دوره 13، شماره 1 - ( بهار و تابستان 1405 )
جلد 13 شماره 1 صفحات 101-89 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Zarepour Nasirabadi E, Karimi S, Zarepour Nasirabadi M M. (2026). Presenting an Entrepreneurial Intention Model based on Branding Innovation, Adoption of Agricultural Technologies, and Sustainable Market Orientation. J Entrepreneurial Strategies Agric. 13(1), 89-101. doi:10.61882/jea.2026.451
URL: http://jea.sanru.ac.ir/article-1-451-fa.html
URL: http://jea.sanru.ac.ir/article-1-451-fa.html
زارع پور نصیرآبادی ابراهیم، کریمی سمیه، زارع پور نصیرآبادی محمدمهدی.(1405). ارائه مدل قصد کارآفرینانه بر اساس نوآوری در برندینگ، پذیرش فناوری‌های کشاورزی و جهت‌گیری بازار پایدار راهبردهای کارآفرینی در کشاورزی 13 (1) :101-89 10.61882/jea.2026.451
1- گروه مدیریت بازرگانی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران
2- گروه مدیریت دولتی، پردیس کیش دانشگاه تهران، تهران، ایران
3- دانشگاه آزاد اسلامی، تهران مرکز، تهران، ایران
2- گروه مدیریت دولتی، پردیس کیش دانشگاه تهران، تهران، ایران
3- دانشگاه آزاد اسلامی، تهران مرکز، تهران، ایران
چکیده: (2152 مشاهده)
چکیده مبسوط
مقدمه و هدف: توسعه فناوری و مسیر نوآوری یک برند به طور عمیقی به هم مرتبط هستند. نوآوری در برند از مفاهیم ضروری در قرن حاضر است. در نسل مجازی، برندها فرصت بی‌سابقه‌ای برای نوآوری در بسیاری از روش‌ها دارند. پیشرفت اینترنت، عصر موبایل و هوش مصنوعی، نحوه ساخت محصولات و نحوه تبدیل تجربه مشتری به طور کلی را تغییر داده است. ترجیحات مصرف‌کننده، نیرویی پویا که توسط تغییرات فرهنگی، ویژگی‌های اجتماعی و ارزش‌های شخصی شکل گرفته است، به طور قابل توجهی بر نوآوری برند تأثیر می‌گذارد. امروزه با کمک فناوری‌های نوین کشاورزی تلاش می‌شود تا بر میزان بهره‌وری محصول افزوده شود. برای نیل به این هدف، ضمن استفاده از فناوری‌های روز دنیا، اقدام به گسترش جغرافیایی زمینهای کشاورزی می‌شود. اما صرف تکنولوژی نوین و توسعه بی‌رویه زمینهای زراعی، به خودی خود باعث افزایش بهره‌وری نمی‌شود، بلکه لازم است نیروی انسانی شاغل در آن صنایع، از فناوری‌های موجود استقبال و از آن استفاده نماید. پذیرش گسترده فناوری دیجیتال، دنیای ما را به طور قابل توجهی تغییر داده است. این تغییرات عمیقاً بر هر جنبه‌ای از زندگی بشر، چه مثبت و چه منفی، تأثیر گذاشته است. در نتیجه، صنایع مختلف مجبورند با این انقلاب دیجیتال سازگار شوند و نحوه انجام تجارت و محصولات و خدماتی را که ارائه می‌دهند، متحول کنند و برای سازماندهی و کسب رقابت در سطح جهانی فرایند دیجیتالی کردن را در کسب‌وکار خود به کار گیرند. کارآفرینی دیجیتال برای تمامی صنایع و بخش‌های فناوری اطلاعات سازمان‌ها امری حیاتی است، زیرا این شیوه کارآفرینی منجر به ایجاد فرصت‌های شغلی فراوان در قسمت‌های مختلف اقتصادی، تجاری، پزشکی، ورزشی، حمل و نقل، هتلداری، زیرساخت‌های فناوری و مسائل مربوط به آن‌ها شده است. در پاسخ به استفاده فراگیر از فناوری دیجیتال، فرآیندها، استراتژی‌ها و محصولات سنتی در حال تغییر شکل هستند. با نوآوری‌های تکنولوژیکی که فرصت‌های بی‌حد و حصری را فراهم می‌کنند، کارآفرینان اکنون بیش از هر زمان دیگری تمایل دارند از ابزارهای دیجیتال استفاده کنند. چه در حال راه‌اندازی کسب‌وکارهای جدید باشند و چه در حال بهینه‌سازی کسب‌وکارهای موجود، عرصه کارآفرینی به دلیل پتانسیل عظیم ارائه شده توسط دیجیتالی شدن، شاهد افزایش قابل توجه انگیزه است. گنجاندن فناوری‌های دیجیتال در فعالیت‌های کارآفرینی، پتانسیل محصولات، خدمات و رویه‌های نوآورانه را آزاد می‌کند و در عین حال امکان پیکربندی مجدد مدل‌های کسب‌وکار را فراهم می‌کند. علاوه بر این، دیجیتالی شدن، جستجوی بازارها و فرصت‌های جدید را ساده می‌کند، بهره‌وری هزینه را افزایش می‌دهد و تعامل ذینفعان را بهبود می‌بخشد. پژوهش حاضر با هدف ارائه مدل قصد کارآفرینانه بر اساس نوآوری در برندینگ، پذیرش فناوری‌های کشاورزی و جهت‌گیری بازار پایدار انجام شده است.
