014). The impact of self-employment loans for home-based businesses of female heads of households on family income. National Conference on Women and Sustainable Rural Development, Mashhad, Iran. [In Persian]
47. Sarkis, N., Jabbour Al Maalouf, N., & Al Geitany, S. (2025). The power of digital engagement: Unveiling how social media shapes customer responsiveness in the food and beverage industry. Administrative Sciences, 15(7), 278. [DOI:10.3390/admsci15070278]
48. Shah, P., Mehta, N., & Bist, S. S. (2025). What are the Barriers to the Consumption of Millet-based Foods in India? An Innovation Resistance Theory (IRT) Perspective. Journal of International Food & Agribusiness Marketing, 37(2), 348-378. [DOI:10.1080/08974438.2024.2324451]
49. Shirzadi Laskookalayeh S. (2025). Identifying and Prioritizing Factors Affecting the Prosperity of Rice Production Business in Mazandaran Province with the View of Sustainable Rural Employment. Journal of Entrepreneurial Strategies in Agriculture, 12(1), 34-48. http//doi.org/10.61186/jea.2024.409 [In Persian] [DOI:10.61186/jea.2024.409]
50. Snyder, H. (2019). Literature review as a research methodology: An overview and guidelines. Journal of Business Research, 104(C), 333-339. http//doi.org/10.1016/j.jbusres.2019.07.039 [DOI:10.1016/j.jbusres.2019.07.039]
51. Tahmasbi, M., Khosravipour, B., Baradaran., M., & Ghanian, M. (2019). Constituent components of rural women's microenterprise ecosystem; Study in Guilan and Mazandaran provinces. Iranian Journal of Agricultural Economics & Development Research, 51(4), 731-744. http//doi.org/10.22059/ijaedr.2019.290428.668827 [In Persian]
52. USpace. (2026). Eco-lodges in Koochsfahan. Retrieved from https://www.uspace.ir
53. Vakil Alroaia, Y., Shafiei Nikabadi, M., & Masaeli, S. (2018). Factors affecting the establishment of production cooperatives based on rural home and family businesses in Semnan province. Journal of Space Economy and Rural Development, 7(3), 51-66. [In Persian]
54. Valiei, M. (2011). Empowering female heads of households with an emphasis on creating home-based businesses and production clusters. National Empowerment Conference, Qazvin, Iran. [In Persian]
55. Vignola, R., & Oosterveer, P. (2022). Street food environmental sustainability in an urbanizing global south: A social practice perspective. Frontiers in Sustainable Food Systems, 6, 910547. [DOI:10.3389/fsufs.2022.910547]
56. Yousefi, M., & Mozhdekanlou, D. (2021). Features of a home business brand. International Conference on Management and Economics in the 21st Century, Tehran, Iran. [In Persian]
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