مواد و روش‌ها: تحقیق حاضر از نظر هدف، از نوع تحقیقات کاربردی است و از نظر نحوه گردآوری داده‌ها، توصیفی از نوع همبستگی اسـت که در آن از روش مدل‌سازی معادلات مسیری- ساختاری با رویکرد حداقل مربعـات جزئـی برای آزمون فرضیات و برازش مـدل اسـتفاده شـده اسـت. جامعه آماری پژوهش حاضر، 250 نفر از دانشجویان دانشکده کشاورزی دانشگاه شاهد بود. با درنظر گرفتن احتمال نقص بعضی از پرسشنامه‌ها و عدم برگشت برخی دیگر، در نهایت 180 پرسشنامه در بین دانشجویان توزیع شد که از این تعداد 150 پرسشنامه برگشت داده شدند و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.
یافته‌ها: در تحقیق حاضر از روش پیمایش و ابزار پرسشنامه با طیف پنج‌گزینه‌ای لیکرت برای گردآوری داده‌های زمینهای استفاده شد. در این پژوهش در قسمت آمار استنباطی ابتدا با استفاده از نرم‌افزارSPSS و نرم‌افزارSmart-PLS به بررسی روابط بین متغیرها پرداخته شد. نتایج پژوهش در سطح اطمینان 95 درصد نشان دادند که نوآوری در برندینگ بر قصد کارآفرینانه با ضریب 0/276 تاثیر معناداری داشت. نوآوری در برندینگ بر مهارت‌های دیجیتال کارآفرینانه با ضریب 0/217 تاثیر معناداری داشت. نوآوری در برندینگ بر توانایی حل مساله با ضریب 0/241 تاثیر معناداری داشت. پذیرش فناوری کشاورزی بر قصد کارآفرینانه با ضریب 0/326 تاثیر معناداری داشت. پذیرش فناوری کشاورزی بر مهارت‌های دیجیتال کارآفرینانه با ضریب 0/298 تاثیر معناداری داشت. پذیرش فناوری کشاورزی بر توانایی حل مساله با ضریب 0/255 تاثیر معناداری داشت. جهت‌گیری بازار پایدار بر قصد کارآفرینانه با ضریب 0/202 تاثیر معناداری داشت. جهت‌گیری بازار پایدار بر مهارت‌های دیجیتال کارآفرینانه با ضریب 0/222 تاثیر معناداری داشت. جهت‌گیری بازار پایدار بر توانایی حل مساله با ضریب 0/820 تاثیر معناداری داشت. مهارت‌های دیجیتالی کارآفرینانه بر قصد کارآفرینی با ضریب 0/598 تاثیر معناداری داشت. توانایی حل مسئله بر قصد کارآفرینی با ضریب 0/108 تاثیر معناداری داشت.
نتیجه‌گیری: نتایج حاصل از پژوهش دلالت بر تایید تمامی فرضیه‌های تحقیق دارند. بهطوری که نوآوری در برندینگ بر قصد کارآفرینانه، مهارت‌های دیجیتال کارآفرینانه، توانایی حل مسئله خلاقانه تاثیر داشت. همچنین، پذیرش فناوری‌های کشاورزی بر مهارت‌های دیجیتال کارآفرینانه، قصدکارآفرینانه و توانایی حل مسئله خلاقانه تاثیر داشت. همچنین، جهت‌گیری بازار پایدار بر قصد کارآفرینانه، مهارت‌های دیجیتال کارآفرینانه، و توانایی حل مسئله خلاقانه تاثیر داشت. در پایان این پژوهش، پیشنهاداتی جهت ارائه به مدیران، بازاریابان، صاحبان کسب وکار و دانشجویان کشاورزی ارائه شدهاند، زیرا نوآوری‌ها به برندها کمک می‌کنند تا نقش فعال‌تری در پرورش نسل جدید کارآفرینان دیجیتال ایفا کنند و در عین حال، جایگاه خود را به عنوان یک برند نوآور و پیشرو تثبیت نمایند. بنابر این، آینده کارآفرینی دیجیتال، به شدت به تعامل سازنده و نوآورانه بین برندها و کارآفرینان وابسته است.
مقدمه و هدف: توسعه فناوری و مسیر نوآوری یک برند به طور عمیقی به هم مرتبط هستند. نوآوری در برند از مفاهیم ضروری در قرن حاضر است. در نسل مجازی، برندها فرصت بی‌سابقه‌ای برای نوآوری در بسیاری از روش‌ها دارند. پیشرفت اینترنت، عصر موبایل و هوش مصنوعی، نحوه ساخت محصولات و نحوه تبدیل تجربه مشتری به طور کلی را تغییر داده است. ترجیحات مصرف‌کننده، نیرویی پویا که توسط تغییرات فرهنگی، ویژگی‌های اجتماعی و ارزش‌های شخصی شکل گرفته است، به طور قابل توجهی بر نوآوری برند تأثیر می‌گذارد. امروزه با کمک فناوری‌های نوین کشاورزی تلاش می‌شود تا بر میزان بهره‌وری محصول افزوده شود. برای نیل به این هدف، ضمن استفاده از فناوری‌های روز دنیا، اقدام به گسترش جغرافیایی زمینهای کشاورزی می‌شود. اما صرف تکنولوژی نوین و توسعه بی‌رویه زمینهای زراعی، به خودی خود باعث افزایش بهره‌وری نمی‌شود، بلکه لازم است نیروی انسانی شاغل در آن صنایع، از فناوری‌های موجود استقبال و از آن استفاده نماید. پذیرش گسترده فناوری دیجیتال، دنیای ما را به طور قابل توجهی تغییر داده است. این تغییرات عمیقاً بر هر جنبه‌ای از زندگی بشر، چه مثبت و چه منفی، تأثیر گذاشته است. در نتیجه، صنایع مختلف مجبورند با این انقلاب دیجیتال سازگار شوند و نحوه انجام تجارت و محصولات و خدماتی را که ارائه می‌دهند، متحول کنند و برای سازماندهی و کسب رقابت در سطح جهانی فرایند دیجیتالی کردن را در کسب‌وکار خود به کار گیرند. کارآفرینی دیجیتال برای تمامی صنایع و بخش‌های فناوری اطلاعات سازمان‌ها امری حیاتی است، زیرا این شیوه کارآفرینی منجر به ایجاد فرصت‌های شغلی فراوان در قسمت‌های مختلف اقتصادی، تجاری، پزشکی، ورزشی، حمل و نقل، هتلداری، زیرساخت‌های فناوری و مسائل مربوط به آن‌ها شده است. در پاسخ به استفاده فراگیر از فناوری دیجیتال، فرآیندها، استراتژی‌ها و محصولات سنتی در حال تغییر شکل هستند. با نوآوری‌های تکنولوژیکی که فرصت‌های بی‌حد و حصری را فراهم می‌کنند، کارآفرینان اکنون بیش از هر زمان دیگری تمایل دارند از ابزارهای دیجیتال استفاده کنند. چه در حال راه‌اندازی کسب‌وکارهای جدید باشند و چه در حال بهینه‌سازی کسب‌وکارهای موجود، عرصه کارآفرینی به دلیل پتانسیل عظیم ارائه شده توسط دیجیتالی شدن، شاهد افزایش قابل توجه انگیزه است. گنجاندن فناوری‌های دیجیتال در فعالیت‌های کارآفرینی، پتانسیل محصولات، خدمات و رویه‌های نوآورانه را آزاد می‌کند و در عین حال امکان پیکربندی مجدد مدل‌های کسب‌وکار را فراهم می‌کند. علاوه بر این، دیجیتالی شدن، جستجوی بازارها و فرصت‌های جدید را ساده می‌کند، بهره‌وری هزینه را افزایش می‌دهد و تعامل ذینفعان را بهبود می‌بخشد. پژوهش حاضر با هدف ارائه مدل قصد کارآفرینانه بر اساس نوآوری در برندینگ، پذیرش فناوری‌های کشاورزی و جهت‌گیری بازار پایدار انجام شده است.
مواد و روش‌ها: تحقیق حاضر از نظر هدف، از نوع تحقیقات کاربردی است و از نظر نحوه گردآوری داده‌ها، توصیفی از نوع همبستگی اسـت که در آن از روش مدل‌سازی معادلات مسیری- ساختاری با رویکرد حداقل مربعـات جزئـی برای آزمون فرضیات و برازش مـدل اسـتفاده شـده اسـت. جامعه آماری پژوهش حاضر، 250 نفر از دانشجویان دانشکده کشاورزی دانشگاه شاهد بود. با درنظر گرفتن احتمال نقص بعضی از پرسشنامه‌ها و عدم برگشت برخی دیگر، در نهایت 180 پرسشنامه در بین دانشجویان توزیع شد که از این تعداد 150 پرسشنامه برگشت داده شدند و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.
یافته‌ها: در تحقیق حاضر از روش پیمایش و ابزار پرسشنامه با طیف پنج‌گزینه‌ای لیکرت برای گردآوری داده‌های زمینهای استفاده شد. در این پژوهش در قسمت آمار استنباطی ابتدا با استفاده از نرم‌افزارSPSS و نرم‌افزارSmart-PLS به بررسی روابط بین متغیرها پرداخته شد. نتایج پژوهش در سطح اطمینان 95 درصد نشان دادند که نوآوری در برندینگ بر قصد کارآفرینانه با ضریب 0/276 تاثیر معناداری داشت. نوآوری در برندینگ بر مهارت‌های دیجیتال کارآفرینانه با ضریب 0/217 تاثیر معناداری داشت. نوآوری در برندینگ بر توانایی حل مساله با ضریب 0/241 تاثیر معناداری داشت. پذیرش فناوری کشاورزی بر قصد کارآفرینانه با ضریب 0/326 تاثیر معناداری داشت. پذیرش فناوری کشاورزی بر مهارت‌های دیجیتال کارآفرینانه با ضریب 0/298 تاثیر معناداری داشت. پذیرش فناوری کشاورزی بر توانایی حل مساله با ضریب 0/255 تاثیر معناداری داشت. جهت‌گیری بازار پایدار بر قصد کارآفرینانه با ضریب 0/202 تاثیر معناداری داشت. جهت‌گیری بازار پایدار بر مهارت‌های دیجیتال کارآفرینانه با ضریب 0/222 تاثیر معناداری داشت. جهت‌گیری بازار پایدار بر توانایی حل مساله با ضریب 0/820 تاثیر معناداری داشت. مهارت‌های دیجیتالی کارآفرینانه بر قصد کارآفرینی با ضریب 0/598 تاثیر معناداری داشت. توانایی حل مسئله بر قصد کارآفرینی با ضریب 0/108 تاثیر معناداری داشت.
نتیجه‌گیری: نتایج حاصل از پژوهش دلالت بر تایید تمامی فرضیه‌های تحقیق دارند. بهطوری که نوآوری در برندینگ بر قصد کارآفرینانه، مهارت‌های دیجیتال کارآفرینانه، توانایی حل مسئله خلاقانه تاثیر داشت. همچنین، پذیرش فناوری‌های کشاورزی بر مهارت‌های دیجیتال کارآفرینانه، قصدکارآفرینانه و توانایی حل مسئله خلاقانه تاثیر داشت. همچنین، جهت‌گیری بازار پایدار بر قصد کارآفرینانه، مهارت‌های دیجیتال کارآفرینانه، و توانایی حل مسئله خلاقانه تاثیر داشت. در پایان این پژوهش، پیشنهاداتی جهت ارائه به مدیران، بازاریابان، صاحبان کسب وکار و دانشجویان کشاورزی ارائه شدهاند، زیرا نوآوری‌ها به برندها کمک می‌کنند تا نقش فعال‌تری در پرورش نسل جدید کارآفرینان دیجیتال ایفا کنند و در عین حال، جایگاه خود را به عنوان یک برند نوآور و پیشرو تثبیت نمایند. بنابر این، آینده کارآفرینی دیجیتال، به شدت به تعامل سازنده و نوآورانه بین برندها و کارآفرینان وابسته است.
واژه‌های کلیدی: برندینگ، توانایی حل مساله خلاقانه، جهت‌گیری بازار، قصد کارآفرینانه، مهارت دیجیتال کارآفرینانه، نوآوری
فهرست منابع
1. Adnan, N., Nordin, S. M., Bahruddin, M. A., & Tareq, A. H. (2019). A state-of-the-art review on facilitating sustainable agriculture through green fertilizer technology adoption: Assessing farmers behavior. Trends in Food Science & Technology, 86, 439-452. Doi: 10.1016/j.tifs.2019.02.040 [DOI:10.1016/j.tifs.2019.02.040]
2. Ahmed, A., Bhatti, S. H., Golgeci, I., &Arslan, A. (2022). Digital platform capability and ¨organizational agility of emerging market manufacturing SMEs: the mediating role of intellectual capital and the moderating role of environmental dynamism. Technological Forecasting and Social Change Journal, 177, 121513. Doi: 10.1016/j.techfore.2022.121513 [DOI:10.1016/j.techfore.2022.121513]
3. Aceleanu, M. I. (2016). Sustainability and competitiveness of Romanian farms through organic agriculture. Sustainability, 8(3), 245. [DOI:10.3390/su8030245]
4. Bakker, D. (2018). Conceptualising influencer marketing. Journal of Emerging Trends in Marketing and Management, 1(1), 79-87. DOI: 10.29210/020244722 [DOI:10.29210/020244722]
5. Bhardwaj, A. K., Garg, A., Ram, S., Gajpal, Y., & Zheng, C. (2020). Research trends in green product for environment: A bibliometric perspective. International Journal of Environmental Research and Public Health, 17(3), 23-42. [DOI:10.3390/ijerph17228469]
6. Caniëls, M. C., & Motylska-Kuźma, A. (2023). Entrepreneurial intention and creative performance-the role of distress tolerance. International Entrepreneurship and Management Journal, 19(3), 1131-1152. [DOI:10.1007/s11365-023-00863-4]
7. Cenamor, J., Parida, V., & Wincent, J. (2019). How entrepreneurial SMEs compete through digital platforms: the roles of digital platform capability, network capability and ambidexterity. Journal of Business Research, 100, 196-206. 10.1016/j.jbusres.2019.03.035 [DOI:10.1016/j.jbusres.2019.03.035]
8. Caputo, A., Pellegrini, M. M., & Nikiforou, A. (2022). Entrepreneurial decision making in academic spinoffs: a bibliometric map and research agenda. Studies in Higher Education, 47(10), 2022-2038. [DOI:10.1080/03075079.2022.2122657]
9. Chang, Y. Y., & Chen, M. H. (2020). Creative entrepreneurs' creativity, opportunity recognition, and career success: Is resource availability a double-edged sword? European Management Journal, 38(5), 750-762. [DOI:10.1016/j.emj.2020.03.004]
10. Chen, A., Lin, Y., Mariani, M., Shou, Y., & Zhang, Y. (2023). Entrepreneurial growth in digital business ecosystems: An integrated framework blending the knowledge-based view of the firm and business ecosystems. The Journal of Technology Transfer, 48(5), 1628-1653. DOI:10.1007/s10961-023-10027-9 [DOI:10.1007/s10961-023-10027-9]
11. Cheng, B., Li, Z., Qiu, B., & Xiong, T. (2023). Does collective decision-making promote SOEs'green innovation? Evidence from China. Journal of Business Ethics, 1-20. DOI:10.1007/s10551-023-05495-w [DOI:10.1007/s10551-023-05495-w]
12. Cozzolino, A., Corbo, L., & Aversa, P. (2021). Digital platform-based ecosystems: the evolution of collaboration and competition between incumbent producers and entrant platforms. Journal of Business Research, 126, 385-400. DOI: 10.1016/j.jbusres.2020.12.058 [DOI:10.1016/j.jbusres.2020.12.058]
13. Dong, C., Liu, X., Tang, F., & Qiu, S. (2023). How upstream innovativeness of ecosystems affects firms' innovation: the contingent role of absorptive capacity and upstream dependence. Technovation, 124, 102735. [DOI:10.1016/j.technovation.2023.102735]
14. Duong, C. D., Ngo, T. V. N., Nguyen, T. P. T., Tran, N. M., & Pham, H. T. (2024). Digital entrepreneurial education and digital entrepreneurial intention: A moderated mediation model. Social Sciences & Humanities Open, 10, 101178. DOI: 10.1016/j.ssaho.2024.101178 [DOI:10.1016/j.ssaho.2024.101178]
15. Esmaeili, K., Shafiei, T., Goodarzi, H., & Ghorbani, Sh. (2024). Investigating the effect of creative activities on increasing problem-solving ability in students. 11th National Conference - Positive Psychology News. DOI: 10.3389/fpsyg.2026.1734855 [DOI:10.3389/fpsyg.2026.1734855]
16. Gangi, Y. A. (2017). The role of entrepreneurship education and training on creation of the knowledge economy: Qatar leap to the future. World Journal of Entrepreneurship, Management and Sustainable Development, 13(4), 375-388. DOI:10.1108/WJEMSD-06-2017-0032 [DOI:10.1108/WJEMSD-06-2017-0032]
17. Guerrero, M., Rialp, J., & Urbano, D. (2008). The impact of desirability and feasibility on entrepreneurial intentions: A structural equation model. International Entrepreneurship and Management Journal, 4(1), 35-50. DOI: 10.1007/s11365-006-0032-x [DOI:10.1007/s11365-006-0032-x]
18. Kamal, M. M., Mamat, R., Mangla, S. K., Kumar, P., Despoudi, S., Dora, M., Tjahjono, B. (2022). Immediate return in circular economy: business to consumer product return. information sharing framework to support sustainable manufacturing in small and medium enterprises. Journal of Business Research, 151, 379-396. DOI: 10.1016/j.jbusres.2022.06.021 [DOI:10.1016/j.jbusres.2022.06.021]
19. Karhu, K., Gustafsson, R., & Lyytinen, K. (2018). Exploiting and defending open digital platforms with boundary resources: android's five platform forks. Information Systems Research. 29(2), 479-497. DOI: 10.1287/isre.2018.0786 [DOI:10.1287/isre.2018.0786]
20. Karimi, J., & Walter, Z. (2015). The role of dynamic capabilities in responding to digital disruption: a factor-based study of the newspaper industry. Journal of Management Information Systems, 32(1), [DOI:10.1080/07421222.2015.1029380]
21. DOI: 10.1080/07421222.2015.1029380 [DOI:10.1080/07421222.2015.1029380]
22. Khaluzadeh Mobarakeh, S. (2023). Innovation and Sustainable Entrepreneurship in the Digital Age. Second International Congress of Management, Economics, Humanities and Business Development, DOI: 10.26710/jafee.v10i2.2991 [DOI:10.26710/jafee.v10i2.2991]
23. Lakshman, C., Kumra, R., & Adhikari, A. (2017). Proactive market orientation and innovation in India: The moderating role of intrafirm causal ambiguity. Journal of Management & Organization, 23(1), 116-135. DOI:10.1017/jmo.2016.11 [DOI:10.1017/jmo.2016.11]
24. Liñán, F., & Chen, Y. W. (2009). Development and cross-cultural application of a specific instrument to measure entrepreneurial intentions. Entrepreneurship Theory and Practice, 33(3), 593-617. [DOI:10.1111/j.1540-6520.2009.00318.x]
25. DOI: 10.1111/j.1540-6520.2009.00318.x [DOI:10.1111/j.1540-6520.2009.00318.x]
26. Liu, M. (2023). How entrepreneurship programs foster students' study engagement and entrepreneurship competence: Insights from job demands-resources theory. The International Journal of Management Education, 21(3), 100890. DOI:10.1016/j.ijme.2023.100890 [DOI:10.1016/j.ijme.2023.100890]
27. Mohammadi, G., Abedini, S., & Rasoulzadeh Aghdam, S. (2021). Evaluation of factors of acceptance of new agricultural technologies with geographical expansion of agricultural lands as a challenge to productivity. Geographical Space, 21(76), 155-135. 10.1016/j.ecolind.2021.108200
28. [In Persian]
29. Mumford, M. D., Scott, G. M., Gaddis, B., & Strange, J. M. (2002). Leading creative people: Orchestrating expertise and relationships. The Leadership Quarterly, 13(6), 705-750. [DOI:10.1016/S1048-9843(02)00158-3]
30. DOI: 10.1016/S1048-9843(02)00158-3 [DOI:10.1016/S1048-9843(02)00158-3]
31. Nabi, G., Holden, R., & Walmsley, A. (2010). Entrepreneurial intentions among students: towards a re-focused research agenda. Journal of Small Business and Enterprise Development, 17(4), 537-551. [DOI:10.1108/14626001011088714]
32. DOI: 10.1108/14626001011088714 [DOI:10.1108/14626001011088714]
33. Ndungu, N. (2023). The Evolution of Brand Innovation and its Impact on Consumer Loyalty in a Globalized Economy. Journal of Asian Multicultural Research for Economy and Management Study, 4(4), 25-30. DOI: 10.47616/jamrems.v4i4.454 [DOI:10.47616/jamrems.v4i4.454]
34. Sarwar, Z., Gao, J., Khan, A. (2023). Nexus of digital platforms, innovation capability, and strategic alignment to enhance innovation performance in the Asia Pacific region: a dynamic capability perspective. Asia Pacific Journal of Management, 1-35. DOI: 10.1007/s10490-023-09879-4 [DOI:10.1007/s10490-023-09879-4]
35. Sia, S.K., Weill, P., Zhang, N., 2021. Designing a future-ready enterprise: the digital transformation of DBS bank. California Management Review, 63(3), 35-57. DOI: 10.1177/0008125621992583 [DOI:10.1177/0008125621992583]
36. Sitaridis, I., & Kitsios, F. (2024). Digital entrepreneurship and entrepreneurship education: a review of the literature. International Journal of Entrepreneurial Behavior & Research, 30(2/3), 277-304. [DOI:10.1108/IJEBR-01-2023-0053]
37. DOI: 10.1108/IJEBR-01-2023-0053 [DOI:10.1108/IJEBR-01-2023-0053]
38. Sussan, F., & Acs, Z. J. (2017). The digital entrepreneurial ecosystem. Small Business Economics, 49(1), 55-73. DOI: 10.1007/s11187-017-9867-5 [DOI:10.1007/s11187-017-9867-5]
39. Sojoodi, S., & Baghban Maralani, M. (2025). The effect of digital marketing literacy dimensions on entrepreneurial intention dimensions among students at the University of Tabriz. Entrepreneurship and Innovation Research, 4(1), 14-35. 10.22034/eir.2025.498393.1150 [In Persian]
40. Tan, Y., Liu, X., Sun, H., Zeng, C. C. (2022). Population ageing, labour market rigidity and corporate innovation: evidence from China. Research Policy, 51(2), 104428. 10.1016/j.respol.2021.104428 [DOI:10.1016/j.respol.2021.104428]
41. Tian, M., Chen, Y., Tian, G., Huang, W., Hu, C. (2023). The role of digital transformation practices in the operations improvement in manufacturing firms: a practice-based view. International Journal of Production Economics, 262, 108929. DOI: 10.1016/j.ijpe.2023.108929 [DOI:10.1016/j.ijpe.2023.108929]
42. Torrance, E. P. (1974). Torrance tests of creative thinking: Norms-technical manual. Princeton, NJ: Per-sonal Press/Ginn. DOI: 10.1016/j.tsc.2008.03.003 [DOI:10.1016/j.tsc.2008.03.003]
43. Wang, N., Wan, J., Ma, Z., Zhou, Y., & Chen, J. (2023b). How digital platform capabilities improve sustainable innovation performance of firms: the mediating role of open innovation. Journal of Business Research. 167, 114080. DOI: 10.1016/j.jbusres.2023.114080 [DOI:10.1016/j.jbusres.2023.114080]
44. Wetzels, M., Odekerken-Schröder, G., & Van Oppen, C. (2009). Using PLS path modeling for assessing hierarchical construct models: Guidelines and empirical illustration. MIS Quarterly, 177-195. [DOI:10.2307/20650284]
45. DOI: 10.2307/20650284 [DOI:10.2307/20650284]
46. Zhao, L., Zhang, L., Sun, J., & He, P. (2022). Can public participation constraints promote green technological innovation of Chinese enterprises? The moderating role of government environmental regulatory enforcement. Technological Forecasting and Social Change, 174, 121198. [DOI:10.1016/j.techfore.2021.121198]
47. DOI: 10.1016/j.techfore.2021.121198 [DOI:10.1016/j.techfore.2021.121198]
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
